Reklama

Lublin

Festiwal pamięci o św. Janie Pawle II

2018-10-24 04:10

Przemysław Wawer

Ks. Piotr Iracki
Koncert przygotowała młodzież ze szkół muzycznych

W parafii pw. Świętej Rodziny na lubelskich Czubach odbyło się uroczyste zakończenie XXII Międzynarodowego Festiwalu Organowego. Tegoroczna edycja uczciła trzy wielkie rocznice z historii Polski: stulecie odzyskania niepodległości i założenia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz czterdziestą rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową.

Parafia Świętej Rodziny, od chwili wizyty papieskiej w tym miejscu 9 czerwca 1987 r., stała się strażnikiem pamięci o Janie Pawle II. Dał temu wyraz pierwszy proboszcz ks. Ryszard Jurak, który zapoczątkował festiwal, by w muzycznej formie promować dziedzictwo papieskie. Dzieło kontynuuje obecny proboszcz ks. Tadeusz Pajurek we współpracy z Robertem Grudniem, dyrektorem artystycznym festiwalu. Program tegorocznego wydarzenia, rozpisany na dwanaście spektakli muzycznych i słowno-muzycznych, uczcił 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, a także ukazyał osobę i dzieło Jana Pawła II w kontekście jego miłości do Ojczyzny i związków z Lublinem i Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Festiwal, jak co roku, był międzynarodowy nie tylko z nazwy, ponieważ ściągnęli nań wybitni artyści z kraju i ze świata. 

- 16 października zakończył się XXII festiwal organowy. Od wielu lat festiwal rozpoczyna się 9 czerwca, w rocznicę pobytu Jana Pawła II na Czubach. Po raz pierwszy odbył się w 1997 r., w 10. rocznicę pobytu Jana Pawła II w Lublinie. Jest organizowany w celu umożliwienia wszystkim zapoznania się z jego dziedzictwem, nauczaniem oraz spotkania z piękną muzyką i śpiewem w wykonaniu wspaniałych artystów. Festiwal ma także uświadomić nam, że to my mamy realizować przesłanie Jana Pawła II, zawarte w słowach wypowiedzianych wówczas w czasie Mszy św.: Wy jesteście solą ziemi, wy jesteście światłem świata; mamy nieść światło Ewangelii i być świadkami Chrystusa. Kiedy zalewało nas morze komunizmu, kiedy po ludzku sądząc nie było szansy na wolność i demokrację, my uwierzyliśmy w te słowa - mówił proboszcz ks. Tadeusz Pajurek.

Reklama

Stałą zasadą festiwalu jest ta, że każde spotkanie rozpoczyna Msza św. Tak było i teraz; Eucharystię sprawował abp Stanisław Wielgus. W znakomitym kazaniu hierarcha ukazał Jana Pawła II jako niestrudzonego strażnika Ewangelii, która jest proklamacją ładu moralnego opartego o miłość Boga i bliźniego, poszanowanie życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci, godność rodziny i małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety, wspieranie sprawiedliwości, wolności i pokoju. Zło tego świata bierze się zaś z odrzucenia i pogwałcenia ewangelicznych zasad, jak czyniły to ideologie hitleryzmu i komunizmu, a dziś różne odmiany relatywizmu moralnego. Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że receptą na współczesną ekspansję zła jest nieustanne dawanie chrześcijańskiego świadectwa, do czego Ojciec Święty Jan Paweł II powołał każdego z nas.

Cześć artystyczna pt. „Młodzież Janowi Pawłowi II w 40. rocznicę pontyfikatu”, która miała miejsce bezpośrednio po Mszy św., poświęcona została związkom Karola Wojtyły z Lublinem, a przede wszystkim z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim oraz wizycie 9 czerwca 1987 r. i przesłaniu, jakie Papież Polak skierował do wiernych. Narracja Artura Kalickiego prowadziła zgromadzonych poprzez kolejne etapy papieskiego pobytu w naszym mieście, począwszy od wizyty na Majdanku, przez odbywające się w rodzinnej atmosferze spotkanie ze środowiskiem akademickim KUL, a skończywszy na głównych uroczystościach, jakie miały miejsce w budującej się parafii pw. Świętej Rodziny. Każdy z tych etapów wieńczył występ młodych, niezwykle uzdolnionych muzyków z dwóch lubelskich szkół, których występ godnie uczcił 40 rocznicę wyboru Polaka na papieża. - Jan Paweł II to również Papież młodzieży, dlatego na koniec festiwalu zapraszamy ją jako wykonawców. Tym razem byli to uczniowie dwóch szkół muzycznych: I i II stopnia im. Karola Lipińskiego i I i II stopnia im. Tadeusza Szeligowskiego; wspaniali soliści, orkiestra symfoniczna i chór. Pragnę podziękować patronom naszego festiwalu, wykonawcom oraz uczestnikom za to, że dzięki nim, zawsze możemy liczyć na kościół pełny słuchaczy - mówił ks. T. Pajurek.

Hołd, a zarazem świadectwo spotkania ze św. Janem Pawłem II przygotowało Wydawnictwo Archidiecezji Lubelskiej „Gaudium”, którego wystawę pt. „W służbie Papieskiego Słowa” można było oglądać w kościele. Jest to fotograficzny zapis bardzo bliskiej, pełnej serdeczności relacji tego środowiska z Papieżem, wzajemnej korespondencji oraz dzieł papieskich, jakie ukazały się w „Gaudium”.

Międzynarodowy Festiwal Organowy Lublin - Czuby będzie miał swoją kontynuację w latach następnych, a wraz z nim trwała będzie pamięć o Janie Pawle II.

Hiszpania: pierwsza polska parafia personalna

2018-11-14 18:33

vaticannews / Walencja (KAI)

Niezwykły dar z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości otrzymali Polacy mieszkający w diecezji Walencja. Miejscowy ordynariusz kard. Antonio Cañízares erygował pierwszą w Hiszpanii polską parafię personalną p.w. Matki Bożej Częstochowskiej. Jej proboszczem został chrystusowiec, ks. Czesław Piela.

ZoneCreative/Fotolia.com

„Kościół diecezjalny w Walencji czuje się ubogacony darem, jakim obdarza go Bóg przez tę nową parafię dla wiernych z Polski. Czujcie się w pełni członkami tej diecezji, nie zapominając o waszej Ojczyźnie” - mówił ks. Antonio Cañízares podczas uroczystej Mszy dziękczynnej z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości. „Jako naród polski, tak podziwiany, kochany i przykładny, naród prawdziwie męczeński, daliście świadectwo poprzez tysiąclecie, że tylko Bóg wystarczy. Daliście świadectwo, że rzeczą najważniejszą, ponad wszystko, jest miłość Boga i bliźniego jak siebie samego” - podkreślił kard. Cañízares w homilii.

Nowa parafia to spłata długu wdzięczności wobec narodu polskiego i Jana Pawła II. 11 listopada obraz Matki Bożej Częstochowskiej został umieszczony w jednej z kaplic katedry w Walencji, aby przypominać o powstaniu polskiej parafii personalnej. „Nowa parafia personalna, która została utworzona w Walencji będzie obejmowała swoją troską duszpasterską wszystkich Polaków, którzy zamieszkują na terenie diecezji. Jest ich ok. 4 tysiące. Z kolei w samej Walencji przebywa mniej więcej 2 tysiące naszych rodaków. Dotyczy to również Polaków przebywających na naszym terenie czasowo – mówi ks. Czesław Piela. – Jest to parafia, która ma struktury normalnej parafii terytorialnej. Posiada swoją siedzibę, proboszcza, swoje duszpasterstwo, ale swoim zasięgiem wykracza poza granice parafii. Troszczy się o wszystkich Polaków, którzy mieszkają i przebywają na terenie diecezji Walencja”.

Polska parafia personalna ma swoją siedzibę w kościele Matki Bożej Różańcowej w dzielnicy Canyamelar. Miejscowa Polonia przyjęła z radością decyzję kard. Cañízaresa. Inne wspólnoty polskie w Hiszpanii nie kryją nadziei, że takie parafie powstaną w kolejnych diecezjach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: ambasada Polski zorganizowała konferencję nt. stulecia niepodległości Polski i innych państw europejskich

2018-11-14 19:44

kg (KAI) / Watykan

Rok 1918, gdy zakończyła się I wojna światowa i rozpadł się dotychczasowy układ polityczny w Europie, sprzyjał nie tylko odzyskaniu niepodległości przez Polskę, ale także powstaniu wielu innych niezależnych państw na naszym kontynencie. Mówiono o tym na konferencji międzynarodowej, zorganizowanej 14 listopada z okazji stulecia naszej niepodległości przez ambasadę Polski przy Stolicy Apostolskiej wraz z Papieskim Uniwersytetem Gregoriana, który gościł uczestników tego wydarzenia.

Grzegorz Gałązka

Po powitaniu obecnych oraz otwarciu spotkania przez ambasadora RP Janusza Kotańskiego i rektora uczelni o. prof. Nuno da Silva Gonçalvesa SJ, sekretarz Stolicy Apostolskiej ds. stosunków z państwami abp Paul R. Gallagher przedstawił watykańską perspektywę ruchu niepodległościowego w krajach Europy i w tym kontekście omówił politykę i rolę Kościoła katolickiego wobec narodów z dążeniami niepodległościowymi. Przypomniał, że Stolica Apostolska wspierała te procesy, choć nie zawsze było jasne, w jakim kierunku będą się one rozwijać.

Z kolei o. prof. Jan Mikrut SJ przypomniał pokrótce ówczesną sytuację międzynarodową w Europie i na świecie a amb. J. Kotański - polską drogę do niepodległości. Stosunkowo mało u nas znany temat odzyskania niepodległości przez Irlandię przedstawił pochodzący z tego kraju ks. prał. Joseph Murphy - szef Protokołu Dyplomatycznego Stolicy Apostolskiej.

W drugiej części konferencji, poświęconej sprawom historycznym, dzieje swoich państw bądź regionów przedstawili ich ambasadorzy przy Stolicy Apostolskiej: Petras Zapolskas z Litwy mówił o tym, jak to było w wypadku jego kraju oraz Łotwy i Estonii, Tomaž Kunstelj ze Słowenii - o utworzeniu w owym czasie Jugosławii, Václav Kolaja za Czech i Marek Lisánsky ze Słowacji - o powstaniu w 1918 Czechosłowacji a Tetiana Iżewska z Ukrainy - o nieudanych próbach wybicia się na niepodległość jej ojczyzny i Białorusi. Wystąpienie ambasador Gruzji Tamary Grdzelidze, która z powodu choroby nie mogła przybyć osobiście na to spotkanie, odczytał szef polskiej placówki. Przedmiotem jej rozważań była (nieudana, jak się miało niebawem okazać) walka narodów Zakaukazia o niepodległość.

Myślą przewodnią wszystkich referatów i wystąpień była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie:

dlaczego właśnie w roku 1918 tyle państw europejskich niepodległość odzyskało, jak Polska, Litwa, Finlandia i Irlandia (tzw. narody historyczne) lub stało się krajami wolnymi po raz pierwszy w swej historii na gruzach imperium rosyjskiego: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja, Ukraina, Łotwa i Estonia lub Austro-Węgier: Czechosłowacja i Jugosławia w kilka lat później. Wskazywano, że wpłynęły na to nie tylko I wojna światowa a zwłaszcza jej zakończenie, ale także wcześniejsze o rok rewolucje w Rosji - marcowa i październikowa (bolszewicka).

Nałożyły się na również czynniki gospodarcze, związane z polityką międzynarodową prezydenta USA Woodrowa Wilsona, zapoczątkowany wówczas (choć jeszcze daleki od zakończenia) rozkład imperium brytyjskiego itd. Zastanawiano się ponadto nad tym, dlaczego jednym krajom, np. Polsce, Czechosłowacji czy nadbałtyckim, udało się zachować swą niepodległość przynajmniej do wybuchu II wojny światowej, inne zaś jak Ukraina, Białoruś czy na Zakaukaziu, szybko ją straciły.

Oczywiście najwięcej uwagi organizatorzy poświęcili setnej rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę, skupiając się na 4 aspektach: duchowym (religijnym)- w tym kontekście mówiono o roli Stolicy Apostolskiej w tym procesie, politycznym, zbrojnym (wojskowym) i artystycznym.

Spotkanie krótko podsumował i zamknął ambasador Kotański, po czym wyświetlono film o niepodległości Polski.

W krótkiej rozmowie z KAI szef polskiej placówki dyplomatycznej wyraził radość, że udało się zaprosić na to wydarzenie ambasadorów wszystkich zainteresowanych krajów a także wielu przedstawicieli zarówno tych państw, jak i Stolicy Apostolskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem