Reklama

Aspekty

Jubileuszowy Bieg do Pustego Grobu

Tradycyjnie w Poniedziałek Wielkanocny w Nowej Soli odbył się jubileuszowy X Bieg do Pustego Grobu. W tym roku pobiegło w nim ponad 600 biegaczy.

[ TEMATY ]

Nowa Sól

Bieg do Pustego Grobu

Jarek Chróściel

Udział w jubileuszowym biegu wzięło ponad 600 biegaczy.

Udział w jubileuszowym biegu wzięło ponad 600 biegaczy.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jubileuszowa dziesiąta edycja tradycyjnie odbyła się dla wierzących i wątpiących. Tegoroczny bieg miał jednak wyjątkową patronkę – Matkę Bożą Wniebowziętą, a Jej wizerunek znalazł się na złotym medalu. Otrzymali go uczestnicy biegu, którzy przebiegli trasę 10 km ulicami Nowej Soli.

Bieg tradycyjnie odbył się w kilku kategoriach. Nowością była kategoria drużynowa, były też kategorie wiekowe i specjalne, w których pobiegli duchowni, prawnicy czy mundurowi. W tym roku pobiegło 620 biegaczy. Zwycięzcą jubileuszowego biegu okazał się Jacek Stadnik z Zielonej Góry, który pokonał trasę z czasem 32:35.

Co roku organizatorem biegu jest nowosolska parafia św. Antoniego prowadzona przez ojców kapucynów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-04-02 13:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzeba ich pokazywać

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 43/2025, str. I

[ TEMATY ]

Nowa Sól

Karolina Krasowska

Laureaci nagrody „Lubuski Samarytanin”

Laureaci nagrody „Lubuski Samarytanin”

Zawód lekarza, pielęgniarki i innych osób ze świata medycznego, to są najbardziej samarytańskie zawody, wypełnione treścią Ewangelii, czyli miłością i pomocą bliźniemu – zauważył bp Tadeusz Lityński podczas gali nagrody „Lubuski Samarytanin”, która odbyła się 18 października w Nowosolskim Domu Kultury.

Lubuski Samarytanin to nagroda biskupa diecezjalnego, której celem jest wyróżnienie osób i instytucji, podejmujących przykładną, bezinteresowną i holistyczną, czyli uwzględniającą także wymiar duchowy, służbę względem osób chorych i cierpiących, przyczyniających się w ten sposób do poprawy jakości opieki zdrowotnej.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Papież spotkał się z parą książęcą z Luksemburga. Księżna Stéphanie ubrana na biało

2026-01-23 18:29

[ TEMATY ]

Watykan

Leon XIV

Para książęca z Luksemburga

Księżna Stéphanie

Vatican Media

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.

To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję