Wasz jubileusz wpisuje się w miesiąc niezwykle bogaty w uroczystości religijne. W tych nadchodzących dniach będziemy przeżywać święto Przemienienia Pańskiego, Matki Boskiej Kalwaryjskiej, Matki Boskiej Częstochowskiej, okres nasilonego ruchu pielgrzymiego i wspomnienia świętych, nierzadko tak bliskich naszemu sercu, jak Maksymiliana Marii Kolbego czy siostry Benedykty Edyty. Wydawać by się więc mogło, że pośród tych wielkich uroczystości może się nam zgubić ten jubileusz. Żeby tak się nie stało, musi on być dla nas wzmocnieniem w drodze - mówił do uczestników niedzielnej Eucharystii kard. F. Macharski. W dalszej części kazania emerytowany metropolita nawiązał do czytanej w tym dniu perykopy z szóstego rozdziału Ewangelii św. Jana. W jej powtarzalności dostrzegł niezmienność głoszonego Słowa Bożego, które wciąż wraca do swego ludu, by go umocnić i odnowić. - Rozpoczęte dziś słowa z szóstego rozdziału jeszcze przez parę tygodni będą brzmieć w naszych kościołach i tak długo, jak będą one czytane, będzie trwał nasz jubileusz, który mówi o Najświętszej Obecności, jaką jest Święta Eucharystia - zaznaczył kard. F. Macharski. Rozwijając tę myśl kapłan stwierdził, że „Jezus pragnął, by ludzie pojęli, jaka jest prawdziwa treść znaku eucharystycznego, w którym zawiera się Boża dobroć, miłosierdzie, ale i coś więcej. Jezus przygotowywał ludzi do tego, by wiedzieli, że Eucharystia (Krew i Ciało), to On sam obecny wśród nas”.
We Mszy św. z udziałem kard. Franciszka Macharskiego i biskupa pomocniczego Janusza Zimniaka uczestniczyło około 50 wiernych oraz siostry karmelitanki, które widać było zza kraty klauzury, jaką architekt wkomponował w ścianę zamykającą prezbiterium.
O założenie swojej siedziby w sąsiedztwie KL Auschwitz karmelitanki podjęły starania u władz państwowych w styczniu 1983 r. O wydanie stosownej zgody zwróciły się do czynników administracyjnych siostry z Poznania. W czerwcu 1984 r. w końcu przekazano im w wieczystą dzierżawę budynek tzw. starego teatru na siedzibę nowego klasztoru. Ze względu na zły stan obiektu, zakonnice czasowo zamieszkały u ks. proboszcza Kazimierza Górnego na plebanii przy kościele św. Maksymiliana. Dopiero pod koniec grudnia wprowadziły się do „starego teatru”, gdzie udało się do tego czasu wyremontować kilka pomieszczeń. Regularne życie zakonne zainaugurowały one Mszą św., którą odprawił dla nich w kaplicy kard. F. Macharski i o. prowincjał Benignus Wanat.
Obecność karmelitanek w budynku „starego teatru” przerwały protesty środowisk żydowskich, które uważały, że obecność sióstr bezcześci pamięć ofiar wywodzących się z Narodu Wybranego. Z tego względu po dziewięciu latach trwania w swej pierwotnej siedzibie, musiały ją opuścić i przenieść się do nowego lokum przy ul. Legionów, w którym znajdują się po dzień dzisiejszy. 29 września 1996 r. kard. F. Macharski przy współudziale bp. T. Rakoczego dokonał konsekracji kaplicy i ołtarza. Z okazji tej uroczystości Jan Paweł II przekazał siostrom naczynia liturgiczne.