23 listopada w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie Wlkp. odbył się VII Przegląd Piosenki Religijnej "Cecyliada 2002". W tegorocznym śpiewaniu na chwałę Bożą wzięło udział dziesięć schol i chórów z gorzowskich parafii. Przegląd przygotowało Duszpasterstwo Akademickie prowadzone przez ks. Wojciecha Jurka.
Cecyliadę rozpoczęto uroczystą Eucharystią pod przewodnictwem ks. prał. Romana Harmacińskiego, proboszcza parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Następne dwie i pół godziny wypełniła muzyka i śpiew. Każdy występ poprzedzała krótka prezentacja wykonawców, dokonywana przez prowadzącą koncert Agatę Gołąbek. Artyści musieli zaprezentować dwie pieśni, z których jedna nawiązywała do tematu Eucharystii. Najliczniejszą grupę (kilkadziesiąt osób) tworzyły dwa chóry: katedralny i z Białego kościółka. Niektórzy wykonawcy pokusili się także o prezentację własnych kompozycji. Wszyscy przybyli mogli jednak często włączać się w śpiew, zwłaszcza gdy zabrzmiały tak znane utwory jak: Oto są baranki młode, Jeśli radość w sercu chcesz mieć, Godzien, o godzien czy Emmanuel. Kilkakrotnie radość ze wspólnej modlitwy i uznanie dla śpiewających artystów wyrażano klaskaniem. W końcu, cokolwiek czynimy, robić to mamy na chwałę Bożą. Na koniec gościnnie wystąpił popularny, gorzowski zespół "PA-TU", który tworzą młodzi ludzie związani z pielgrzymką diecezjalną z Gorzowa na Jasną Górę. Grupa wykonała kilka utworów, uświetniając w ten sposób i tak udaną Cecyliadę.
Oto pełny zestaw wykonawców, w kolejności występu: chór parafialny z Białego kościółka "Deo Gratias", schola dziecięca z parafii pw. Świętej Trójcy, schola młodzieżowa z parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego, franciszkańska schola dziecięca "Z Pasterzem", chór katedralny "Adoramus Te", schola dziecięca z parafii pw. św. Wojciecha "Nutki Bożej Radości", schola dziecięca z parafii pw. Najświętszego Zbawiciela, schola dziecięca z parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski, schola gimnazjalna oraz schola dziecięca "Chwasty Bożej Miłości", obydwie z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski".
Paulini z Jasnej Góry ostrzegają przed oszustwem wykorzystującym ludzkie zaufanie w sprzedaży rzekomego leku na cukrzycę, na reumatyzm, prostatę i hemoroidy. Zakonnicy stanowczo oświadczają, że zarówno jasnogórski klasztor, jak i żaden z paulinów, nigdy nie był i nie jest zaangażowany w produkcję i dystrybucję jakichkolwiek leków. W ich reklamach bezprawnie wykorzystano wizerunki zakonników z Jasnej Góry.
Naciągacze działający w intrenecie, ale też jak się okazuje, dzwoniący do potencjalnych ofiar z ofertą „leku”, próbując uwiarygodnić i zdobyć zaufanie swoich klientów, wykorzystali autorytet zakonników z Jasnej Góry. Przekonują m.in. że recepturę opracował jeden z ojców paulinów, a rzekomy „cudowny środek” leczy w krótkim czasie.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki
Nie mogły zabierać głosu ani głosować, ale biskupi słuchali ich opinii. W 1964 roku papież Paweł VI zaprosił na Sobór Watykański II 23 kobiety, które uczestniczyły w obradach jako audytorki. Ich obecność stała się jednym z najbardziej symbolicznych znaków otwarcia Kościoła na świat.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
