Reklama

Głos z Torunia

Filary Wielkiego Postu (1)

Jałmuża

Wielki Post - czas dorastania w miłości do Boga i drugiego człowieka przez post, modlitwę i jałmużnę; „Nieustanne wchodzenie na górę spotkania z Bogiem”, które rozprasza ciemności, prowadzi do poznania Prawdy rodzącej wiarę. Ona zaś bez uczynków jest martwa, ponieważ działa w miłości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W czasie pokuty, jakim jest Wielki Post, serce człowieka w sposób szczególny zwraca się do Boga oraz uznaje, że najważniejszym przykazaniem jest miłość do Ojca Niebieskiego i drugiego człowieka.

Modlitwa, post i jałmużna

Filarami w życiu chrześcijanina są: modlitwa, post i jałmużna. Te czyny, jak przypomina Katechizm Kościoła Katolickiego, wyrażają nawrócenie w odniesieniu do samego siebie, Boga i ludzi. Oczyszczenie bowiem dokonuje się także przez wysiłki podejmowane w celu pojednania się z bliźnim, troskę o jego zbawienie, łzy pokuty, wstawiennictwo świętych i praktykowanie miłości, która „zakrywa wiele grzechów” (1 P 4, 8) (por. KKK 1434).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W 1. niedzielę Wielkiego Postu warto w zadumie spojrzeć na własne życie i pomyśleć, jak owocnie przeżyć ten czas, by go nie zmarnować, jak przygotować się do Triduum Paschalnego, a potem do Wielkanocy. Pomocne w tym względzie mogą być proponowane przez liturgię i tradycję Kościoła m.in.: praktyki pokutne, wyrzeczenia, posty, jałmużna, dobre uczynki, uczestnictwo w Mszach św., Drodze Krzyżowej, „Gorzkich żalach” oraz rekolekcjach, przystąpienie do sakramentu pojednana i pokuty. Te działania mają zwracać uwagę na to, co w życiu jest najważniejsze, a także na to, że obok nas jest potrzebujący wsparcia drugi człowiek.

Skarbonka Jałmużny Wielkopostnej

Reklama

W trosce o tych najmniejszych w okresie Wielkiego Postu we wszystkich polskich diecezjach Caritas prowadzi akcję charytatywną pod nazwą Skarbonka Jałmużny Wielkopostnej, która w tym roku przebiega pod hasłem: „Wiara działająca w miłości”, a jej celem jest pomoc w leczeniu dzieci i osób starszych. Akcja ma charakter ekumeniczny, obok Caritas są zaangażowane w nią także Diakonia Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, Metropolitalny Ośrodek Miłosierdzia Eleos Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz Diakonia Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP. Skarbonka Jałmużny Wielkopostnej ma przede wszystkim wymiar edukacyjny i formacyjny, ma uczyć wyrzeczenia się, dzieci i młodzież uczestniczące w akcji nabywają umiejętności dostrzegania potrzeb innych i dzielenia swoimi dobrami z bliźnimi, a także przypomina, że Wielki Post ma charakter pokutny. Jałmużna nie jest oddaniem tego, co zbywa, co jest niepotrzebne, ale darem, szczerym, bezinteresownym, wypływającym z głębi miłującego serca.

Od 1. niedzieli Wielkiego Postu skarbonki Jałmużny Wielkopostnej (20 tys. sztuk) trafią do parafii diecezji toruńskiej, a potem do szkół. Przez cały okres Wielkiego Postu dzieci (w akcję włączyli się opiekunowie szkolnych kół Caritas) oraz inne osoby składają do nich dobrowolne ofiary pieniężne, rezygnując z konkretnej przyjemności (np. równowartość paczki chipsów, tabliczki czekolady, biletu do kina czy teatru). Zaoszczędzone w ten sposób pieniądze będą przeznaczane na rzecz osób ubogich, chorych i niepełnosprawnych z konkretnej parafii. Będą więc stanowiły pomoc w odzyskaniu zdrowia, które jest najcenniejszym darem. Wzorem lat ubiegłych i w tym roku można wysyłać SMS (cena: 2, 46 zł) na numer 72052, wpisując w treści: „Pomagam”. Dodatkowo Brodnickie Centrum Caritas będzie rozprowadzać paschaliki, świece wielkanocne, które zapłoną w Wielką Sobotę podczas wieczornej liturgii. Paschaliki przypominają o obecności Jezusa będącego światłem świata oraz znaczeniu dobrych uczynków. Światło Chrystusa bowiem świeci na ziemi dzięki miłości i dobroci człowieka.

Caritas Diecezji Toruńskiej pomaga, czyni to jednak dzięki zaangażowaniu, ofiarności wielu ludzi i firm. Można również wspomóc osoby chore, niepełnosprawne, starsze i dzieci, przekazując na Caritas diecezjalną 1% podatku.

Pomoc - światło, miłość i dobro

Reklama

Pomoc potrzebującym, która jest darem miłości, jest źródłem radości, bo wtedy zapominamy o sobie i własnych sprawach, a pochylamy się nad chorymi, cierpiącymi, samotnymi. Stajemy się dla nich jak światełko w ciemności, które daje nadzieję i ulgę, a czasem też siłę, aby żyć, by dalej zmagać się. Nawet małe gesty miłości mogą sprawić radość. To w nich wyraża się piękno życia, jaśnieje dobroć ludzkiego serca. Szczęście bowiem nie zależy od tego, co posiadamy, od rzeczy, wydarzeń, własnych pomysłów na życie. Szczęściem człowieka jest miłość - miłość, jaką Bóg miłuje człowieka, która jest tak ogromna, że trudno sobie ją wyobrazić, i z niej wypływają wszystkie czyny miłosierne. O ich znaczeniu mówił Jezus, gdy obiecał: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).

Przed nami 40 dni pokuty. Okazja, by nowo ukochać Jezusa i bliźnich, otworzyć serce na nieskończoną miłość Boga, która nie cofnęła się nawet przed śmiercią na krzyżu.

Chrystus - wielki dobry Bóg - zawsze, a szczególnie w czasie Wielkiego Postu, czeka, stoi u drzwi ludzkiego serca i kołacze. „Kto ma uszy, niechaj posłyszy” (Ap 3, 22). Słyszysz? Otworzysz Mu?

2013-02-15 15:06

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świdnica. Sztuka głoszenia i słuchania – kapłańska formacja wielkopostna

[ TEMATY ]

dzień skupienia

diecezja świdnicka

Wielki Post

duchowieństwo

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Kapłani diecezji świdnickiej podczas wielkopostnego dnia skupienia

Kapłani diecezji świdnickiej podczas wielkopostnego dnia skupienia

W seminaryjnej kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Świdnicy, w poniedziałek 3 marca odbył się wielkopostny dzień skupienia duchowieństwa diecezji świdnickiej.

W spotkaniu udział wzięło ponad 120 księży z dekanatów centralnych diecezji, którzy wsłuchiwali się w słowo Boże, konferencję duchową oraz praktyczne wskazówki duszpasterskie.
CZYTAJ DALEJ

Jezus dotyka nas swoim Ciałem i Krwią, kiedy przychodzi do nas w Komunii

2026-04-09 14:47

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Jezus dotyka nas swoim Ciałem i Krwią, kiedy przychodzi do nas w Komunii. Dotyka nas w sakramencie pojednania czy sakramencie chorych. Dotyka nas w sakramencie bierzmowania i przekazuje nam Ducha Świętego.

1. Wieczorem w dniu zmartwychwstania. Wiemy, że w godzinie pojmania Jezusa w Getsemani wszyscy uczniowie uciekli w popłochu: obawiali się udziału w procesie, który miał doprowadzić Jezusa do potępienia i śmierci. Według czwartej Ewangelii tylko Piotr i inny uczeń próbowali zobaczyć, co się dzieje, idąc za Jezusem aż na dziedziniec domu arcykapłana (por. J 18, 15), ale potem Piotr, przestraszony rozpoznaniem go przez służącą, również odszedł (por. J 18, 16–18, 25–27). Tak więc ci, którzy zostawili wszystko, aby pójść za Jezusem (por. Mk 1, 18.20), oto porzucili Go i uciekli (por. Mk 14, 50). Dlaczego? Z powodu strachu! Strach jest wielką siłą: kiedy bierze człowieka w posiadanie, czy ni go tchórzem, ponieważ odbiera mu wszelką możliwość oporu, odbiera mu poczucie odpowiedzialności. Jest to brak odpowiedzialności za wiarę, za miłość, za nadzieję. Raptem wszystko to, co ważne, zdaje się okryte ciemnością nocy. Kto się lęka, nie widzi światła nadziei. Żyje w nocy. Dlatego Jezus Zmartwychwstały przychodzi „wieczorem”. Nie zwleka z przyjściem. Przychodzi do uczniów od razu, w tym samym dniu, w którym zmartwychwstał. Nie chce, aby Apostołowie trwali długo w ciemności lęku. Chce pokonać ich lęk przed życiem i przyszłością. Strach osłabił ich wiarę. Sprawił, że zapomnieli o prawdziwej miłości do Jezusa, zaciemnił ich nadzieję. Kiedy zabrakło Jezusa, zaczęli bać się świata, dlatego zamknęli się przed nim, przed światem, z obawy o to, co może ich spotkać. Drzwi były zamknięte z obawy. Sądzili, że wystarczy za mknąć drzwi i wszystko się odmieni. Uważali, że wystarczy zamknąć oczy, a świat stanie się inny, mniej brutalny. To czyste złudzenie. To, że coś ignoruję, że o czymś nie wiem, czegoś wiedzieć nie chcę, nie oznacza bynajmniej, że to coś nie istnieje. Nie można żyć „w zamknięciu” i sądzić, że wszystko będzie dobrze. Trzeba koniecznie podjąć odpowiednie działa nie, aby zwalczyć zło i promować dobro. To misja wierzące go. Apostołowie zamknęli się, bo chcieli przeczekać trudne chwile, aby bezpiecznie wrócić do Galilei, do swoich domów. Jest trzeci dzień po śmierci Jezusa i jest już prawie wieczór.
CZYTAJ DALEJ

Gdańsk: Relikwie krwi św. Jana Pawła II w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego

2026-04-12 20:19

[ TEMATY ]

Gdańsk

św. Jan Paweł II

PAP/Andrzej Jackowski

Do Archidiecezjalnego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gdańsku wprowadzono w niedzielę relikwie krwi św. Jana Pawła II. Uroczystość stanowiła jeden z najważniejszych punktów obchodów jubileuszu 25-lecia sanktuarium, podkreślając jego szczególne miejsce na duchowej mapie Pomorza.

Relikwie krwi papieża Polaka zostały przekazane kustoszowi sanktuarium przez kardynała Stanisława Dziwisza. Ich uroczystego wniesienia i instalacji dokonał w niedzielę, w Święto Miłosierdzia, metropolita poznański abp Zbigniew Zieliński.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję