Koncert, dedykowany bł. Janowi Pawłowi II w 8. rocznicę śmierci, został wykonany w Auli kard. Stefana Wyszyńskiego KUL - w miejscu, gdzie przyszły Ojciec Święty nauczał jako profesor i gdzie w 1987 r. skierował swoje papieskie przesłanie do świata nauki. Witając zgromadzonych, prorektor KUL JPII o. Andrzej Derdziuk OFMCap przypomniał, jak przed laty społeczność akademicka na wieść o chorobie, a później śmierci Jana Pawła II, spontanicznie gromadziła się na modlitwie. - Bł. Jan Paweł II znów nas łączy. W przededniu Wielkiego Tygodnia chcemy skupić się na siedmiu słowach Chrystusa, aby przygotować się do przeżycia misterium paschalnego, ale jednocześnie, by w ten sposób odkrywać piękno, które otwiera nas na wyższe wartości. Dziękując „Sonacie” za to, że zechciała w murach naszej uczelni wykonać koncert, zapraszam do zasłuchania się, aby wspólna medytacja nad męką Chrystusa pokazała Jego miłość i nadzieję płynącą z Jego ostatecznego zwycięstwa - mówił Ojciec Rektor.

Premiera oratorium, tego wyjątkowo pięknego i trudnego dzieła wiedeńskiego klasyka, w wykonaniu „Sonaty” odbyła się w kościele św. Anny w Warszawie 8 kwietnia 2005 r., w dniu pogrzebu Jana Pawła II. Od tamtego czasu w wielu miastach Polski orkiestra wykonała już 50 takich koncertów, dedykując je Ojcu Świętemu. Wykonanie oratorium dla mieszkańców Lublina i regionu stało się możliwe dzięki współpracy „Sonaty” z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim Jana Pawła II, Fundacją Europejską Akademia Samorządowa oraz Fundacją Pro Bono Futuro. Honorowy patronat nad tym wyjątkowym wydarzeniem objęli: abp Stanisław Budzik, rektor KUL ks. prof. Antoni Dębiński oraz marszałek Krzysztof Hetman, a finansowego wsparcia użyczyły lubelskie firmy i instytucje. Dzięki hojności darczyńców dochód z koncertu został przekazany na rzecz Funduszu Stypendialnego Centrum Jana Pawła II w Lublinie, wspierającego zdolną, ale pochodzącą z niezamożnych rodzin młodzież.

Jacek Łepecki, dyrektor „Sonaty”, zapraszając publiczność do medytacji ostatnimi słowami Chrystusa, przybliżył historię powstania tego dzieła. Jak głosi tradycja, oratorium powstało na zamówienie biskupa Kadyksu; po raz pierwszy zastało wykonane w 1776 r. w kościele Santa Queve. Podczas wielkopiątkowego nabożeństwa, w świątyni spowitej kirem, biskup wypowiadał jedno z siedmiu ostatnich słów Zbawiciela umierającego na krzyżu, a następnie wygłaszał krótką homilię. W tym czasie rozbrzmiewała muzyka sprzyjająca filozoficznej refleksji nad słowami Ewangelii. Ostateczne opracowanie i ukończenie dzieła zabrało Haydnowi ponad 20 lat. - Świadczy to niewątpliwie o bardzo osobistym podejściu twórcy do wykonywanej pracy. Ukazuje w wyraźnym świetle mistycyzm i powagę, którymi pragnie podzielić się autor ze słuchaczami - mówił J. Łepecki. Nawiązując do tradycji wypowiadania siedmiu słów Chrystusa i krótkich komentarzy, przed kolejnymi częściami dzieła dyrektor „Sonaty” przywoływał najpiękniejsze wiersze dotykające tajemnicy Chrystusowego krzyża.

Dzięki zaangażowaniu organizatorów, ale przede wszystkim filharmonikom z Warszawy, w KUL-u spełniły się słowa Pawła VI, który mówił, że muzyka zdolna jest poznać duszę aż po krańce przeżyć i prowadzi na wyżyny osiągnięć ludzkiego ducha.