Święto młodych

Piotr Lorenc

Bądź na bieżąco!

Czwarta edycja Spotkań Młodych Diecezji Sosnowieckiej (SMDS) już za nami. Formacyjno-ewangelizacyjna impreza odbyła się w ostatni weekend września na terenie parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej.

Wyjątkiem były seanse filmowe, które były wyświetlane w jednym z sosnowieckich kin. Program SMDS był wyjątkowo atrakcyjny, przygotowany przez młodzież zrzeszoną w ruchach i wspólnotach naszej diecezji. Młodzi dzielili się darem wiary z rówieśnikami, którzy nie mają tak bliskich związków z Kościołem, wzbogacali także swoją formację, bo świadczyć o Bogu może najlepiej tylko ten, kto sam jest blisko Boga - jak podkreślał podczas rozesłania ewangelizatorów biskup Grzegorz Kaszak.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Rozpoczęliśmy od projekcji filmowych - wartościowych, niosących chrześcijańskie przesłanie, które obejrzało 2200 młodych ludzi. Przejmujące świadectwo wiary dał reżyser głośnego obrazu „Ja jestem”, Lech Dokowicz. W ewangelizacji na ulicach Dąbrowy Górniczej wzięło udział 110 ewangelizatorów świeckich i kilku księży. Podczas SMDS odbyły się także m.in.: bieg uliczny, przegląd pieśni liturgicznej, rozmowy o wierze z zaproszonymi gośćmi. Gościem specjalnym był zespół „Propaganda Dei”. Nie zabrakło również świadectw, m.in. Krzysztofa Demczuka - lidera wspólnoty Metanoia - Eucharystyczny Płomień, czy wspólnej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem. Spotkanie zakończył w niedzielę 29 września „Marsz dla Życia” z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski do bazyliki Najświętszej Maryi Panny Anielskiej oraz Eucharystia, której przewodniczył biskup Grzegorz Kaszak - opowiada ks. Szymon Wojciechowski, koordynator SMDS.

- Parafia nie zawsze daje mi taką możliwość, a tutaj spotykam młodych ludzi, którzy podobnie jak ja uwielbiają Boga. I bardzo dobrze się tu czuję. Szkoda tylko, że SMDS odbywa się tylko raz w roku. Z tegorocznej edycji najbardziej zapamiętam ewangelizację uliczną, bo sam w niej wziąłem udział. Było to dla mnie niesamowicie owocne doznanie - mówi Adrian Kubacki z Jaworzna, z Ruchu Światło-Życie, który po raz czwarty uczestniczył w SMDS.

Ks. Szymon Wojciechowski podkreśla, że głównym wyzwaniem stojącym przed organizatorami Spotkań Młodych Diecezji Sosnowieckiej jest przyciągnięcie i zaangażowanie w ideę SMDS o wiele większej niż dotychczas rzeszy młodych ludzi.

Szersza relacja z tegorocznych Spotkań Młodych Diecezji Sosnowieckiej zamieszczona jest na str. VI „Niedzieli Sosnowieckiej”.

2013-10-09 14:44

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z myślą o wychowaniu

Niedziela małopolska 38/2012

Maria Fortuna-Sudor

[ TEMATY ]

wychowanie

młodzi

ADAM GUTKOWSKI

Wrzesień to czas, kiedy oczy wszystkich zwracają się na szkoły, uczniów oraz ich wychowawców. Coraz też częściej rodzice, oprócz troski o wyposażenie dziecka w niezbędne do nauki przedmioty, pytają: kto i czego będzie uczył nasze dzieci? Myśląc o przyszłości swych pociech, starają się wybrać dobrą szkołę, dodatkowe zajęcia… Potrafią zrezygnować z wielu przyjemności, wziąć dodatkową pracę, żeby tylko zapewnić swym dzieciom lepszy start. Szybko też godzą się, aby w ich domu zagościł wymarzony komputer. Ba, są w stanie nawet zapłacić za dodatkowe lekcje dla malucha, aby ten potrafił z urządzenia korzystać. Niestety, nie wiedzą, że w ten sposób sami stwarzają sobie konkurencję, z którą bardzo trudno wygrać. Niejednokrotnie bowiem we współczesnym świecie rolę wychowawcy dzieci i młodzieży przejmuje od rodziców świat mediów, zwłaszcza ten dostępny w Internecie. W niedzielę 16 września będziemy równocześnie obchodzić Dzień Środków Społecznego Przekazu. Rozpocznie się II Tydzień Wychowania. Myślę, że to nie przypadek, iż Kościół stara się zwrócić naszą uwagę z jednej strony na to, jak korzystamy z prasy, radia, telewizji, Internetu, a z drugiej pragnie podkreślić, że nie możemy tak do końca, bezkrytycznie zaufać konkurencji, jaką media, zwłaszcza te liberalne, dla rodziny stanowią. To istotne, abyśmy sobie uświadomili, że jako rodzice, wychowawcy, mamy konkurencję i że ona potrafi człowiekiem manipulować! W najnowszym numerze „Niedzieli Małopolskiej” staramy się na te sprawy zwrócić uwagę Czytelników. Pisząc o 40. pielgrzymce młodzieży oazowej od Kalwarii, przypominamy, że to Kościół ma pomysł na mądre i zgodne z Ewangelią wychowanie młodego człowieka. Zwracamy też uwagę na rolę katechety w dzisiejszym świecie i na misję, jaką mają spełniać media.

CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.

CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».

CZYTAJ DALEJ

Reklama