Kiedy to minęło? Przecież tylko chwila od jego/jej narodzin; od dnia nie tyle trudnego, bolesnego, co budzącego bezmiar szczęścia, miłości, i nadała sens życiu. Nowy, prawdziwy… Chwila, która nadała znaczenie słowu „odpowiedzialność” i dała pewność, że odtąd nic nie będzie już takie samo.
– Kiedy to minęło? – to pytanie skierowała do męża, ale nie spojrzała nawet w jego stronę, bo nie oczekiwała, że odpowie. On, bezmyślnie patrząc w przestrzeń za oknem, zastanawiał się, kiedy to minęło… Oboje byli w tym samym punkcie i oboje czuli się bezradni.
Jak mają żyć?
Jak mają żyć rodzice, kiedy ich dzieci stawiają pierwsze kroki w dorosłości? Pierwszy raz na dłużej, często na zawsze, opuszczają miejsce, w którym spędzili całe swoje dotychczasowe życie. A przecież oboje tego chcieli; od pierwszego dnia zastanawiali się, kim on/ona będzie jak dorośnie, w jakiej dziedzinie wykaże zdolności i czy oni, rodzice, w porę zadziałają, by te zdolności rozbudzić, rozwinąć, by dać szansę. Dali szansę. I teraz przyszedł czas na zbieranie owoców. Sami pomagali wybrać wyższą uczelnię, najlepszą, oczywiście poza miejscowością, w której mieszkali, by szanse na tzw. lepszą przyszłość jeszcze wzmocnić.
No to, o co chodzi?
Reklama
Skąd ten smutek, skoro się udało? Ano, bo podobnie jak chwila jego/jej narodzin wywróciła ich dotychczasowy świat do góry nogami, tak dzień, w którym on/ona wykonał/a pierwszy samodzielny lot – wykorzystując całe przekazane przez rodziców umiejętności – ale jednak na własnych skrzydłach, ten dzień też wszystko zmienił…
Gniazdo opustoszało.
* * *
Syndrom pustego gniazda
Syndrom pustego gniazda – poczucie pustki, bólu, nawet rozpaczy w sytuacji, kiedy dzieci się usamodzielniają; najczęściej, gdy wyjeżdżają na studia bądź wyprowadzają się z domu, zakładając własną rodzinę. Rodzicom (częściej matkom – jak wynika z badań prowadzonych przez psychologów) towarzyszy w tym momencie uczucie podobne do takiego, jak podczas niespodziewanego zwolnienia z pracy. Z roli, dzięki której mogli kontrolować i kierować życiem swoich dzieci, muszą zadowolić się rolą obserwatora. Czują się bezużyteczni, nawet bezwartościowi. Mają problem z odnalezieniem sensu swojego dalszego życia.
Czy da się uniknąć syndromu pustego gniazda?
Do końca pewnie nie, jednak o tym, by nasze życie mogło przynosić zadowolenie także po okresie wypełnienia podstawowych rodzicielskich obowiązków (mniej więcej 20 pierwszych lat dziecka), dobrze jest zacząć myśleć już wtedy, kiedy sami opuszczamy swoje rodzinne gniazdo. Zakładając rodzinę, wychowując dzieci, dobrze jest pamiętać, że nie są one naszą własnością, a zostały nam jedynie (i aż!) zadane.
Rocznica XXXI ŚDM – Kraków, 29-30 lipca 2017 r. To sobotnia katecheza abp. Marka Jędraszewskiego, koncert w Tauron Arenie pod hasłem „Młodość – projekt życia” z wręczeniem po raz pierwszy nagród Metropolity Krakowskiego dla aktywnie włączających się w życie Kościoła i służbę drugiego człowieka, a także niedzielna Msza św. 10 tys. młodych ludzi i uczestnicy nadzwyczajni: abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski, bp Damian Muskus OFM, były koordynator generalny przygotowań do ŚDM w Krakowie, kapłani archidiecezji krakowskiej i wolontariusze ŚDM, minister spraw wewnętrznych i administracji Mariusz Błaszczak oraz Beata Kempa, szefowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Do nagrody zostało zgłoszonych 50 kandydatur, w tym 25 zgłoszeń indywidualnych i 15 wspólnot. Nagrodę specjalną otrzymał projekt wolontariuszy ŚDM Góra Dobra, w kategorii działalność społeczna uhonorowano Stowarzyszenie GPS Kalwaria Zebrzydowska za aktywizację rówieśników w duchu nauczania św. Jana Pawła II, za działalność ewangelizacyjną przyznano wyróżnienie grupie ŚDM Dekanat Dobczyce, w kategorii aktywizacja środowiska lokalnego zwyciężył Boży Młyn z Krakowa, w kategorii dzieła miłosierdzia statuetkę odebrał Wolontariat Młodych w Woli Batorskiej za projekty: „Wylosuj Anioła”, „Pieluszka dla Maluszka”, „Daj włos”, „Pomocna dłoń”. Nagroda indywidualna trafiła do Dominiki Adamus z Zatora, która prowadzi grupę Dzieci ŚDM, druga nagroda indywidualna została przyznana Justynie Majchrzak z Rabki Zdroju, która współprowadzi „Wolontariat codziennego miłosierdzia”.
O laureatach będziemy pisać w kolejnych numerach „Niedzieli Młodych”.
Redakcja NM
Wszyscy pamiętamy wspaniałą atmosferę, która opanowała Kraków podczas Światowych Dni Młodzieży. – Zatarły się wszelkie bariery językowe i kulturowe. To był czas, kiedy jadąc tramwajem, wszyscy słali do siebie uśmiechy i uściski. Każdy był dla siebie prawdziwym bratem i siostrą – mówi Monika Motyczyńska. – Jestem przekonany, że tak będzie wyglądać królestwo Boże – mówi Mariusz Szklarz, wspominając spotkanie młodych z Papieżem, podczas którego był odpowiedzialny za transport i opiekę nad pielgrzymami w parafii. Nic dziwnego, że obchody rocznicy ŚDM cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. – Jestem bardzo ciekawa koncertu na Tauron Arenie. Nie mogę się doczekać, aby posłuchać Anity Lipnickiej na żywo! – mówi Paula Adamska, która założyła na Facebooku bloga Pisanki, aby dzielić się wiarą. – Chcę znów poczuć ten klimat modlitwy i uwielbienia. Przypomnieć sobie ten czas wspólnoty – mówi Łukasz Mączeński, który zainspirowany słowami papieża Franciszka, zaczął wspierać aktywny wypoczynek osób niepełnosprawnych w „Klice” – Katolickim Stowarzyszeniu Osób Niepełnosprawnych i ich Przyjaciół.
Kult Matki Bożej Częstochowskiej od wieków inspiruje ludzi do służby najbardziej potrzebującym. Święci i błogosławieni, zawierzając swoje życie Jasnogórskiej Pani, podejmowali dzieła miłosierdzia w Polsce i w najdalszych zakątkach świata. Ich świadectwo pokazuje, że prawdziwa miłość bliźniego rodzi się z modlitwy i prowadzi do konkretnej pomocy ubogim, chorym i opuszczonym.
Miłość służebna zmienia ludzkie serca i rzeczywistość. „Służyć to znaczy królować” – przypominał Św. Brat Albert Adam Chmielowski. Założyciel albertynów ogłosił, że fundatorką zgromadzenia jest Matka Boża Częstochowska. Albertyni od lat niosą pomoc najuboższym i bezdomnym.
75 lat parafii NMP Matki Pocieszenia na wrocławskim Dąbiu [Zapowiedź]
2026-03-14 19:37
oprac. Marzena Cyfert
Marzena Cyfert
Kadr z wystawy jubileuszowej
Główne obchody jubileuszowe odbędą się w niedzielę 15 marca. Parafia, która została erygowana 18 marca 1951 roku przy kościele redemptorystów, dziś dziękuje za dziesięciolecia duszpasterstwa, modlitwy i budowania wspólnoty.
Parafia została ustanowiona w miejscu, gdzie od 1918 r. posługiwali redemptoryści – najpierw niemieccy a od 1945 r. polscy. Jej terytorium wydzielono z parafii Świętej Rodziny na Sępolnie. Swym zasięgiem obejmowała tereny od ogrodu zoologicznego, przez część parku Szczytnickiego, aż po ul. Chełmońskiego i Kazimierską. Liczba wiernych wynosiła ok. 2800 osób. Pierwszym proboszczem został o. Stanisław Wójcik. W niedziele sprawowane były cztery Msze św., na które uczęszczało ok. 1200-1500 osób, w dni powszednie ok. 50. Katecheza dla dzieci szkolnych odbywała się w kościele. Uczęszczało na nią ok. 250 uczniów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
