Reklama

Niedziela Sandomierska

Pniowski jubileusz

Niedziela sandomierska 13/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

jubileusz

Ks. Adam Stachowicz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kulminacyjnym punktem jubileuszowych obchodów będzie 4 i 5 kwietnia. Parafię odwiedzi wtedy bp Krzysztof Nitkiewicz. Dwudniowa wizyta Ordynariusza diecezji związana będzie z Sumą jubileuszową, wizytacją kanoniczną oraz udzieleniem miejscowej młodzieży sakramentu bierzmowania. Ks. Jerzy Pelc, proboszcz parafii, na ten czas zaplanował również wprowadzenie relikwii św. Zygmunta.

To już 550 lat

Parafia Pniów została wydzielona z parafii Wrzawy, a założona staraniem Jana z Pniowa, archidiakona w Krakowie, w 1464 r. Do 1897 r. posiadała kilka kościołów drewnianych. W tym czasie ukończono budowę nowego kościoła, murowanego z cegły w stylu gotyckim, zwanego przez biskupów przemyskich „Jutrzenką Północy”. W czasie I wojny światowej świątynia została podziurawiona pociskami artylerii wojsk austriackich i rosyjskich, ponieważ znajdowała się na linii frontu. Po wojnie szkody zostały usunięte, wnętrze zaś zostało przyozdobione piękną polichromią.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Tragicznym dniem dla wspólnoty parafialnej w Pniowie był 27 lipca 1944 r. Rozgromione przez Armię Czerwoną i Wojsko Polskie oddziały hitlerowskie, w ostatnich godzinach swego pobytu, ładunkami trotylu zburzyły świątynię. Z ruin zniszczonego kościoła ocalał tylko obraz Matki Bożej Dobrej Rady, który mieszkańcy zabrali ze sobą. Ukrywając się po lasach oraz ziemiankach zdołali go uratować. Parafianie pniowscy wciąż żyli myślą o odbudowie kościoła. W 1955 r., z inicjatywy ks. Bolesława Grabowskiego, pełniącego w tym czasie obowiązki administratora parafii, postanowiono wybudować cegielnię parafialną, aby otrzymaną z niej cegłę przeznaczyć na odbudowę kościoła. Budowa ruszyła w 1956 r. po przybyciu do parafii nowego administratora ks. Leona Trojnara. Cztery lata później kościół został konsekrowany przez bp. Stanisława Jakiela z Przemyśla. Nowa świątynia ponownie otrzymała wezwanie św. Zygmunta. Parafia posiada akta parafialne od 1828 r. Koło kościoła znajduje się obecnie nieużywana, zabytkowa plebania, a obok niej dom zakonny Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia.

Przygotowania do jubileuszu

Obchody jubileuszowe to cały rok działań duszpastersko-ekonomicznych. Ks. Jerzy Pelc podkreśla: – Przygotowywaliśmy się przez cały rok poprzez Nowenny pierwszych sobót miesiąca, tzn. Apele Maryjne. Nabożeństwo to ze śpiewem okolicznościowych pieśni Maryjnych, rozważaniem Ewangelii, Litanią do Matki Bożej Dobrej Rady oraz prośbami i podziękowaniami do Matki Bożej miało ożywić naszą pobożność maryjną. Na zakończenie, w łączności duchowej z Jasną Górą, śpiewaliśmy Apel Jasnogórski.

Bezpośrednim przygotowaniem do jubileuszu są prowadzone przez ks. Stanisława Pieńczaka rekolekcje.

Kult św. Zygmunta

Parafia posiada relikwie św. Zygmunta. Sprowadzono je z diecezji płockiej, a ich wprowadzenia, podczas Sumy jubileuszowej, dokona Biskup Ordynariusz w dniu 5 kwietnia o godz. 12.

Św. Zygmunt patronuje w naszej diecezji tylko wspólnocie Pniowskiej. Historia Jego życia ukazuje tragiczny dla Niego 522 r. Wtedy to doszło do rodzinnej tragedii. Król uległ namowom spiskowców oraz drugiej żonie i nakazał udusić pierworodnego syna. Po tym wydarzeniu podjął pokutę w klasztorze. Żył w surowych warunkach nieustannie się modląc. Nawrócenie było przełomowym wydarzeniem w Jego życiu. Podczas jednego z najazdów na Burgundię w 524 r. najeźdźcy wrzucili króla Zygmunta, Jego żonę i ich dzieci do głębokiej studni niedaleko Orleanu, gdzie wszyscy utonęli.

Reklama

Jego kult rozpoczął się bardzo szybko i rozprzestrzenił na wiele miejsc Europy. Pobożni ludzie pielgrzymowali do grobu Zygmunta, a wielu z nich doznało cudu uzdrowienia. Apogeum kultu przypadło na XIV i XV wiek, kiedy to był jednym z najpopularniejszych świętych w Europie. Św. Zygmunt jest wzywany jako orędownik w czasie epidemii malarii, a w ikonografii przedstawiany najczęściej jako król stojący obok studni, w której został utopiony oraz z mieczem lub palmą w ręku. Czasem również malowany jest z chartem leżącym u stóp i dwoma synami u swego boku.

Obecność i orędownictwo Maryi

Fakt cudownego ocalenia wizerunku Matki Bożej Dobrej Rady pokazuje, że Maryja jest ostoją tej wspólnoty parafialnej. – Aby podziękować Maryi i prosić o Jej macierzyńską troskę oprócz Maryjnych Apeli – podkreśla Ksiądz Proboszcz – wprowadziliśmy peregrynację kopii obrazu Matki Bożej Dobrej Rady. Wizerunek nawiedza domy parafian. Codziennie kolejna rodzina przyjmuje i w ciągu doby przez przyczynę Matki Bożej zanosi modlitwę do Boga. Duszpasterze uwrażliwiali również na fakt, że peregrynacja powinna być nieodłącznie związana z obecnością konkretnej rodziny na Mszy św. oraz przystąpieniem do sakramentów: pokuty i Eucharystii.

Siostry Zawierzenia

Przy parafii, na wprost kościoła, mieści się dom zakonny Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia WZ (Siostry Zawierzenia). Siostry przybyły do parafii w 1988 r. Prowadzą rekolekcje indywidualne dla osób szukających wyciszenia wewnętrznego poprzez „Ćwiczenia Duchowne św. Ignacego Loyoli”. Tworzą jednocześnie zaplecze modlitewne dla duszpasterzy i wspólnoty parafialnej.

* * *

Informacje

Do parafii należą: Antoniów, Dąbrówka, Orzechów i Pniów. Łącznie jest nieco ponad 1400 wiernych. Msze św. w każdą niedzielę i święta odprawiane są o godz. 8, 11 i 16, natomiast w dni powszednie o godz. 18 lub zimą o 16. Uroczystości odpustowe odbywają się, oprócz wspomnienia św. Zygmunta (2 maja), głównego patrona parafii, jeszcze na Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia). Z parafii wydzielona została w 1951 r. parafia Chwałowice.

2014-03-26 12:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Katedralny odpust w świetle jubileuszów

W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, która jest dniem odpustu parafialnego w rzeszowskiej katedrze, obchodziliśmy także 65-lecie święceń kapłańskich bp. Kazimierza Górnego, pierwszego biskupa rzeszowskiego.

Uroczystość odpustowa w tym roku zbiegła się z półwieczem erygowania parafii, którego dokonał bp Ignacy Tokarczuk 11 października 1975 r.
CZYTAJ DALEJ

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych. 2 tys. cegieł, wkrótce ryt zamurowania kapsuły

2026-01-13 09:19

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

kapsuła

zamurowywanie

2 tys. cegieł

Jubileusz Nadziei

Wojciech Rogacin/Vatican News

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.

Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję