W Zielonej Górze od poniedziałku 23 marca aż do Niedzieli Palmowej trwał Festiwal Życia. Festiwal, który jest inicjatywą Diecezjalnego Duszpasterstwa Rodzin, angażuje wiele osób, którym sprawa ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci leży głęboko w sercu.
Przez cały tydzień każdy mógł uczestniczyć w pokazach, spotkaniach modlitewnych, szkoleniach i przedstawieniach teatralnych. Wszystko tradycyjnie zwieńczył Marsz Życia.
– Hasłem tegorocznego festiwalu były słowa: „Oddam serce w czyste ręce”. Te słowa to próba interpretacji papieskiego zaproszenia do rozważania w tym roku słów: „Błogosławieni czystego serca”. Chcieliśmy, aby nasz festiwal był taką właśnie interpretacją tego błogosławieństwa z Kazania na Górze. Chcieliśmy zauważyć nie tylko młodych, ale pokazać, że sprawa życia dotyczy wszystkich nas – powiedział ks. dr Mariusz Dudka, diecezjalny duszpasterz rodzin.
Festiwal to nie tylko modlitwa. Każdy, kto poszukuje inspiracji do właściwego zrozumienia wartości życia, mógł skorzystać z propozycji kulturalnych. W Teatrze Lubuskim teatr klerycki „Zdumienie” z Paradyża wystawił sztukę „Dziecko Noego”. Był to spektakl w reżyserii Kingi Kaszewskiej-Brawer. Także filmy „Kochając wroga” oraz „Karolina” stawiały pytanie o wartość i sens ludzkiego życia.
25 marca w wielu świątyniach naszej diecezji można także było złożyć deklaracje dzieła „Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego”.
Pod patronatem honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus odbywają się koncerty w ramach XIII Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego Słowo i Muzyka u Jezuitów im. prof. Teresy Żylis-Gara.
W świątyni przed licznie zgromadzoną publicznością wystąpiła orkiestra smyczkowa Primuz pod dyrekcją Łukasza Błaszczyka. W jej wykonaniu usłyszeliśmy Concerto Giocoso II Sławomira Kaczorowskiego na akordeon (Zbigniew Ignaczewski), fagot (Krzysztof Kamiński) i orkiestrę. Wielkimi owacjami nagrodzono również znakomite skrzypaczki Zuzannę Jeżyńską i Dominikę Sznajder-Janczewską za wykonanie Koncertu nr 3 Jesień (F-dur) oraz Koncertu nr 4 Zima (f-moll)z Czterch pór roku Antonio Vivaldiego z udziałem orkiestry smyczkowej.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
Czy mogą być uczciwe przeprosiny bez żalu? Nie chodzi o te wypowiedziane czy napisane w ramach realizacji jakiegoś wyroku, ale takie zwyczajne – między dwojgiem ludzi albo między narodami. Nie. Takie „przeprosiny”, w których sprawca albo jego spadkobierca chce coś ugrać, coś uzyskać, są jeszcze gorsze. W swoim cynizmie ranią ofiary i ich bliskich. Dokładnie tak od dekad wyglądają relacje niemiecko-polskie.
Regularnie, przy różnych okazjach i rocznicach, przedstawiciele niemieckich władz – a więc reprezentanci państwa sprawców – mówią i piszą w sposób, który w istocie jest wyparciem się zbrodni, za które rzekomo przepraszają. Stało się tak również w tym roku, przy okazji rocznicy wyzwolenia niemieckiego obozu zagłady Auschwitz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
