Pustynia. W codzienności pełnej zabiegania, nieodebranych telefonów, niezałatwionych spraw, nieuporządkowanych relacji tak bardzo potrzebujemy odnaleźć swoją pustynię i powracać do niej. Jeśli jej nie masz w swoim życiu – umierasz. Bo pustynia, wbrew temu, co dotąd myślałeś, jest miejscem ożywienia.

Pustynia jest miejscem, w które wchodzisz, by spojrzeć w głąb siebie, by spotkać się ze Stwórcą, by odnaleźć zagubiony kierunek. Jest miejscem odzyskiwania sił do walki z grzechem, wadami, szkodliwymi nawykami. Jest miejscem odosobnienia i ciszy, której tak często nam brakuje. Pustynia jest miejscem ukrycia. Mężczyzna potrzebuje zatroszczyć się o takie miejsce ukrycia, ale nie po to, by czynić je miejscem ucieczki. Bądź czujny, ponieważ tak łatwo pomylić ukrycie z ucieczką. Miejsce ukrycia zawsze staje się źródłem duchowej siły, życiowej mocy. Natomiast miejsce ucieczki stanowi dla ciebie i twojej rodziny zagrożenie. Dlatego, że ilekroć uciekasz od problemów, od trudności, od zmagania – przegrywasz i dajesz się pokonać olbrzymom twego życia. Jak więc troszczyć się o miejsce pustynne? Dołóż wszelkich starań, aby znaleźć czas na regularną i spokojną modlitwę. Wstawaj wcześniej lub kładź się później spać niż reszta twojej rodziny, aby mieć czas na ciszę i skupienie. W sytuacjach trudnych, które mącą twój wewnętrzny spokój, natychmiast udawaj się na miejsce ukrycia, by tam się modlić i oddawać to Bogu. Staraj się więcej słuchać niż mówić, a zobaczysz, jak wiele dobra wnoszą inni w twoje życie. Naucz się odmawiać i nie bierz na siebie zbyt dużo obowiązków, abyś nagle nie poczuł się nimi nadmiernie przygnieciony. Ciesz się z tego, co masz. Nie pragnij wciąż więcej, a zobaczysz, jak wiele radości zaczną sprawiać ci zwykłe rzeczy i zwyczajne spotkania. Zrób zaległe porządki, a będziesz zdumiony, jak dobrze możesz czuć się we własnym domu. Spaceruj wolniej, a dostrzeżesz, jak pięknie jest tam, gdzie jesteś. W ten sposób z czasem nauczysz się, że miejsce ukrycia jest w tobie, kiedy spotykasz się z Bogiem w twoim własnym sercu.

Powiesz, że to banał? Że to nic nie zmieni? Może właśnie dlatego nigdy nie byłeś w miejscu ukrycia, ponieważ potrafisz raczej krytykować, niż próbować coś zmienić. Okazuje się, że największe zmiany dzieją się, kiedy zmieniasz najmniejsze rzeczy.

* * *

Michał Piekara
Psychoterapeuta, prowadzi działalność misyjną, lider męskiej wspólnoty Przymierze Wojowników, ojciec pięciorga dzieci

Dział rodzinny – kontakt: rodzina@niedziela.pl