Lista polskich misjonarzy określanych mianem „kultowi misjonarze” jest długa. Wśród nich jaśnieją nazwiska werbisty o. Mariana Żelazka i niedawno zmarłej misjonarki świeckiej dr Wandy Błeńskiej. Zyskali sobie oni szacunek i zaufanie nie tylko w krajach, w których działali, a o. Marian był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla w 2002 r. Obydwoje poświęcili się – choć sami tego słowa nigdy nie użyli – służbie najuboższym z ubogich: trędowatym, czyli ludziom całkowicie zepchniętym na margines.
Od 1975 r. aż do swojej śmierci o. Żelazek pracował w Puri (Indie) nad Zatoką Bengalską, w jednym z najświętszych miast hinduistów. Religia ta nie słynie z tolerancji, ale kapłani hinduistyczni szanowali o. Mariana i uczestniczyli w uroczystościach organizowanych w założonej przez niego kolonii dla trędowatych. Dzieło polskiego werbisty jest kontynuowane, w ośrodku przebywa obecnie 600 stałych pacjentów. Mieszkańcy kolonii pracują w warsztacie obuwniczym, przy produkcji sznurka, w szwalni, tkalni, cegielni; uprawiają ogród warzywny, sad i prowadzą fermę kurzą, sprzedają też nadwyżki swych produktów.
Dr Błeńska 43 lata przepracowała w misji Buluba nad Jeziorem Wiktorii (Uganda). „Dokta Wanda” zmagała się nie tylko z arcyprymitywnymi warunkami pracy, ale także z izolacją chorych przez rodziny. Mówiono o niej, że nie leczy trądu, lecz ludzi chorych na trąd. Dzięki jej pracy obecnie w Bulubie funkcjonują nowoczesny szpital na 100 łóżek, szkoła, dom dla trędowatych oraz kościół.
Po powrocie do Polski dr Błeńska do 93. roku życia prowadziła wykłady z medycyny tropikalnej w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie.
Zmarła w ubiegłym roku.
IV Ogólnopolski Kongres Misyjny pod hasłem:
„Radość Ewangelii źródłem misyjnego zapału” odbędzie się w Warszawie w dniach 12-14 czerwca 2015 r.
Chcesz pomóc polskim misjonarzom – wyślij sms o treści: Misje na nr 72032.
Jest druga połowa lipca, marzymy o urlopie, odpoczynku, chwili wytchnienia. I pewnie niewielu z nas pamięta, że mijają właśnie dni miesiąca poświęconego Najdroższej Krwi Chrystusa. Paradoksalnie, właśnie w okresie wakacji, gdy może łatwiej zapomnieć o Panu Bogu, Kościół podsuwa nam coś, co powinno nas zatrzymać.
Brzmi to niemal jak sprzeczność: ten leniwy, słoneczny czas, kiedy najchętniej odkładamy wszystko na później, skrywa w sobie jedną z najgłębszych i zarazem chyba najbardziej zapomnianych tajemnic wiary. A przecież do czasów reformy liturgicznej podjętej po Soborze Watykańskim II istniała osobna uroczystość Najdroższej Krwi Chrystusa (przypadała 1 lipca). Ustanowił ją papież Pius IX w 1849 roku, a Pius X w 1914 roku podniósł ją do rangi osobnego święta. Wraz z upływem czasu jednak, to święto niejako „wtopiło” się w Boże Ciało (Uroczystość Naświętszego Ciała i Krwi Chrystusa) i zniknęło z kalendarza jako odrębne. W sumie, szkoda, bo w zdecydowanej większości przestajemy pamiętać chociażby o tym, że w lipcu odmawia się litanię do Najdroższej Krwi Chrystusa. A pamiętam, jak Marianna Popiełuszko opowiadała mi, że przez cały lipiec codziennie na kolanach modliła się w domu słowami tej litanii razem z mężem i z dziećmi. Być może dlatego ks. Jerzy miał do niej później szczególne upodobanie. Znamienne, że w ostatnim lipcu swego życia w 1984 roku zaczął ją usilnie propagować wśród swoich dawnych studentów, jak opowiadał mi jeden z nich, Wojciech Bąkowski (lekarz, który zmarł około miesiąc temu).
Ks. Lucjan Szumierz, proboszcz parafii pw. Wszystkich Świętych w Kolbuszowej, był gościem programu „Pytanie na Śniadanie”. Opowiadał tam m.in. o tym, dlaczego warto pomagać jerzykom. Historię kapłana opisuje portal korsokolbuszowskie.pl.
Proboszcz kolbuszowskiej kolegiaty zamontował na plebanii specjalne budki lęgowe dla jerzyków. Proboszcz założył kilkanaście budek lęgowych, aby ratować i wspierać jerzyki. Nie są to przypadkowe skrzynki, ale profesjonalne konstrukcje w tzw. typie brytyjskim. Takie budki są dostosowane do potrzeb tych ptaków i zaprojektowane tak, aby były dla nich bezpieczne - pisze portal. Ich konstrukcja ogranicza ryzyko, że do środka dostaną się drapieżniki albo większe ptaki, które mogłyby wypłoszyć jerzyki lub zająć ich miejsce. To ważne, bo jerzyki chętnie gniazdują w szczelinach budynków, pod dachami i w zakamarkach elewacji, ale takich miejsc jest coraz mniej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
