W sąsiedztwie Głogowa podobne ośrodki pojawiły się m.in. w Sokołowie i Kolbuszowej. Sam obraz Pani Głogowskiej namalowano w XVI w. Powstanie sanktuarium głogowskiego wiązało się z objawieniem się Matki Najświętszej w tym miasteczku „na Piasku”. Przed rokiem 1721 wzniesiony został drewniany kościółek pw. Matki Bożej Śnieżnej. Kilkanaście lat później świątynię rozbudowano. W 1763 r. kościół przekazano misjonarzom św. Wincentego à Paulo.

Początki kultu

Istnienie łaskami słynącego obrazu odnotowały akta wizytacji generalnej z 1721 r. Obiekt określono jako imago gratiosa. W XVIII wieku jego kult potwierdziła komisja diecezjalna. Model pobożności maryjnej w Głogowie kształtowały pielgrzymki i uroczystości odpustowe. W 1738 r. erygowana została specjalna prebenda. W 1766 r. świątynię sanktuaryjną rozebrano, a wzniesiono nowy kościół zakonny. W 1782 r. wizerunek został przeniesiony do kościoła parafialnego. Niestety, jeszcze w XVIII wieku nastąpił kryzys kultu maryjnego. Nabożeństwo do Matki Bożej Głogowskiej zachowało się tyko w lokalnej tradycji ludowej.

Odrodzenie pobożności maryjnej

Odrodzenie pobożności maryjnej w Głogowie odnotowano w 2 poł. XIX w. Powstały wtedy liczne zrzeszenia krzewiące nabożeństwo do Matki Najświętszej. Już w 1862 r. ks. Ludwik Praszałowicz zaprowadził Bractwo Różańcowe. W 1911 r. utworzono Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej połączone ze Związkiem Katolicko-Społecznym. Sanktuarium głogowskie funkcjonowało też w okresie międzywojennym. Już wówczas potwierdzono pielgrzymkową rangę Głogowa.

Matka rodzin

Czasy II wojny światowej i okres władzy komunistycznej w Polsce nie sprzyjały rozwojowi kultu Pani Głogowskiej. Nabożeństwo ku Jej czci kultywowane było w rodzinach. Jej opiece polecano głogowian walczących na froncie i przebywających w niewoli. U Niej szukano pocieszenia i łaski w przypadku problemów, choroby, kryzysów małżeńskich. W tym czasie duszpasterze zaczęli podejmować starania, aby czci oddawanej Bogarodzicy nadać szerszy wymiar. Społeczeństwo głogowskie głęboko przeżyło nawiedzenie Matki Bożej rozpoczęte w diecezji przemyskiej w 1970 r. W roku 1975 ks. Stanisław Ujda wprowadził zwyczaj podniosłego odsłaniania i zasłaniania cudownego obrazu. Kilka lat później, 2 lutego 1979 r., zainaugurowano peregrynację kopii wizerunku jasnogórskiego po rodzinach. Peregrynacja Czarnej Madonny na progu III tysiąclecia, w dniach 6-7 lipca 2002 r., była znakiem, że lokalny Kościół pragnie dążyć Bożymi drogami razem z Maryją.

Odpust maryjny i nabożeństwa

Obecnie centralnym świętem ku czci Bogarodzicy w Głogowie jest odpust maryjny. Przeżywano go pierwotnie 8 grudnia. Termin ten wyznaczył bp I. Tokarczuk w roku 1970 dla upamiętnienia nawiedzenia parafii przez symbole maryjne i pogłębienia czci Matki Bożej obecnej w obrazie Pani Głogowskiej. W 1979 r. bp I. Tokarczuk przywrócił tradycję organizowania odpustu 5 sierpnia. Cyklicznym nabożeństwem ku czci Matki Bożej Głogowskiej jest Nowenna do Najświętszej Maryi Panny zainicjowana w 1984 r. Specyfiką nabożeństwa maryjnego jest też Eucharystia o Matce Bożej celebrowana w każdą środę.

Do indywidualnych praktyk pobożnych zaliczyć należy m.in.: korzystanie z sakramentu pokuty przed świętami maryjnymi, klękanie przed obrazem Pani Głogowskiej, modlitwę różańcową przed Mszą św., zanoszenie po chrzcie dzieci przed ołtarz Matki Bożej, jak również ofiarowanie Jej wotów. Od 2008 r. prowadzona jest Księga Próśb i Podziękowań. Nabożeństwo do Pani Głogowskiej czerpie z silnej lokalnej pobożności pielgrzymkowej. Wskazać trzeba pątnicze wędrówki do sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku. Ważne jest też uczestnictwo głogowian w Rzeszowskiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę.

Prace przed koronacją

Ważnym działaniem duszpasterskim o charakterze inwestycyjnym była niedawna rozbudowa głogowskiego kościoła parafialnego. Wiązała się ona m.in. z dobudowaniem naw bocznych, ułożeniem nowej posadzki, wymianą nagłośnienia, przeniesieniem witraży do okien naw bocznych i ułożeniem kostki wokół kościoła. Wydzielono też osobną przestrzeń dla kaplicy Matki Bożej Głogowskiej. Dodać do tego należy renowację znajdującego się tam ołtarza. Poświęcenie kaplicy Najświętszej Maryi Panny Głogowskiej w kościele parafialnym w Głogowie miało miejsce 23 grudnia 2010 r. Obrzędu tego dokonał ordynariusz rzeszowski bp K. Górny. Jednocześnie poświęcono nowe nawy boczne i stacje Drogi Krzyżowej.

W ostatnich latach w społeczności głogowskiej narastało pragnienie, aby skronie Pani Głogowskiej i Jej Syna ozdobić insygniami królewskimi. Nadzieja na rychłą koronację obrazu Matki Bożej Głogowskiej była jednym z motywów rozbudowy świątyni, a także dużej ofiarności wiernych. W ramach pośredniego przygotowania do koronacji wizerunku w roku 2009 wykonano jego konserwację. Przeprowadził ją konserwator Tomasz Tomaszek z Krakowa. Odnowienie i popularyzacja kultu Matki Bożej Głogowskiej na progu XXI w. widoczne były także na gruncie naukowym, edytorskim i publicystycznym.

Bezpośrednie przygotowania do koronacji Pani Głogowskiej zainaugurowano w 2009 r. Wtedy to na ręce bp. K. Górnego złożono pierwsze oficjalne prośby o nałożenie koron na skronie Dzieciątka Jezus i Jego Matki. 7 kwietnia 2007 r. Ordynariusz Rzeszowski zlecił ks. Sławomirowi Zychowi z KUL-u troskę naukową nad tym ośrodkiem kultu maryjnego. W związku z prośbami duszpasterzy, wiernych świeckich oraz instytucji publicznych z Głogowa i regionu 7 czerwca 2011 r. bp K. Górny powołał komisję do zbadania warunków koronacji obrazu Pani Głogowskiej. Po trzech latach, 26 lutego 2014 r. nadał on świątyni godność sanktuarium. Koronacja obrazu Matki Bożej w Głogowie planowana jest 30 maja br.