Reklama

Z Jasnej Góry

Niedziela Ogólnopolska 44/2015, str. 10

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Środowisko”

Nasz Święty Przyjaciel

Grupa pielgrzymów skupiona we wspólnocie „Środowisko” co roku przybywa w październiku na Jasną Górę. Mieli oni szczególną łaskę wzrastać w obecności ks. Karola Wojtyły, zwanego przez nich Wujkiem – należeli do prowadzonego przez niego krakowskiego duszpasterstwa, pływali z nim na kajakach, byli w jego bliskim otoczeniu, gdy został biskupem i kardynałem, a potem papieżem. 17 października br. w sanktuarium zgromadziło się kilkadziesiąt osób. Ci, którzy znali bezpośrednio ks. Karola Wojtyłę, a także ich rodziny, dzieci, wnuki i prawnuki – w sumie już czwarte pokolenie. – Każdego roku o tej porze spotykamy się na Jasnej Górze, modlimy się – przez lata w intencji Ojca Świętego, teraz przez jego wstawiennictwo – w różnych sprawach, które każdy w sercu przynosi. Wywodzę się ze „Środowiska”, jestem przedstawicielem jego drugiego pokolenia – moi rodzice znali Papieża. Na kajakach nie byłem z Wujkiem ani razu, ale były kinderbale na Kanoniczej, potem na Franciszkańskiej – wspomina ks. Szymon Fedorowicz. – Wujek chrzcił mnie, więc wzrastałem w przestrzeni, gdzie on był obecny stale, duchem i ciałem. To był po prostu Wujek. Dopiero później przyszła świadomość, kim on naprawdę jest.

Pielgrzymka Kobiet

Nowe życie w Chrystusie

Reklama

Pod hasłem: „Nowe życie w Chrystusie” odbyła się 17 października Ogólnopolska Pielgrzymka Kobiet na Jasną Górę, zorganizowana przez Związek Kobiet Katolickich. Eucharystii przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji łódzkiej Ireneusz Pękalski – delegat Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa kobiet. Do odprawiania Mszy św. tradycyjnie został użyty Kielich Życia i Przemiany, złożony w 1982 r. przez polskie kobiety jako wotum dla Jasnogórskiej Matki. W homilii bp Pękalski przytoczył słowa z Listu do kobiet Ojca Świętego Jana Pawła II na Międzynarodową Konferencję nt. Kobiet, zorganizowaną w 1995 r. przez ONZ w Pekinie: „Dziękujemy Ci, kobieto, za to, że jesteś kobietą. Zdolnością postrzegania cechującą Twą kobiecość wzbogacasz właściwe zrozumienie świata i dajesz wkład w pełną prawdę o związkach między ludźmi” – napisał Jan Paweł II.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Czytajmy „Jasną Górę”!

Redaktor naczelny dwumiesięcznika „Jasna Góra” o. Robert Jasiulewicz w tekście otwierającym październikowo-listopadowy numer pisze: „Wciąż wraca pytanie, także w kontekście jesiennych opadających liści, dokąd zmierzamy i czy idziemy tam najwłaściwszą drogą”. I odpowiada: „W naszych zmaganiach nie jesteśmy sami. Towarzyszą nam w nich nie tylko przyjaciele i znajomi, nie tylko nasza rodzina i bliscy, ale mamy także duchowych towarzyszy, którzy są naszymi stróżami przez cały rok: rano, wieczór, we dnie, w nocy... jak od najmłodszych lat modlimy się do naszego duchowego opiekuna – Anioła Stróża”.

Reklama

W numerze zamieszczone jest kazanie bp. Andrzeja Czai z Opola, wygłoszone ze Szczytu Jasnogórskiego do uczestników Pielgrzymki Małżeństw i Rodzin pt. „Obyście wiedli życie ciche i spokojne”. W artykule „Życie konsekrowane. O ubóstwie konsekrowanym, czyli jak wyrazić bogactwo Boga” o. Michał Lukoszek, wyjaśnia, czym są śluby ubóstwa. Bardzo ciekawy jest tekst ks. Kazimierza Tuszyńskiego z cyklu „Ślady Kodnia na Jasnej Górze”. O. Marcin Minczyński pisze o roli Anioła Stróża w życiu każdego z nas. W numerze znajdziemy również świadectwa ojców i braci paulinów dotyczące ich powołania zakonnego. W „Jasnej Górze” możemy także przeczytać homilię o. Janusza Zbudniewka wygłoszoną podczas pogrzebu śp. Zofii Rozanow – „Pozwól odejść swemu Słudze w pokoju” oraz curriculum vitae śp. o. Eliasza Mieczysława Babskiego, paulina zmarłego 16 czerwca br. Dwumiesięcznik tradycyjnie zamykają kronikarskie zapisy wydarzeń w Sanktuarium Jasnogórskim w opracowaniu o. Stanisława Tomonia.

Dwumiesięcznik „Jasna Góra” można nabyć na terenie sanktuarium. Redakcja prowadzi także sprzedaż wysyłkową: ul. o. A. Kordeckiego 2, 42-225 Częstochowa; adres internetowy: e-mail: miesiecznik@jasnagora.pl; www.miesiecznik.jasnagora.pl.

(Red.)

Krótko

• 16 października odbyła się 2. Pielgrzymka Uniwersytetów Trzeciego Wieku, która zgromadziła seniorów. Mszy św. przewodniczył arcybiskup senior Stanisław Nowak z Częstochowy.

• 16 i 17 października miała miejsce Ogólnopolska Kongregacja Odpowiedzialnych za Duszpasterstwo Powołań. W czasie spotkania rozważany był temat znaczenia i wykorzystania Światowych Dni Młodzieży w duszpasterstwie powołań, a także dalsza perspektywa współpracy duszpasterzy i referentów ds. powołań. Obecny był bp Marek Solarczyk, delegat Episkopatu ds. Powołań.

• 19 i 20 października odbyła się 33. Pielgrzymka Braci Zakonnych. Mszy św. na rozpoczęcie spotkania przewodniczył bp Łukasz Buzun z Kalisza, paulin, a w drugim dniu – o. Szymon Hiżycki, opat z Tyńca.

Reklama

• 20 października przybył na Jasną Górę abp Elias Chacour, melchicki arcybiskup Galilei. Towarzyszyła mu delegacja polskich przedstawicieli Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, zwanych templariuszami. – Przybywam, żeby oddać cześć ikonie Maryi i prosić Ją o błogosławieństwo. Kraje na Bliskim Wschodzie, tj. Syria, Jordania, Palestyna, Irak, Liban, Egipt, potrzebują wielkiego wsparcia. One nie potrzebują broni i pieniędzy, ale przede wszystkim potrzebują modlitwy, i o tę modlitwę przybyłem tutaj prosić – powiedział arcybiskup. – Błagam: nie zapominajcie o nas, chrześcijanach na Bliskim Wschodzie!”.

www.jasnagora.com

Jasnogórski telefon zaufania (34) 365-22-55 czynny codziennie od 20.00 do 24.00

Radio Jasna Góra UKF FM 100,6 MHz

2015-10-28 08:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Łódź: Mariawicka Msza święta o jedność Kościoła

2026-01-24 11:43

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi

Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi

W kolejnym dniu ekumenicznej modlitwy o jedność Kościoła liturgię celebrowano w Starokatolickim Kościele Mariawitów pw. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi. Mszy świętej w rycie trydenckim (w języku polskim) przewodniczył duchowny mariawicki - brat kapłan Szczepan Orzechowski, proboszcz parafii w Dobrej.

W liturgii udział wzięli przedstawiciele bratnich Kościołów Chrześcijańskich zrzeszonych w łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz duchowni Kościoła Katolickiego, wśród nich bp Zbigniew Wołkowicz - administrator Archidiecezji Łódzkiej. 
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję