Reklama

Dzień Życia Konsekrowanego

W samym sercu Kościoła

Niedziela włocławska 8/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest w Kościele powszechnym 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego. W tym roku obchodzony był po raz siódmy. W diecezji włocławskiej osoby konsekrowane obchodziły święto nie w katedrze - jak w ostatnich latach - lecz w sanktuarium Matki Bożej w Charłupi Małej. Msza św. transmitowana była przez Telewizję Polonia.
Charłupia Mała jest miejscowością oddaloną o 4 km od Sieradza. W kościele parafialnym pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, czczony w parafii od początku XVII w. Kult obrazu wzrósł szczególnie w okresie niewoli narodowej. Wizerunek słynął licznymi łaskami i gromadził tłumy wiernych. W 1937 r. bp Karol Mieczysław Radoński dokonał jego uroczystej koronacji koronami papieskimi. Obraz jest jednym z 27 słynących łaskami obrazów, znajdujących się na terenie diecezji włocławskiej.
2 lutego w kościele zgromadziły się osoby konsekrowane ze wszystkich zgromadzeń i instytutów świeckich żeńskich i męskich, istniejących w diecezji włocławskiej. Mszy św. przewodniczył bp Bronisław Dembowski, a w koncelebrze byli: bp Stanisław Gębicki oraz proboszcz parafii w Charłupi Małej - ks. kan. Leszek Malinowski i kapłani zakonni.
We wprowadzeniu bp Dembowski podkreślił charakter uroczystości, mówiąc: "W dniu święta Ofiarowania Pańskiego cały Kościół modli się za osoby konsekrowane, które siebie ofiarowują w służbie ewangelicznej miłości Boga i człowieka; czy to w zakonach, czy w instytutach świeckich".
Następnie Pasterz diecezji wyraził radość z obecności licznych Sióstr, Ojców i Braci zakonnych. Ksiądz Biskup zaprosił obecnych w kościele i osoby przed telewizorami do wspólnej modlitwy słowami: "Jednoczmy się z Ojcem Świętym i wraz z nim módlmy się za osoby konsekrowane. Polecajmy też miłosiernemu Bogu zmarłego niedawno śp. biskupa ełckiego Edwarda Samsela, przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Życia Konsekrowanego".
Powołanie osób konsekrowanych to przede wszystkim powołanie do naśladowania Chrystusa, ale też do miłości oblubieńczej i apostolstwa. Pasterz diecezji podkreślił to w homilii, mówiąc: "Do niesienia ludziom światła ewangelicznej miłości szczególnie zobowiązują się osoby konsekrowane (...). Warunkiem skuteczności wszystkich działań apostolskich jest miłość Boga nade wszystko i bliźniego jak siebie samego. Dlatego modląc się za osoby konsekrowane - podkreślił Kaznodzieja - prośmy Boga o miłość dla nich".
Po Mszy św. goście zostali zaproszeni przez Księdza Proboszcza na poczęstunek przygotowany w szkole przez parafian. Dziękujemy mieszkańcom Charłupi Małej za gościnność. Dzień ten stał się okazją do wspólnego dziękczynienia za dar powołania i okazją do podzielenia się radością ze służby Bogu i bliźniemu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego

2026-02-22 08:20

[ TEMATY ]

Faustyna

św. Faustyna Kowalska

Karol Porwich/Niedziela

Dziś przypada 95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego św. Faustynie Kowalskiej. Do wydarzenia w klasztorze w Płocku nawiązał w środę Papież Leon XIV, podkreślając, że „zapoczątkowało nowy rozdział szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia poprzez Koronkę i obraz «Jezu, ufam Tobie»”.

„22 lutego przypada 95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego świętej Faustynie Kowalskiej” – przypomniał Leon XIV podczas audiencji generalnej 18 lutego. „Zapoczątkowało to nowy rozdział szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia poprzez Koronkę i obraz „Jezu, ufam Tobie” - dodał Ojciec Święty.
CZYTAJ DALEJ

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Nieznane dotąd homilie kard. Ratzingera: gościnny Kościół, który pozostawia wolnym

2026-02-25 17:15

[ TEMATY ]

Benedykt XVI

Grzegorz Gałązka

W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.

„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję