Atrakcje, wycieczki i zabawy – tak spędziło dwa tygodnie półkolonii ponad pięćdziesięcioro dzieci. Pokazaliśmy im, że i w mieście nie trzeba się nudzić. Oprócz spotkań i zajęć przygotowanych w świetlicy środowiskowej były wyjścia do miejscowego muzeum, urzędu, biblioteki, sąsiednich parafii, sali zabaw i na basen.
Dzięki uprzejmości ks. Krzysztofa Basztabina dzieci dowiedziały się, z jakimi sprawami mogą zgłosić się do kancelarii, co to są księgi parafialne, a także przejrzały najstarszą księgę parafialną z 1948 r. Po najstarszym kościele w naszym mieście, kościele farnym, oprowadził nas ks. Andrzej Chmielewski. Młodzi poznali neogotycki styl w architekturze, zobaczyli zabytkowe drewniane ołtarze, relikwie św. Franciszka, szaty liturgiczne, a także piękne witraże. Wyjechaliśmy także poza Zgierz – m.in. do łódzkiej archikatedry, kościoła św. Faustyny, po którym oprowadził nas proboszcz ks. Wiesław Potakowski, i prawosławnej cerkwi św. Olgi w Łodzi. Spotkaliśmy się też z historią Łodzi, m.in. przy pomnikach Armii Łódź i Ofiar Komunizmu. Niezapomniana była wycieczka do Wolborza. Tu dzieci podziwiały kolegiatę pw. św. Mikołaja Biskupa, a także Pożarnicze Centrum Historyczno-Edukacyjne Ziemi Łódzkiej. W muzeum atrakcją okazały się ponadstuletnie wozy strażackie, sztandary czy elementy ubioru, jak hełmy. Na dzieci również czekała miła niespodzianka w postaci pompy strażackiej ręcznej, którą koloniści sami uruchamiali. Zawitaliśmy także do Piotrkowa Trybunalskiego. Tutaj spacerowaliśmy po Starym Rynku i zwiedziliśmy zabytkowe sanktuarium Matki Bożej Trybunalskiej, patronki polskich parlamentarzystów. Koloniści zostali serdecznie przyjęci przez ojców franciszkanów w ich sanktuarium w podłódzkich Łagiewnikach.
Półkolonie, dzięki wsparciu wielu ofiarodawców i instytucji, zorganizowała już po raz piętnasty Akcja Katolicka działająca przy parafii pw. Matki Bożej Dobrej Rady.
Parafie w Olszynie oraz w Świeradowie Zdroju-Czerniawie zorganizowały kolonie letnie dla najmłodszych. Odbyły się one w dniach 31 lipca – 8 sierpnia w Pogorzelicy.
Udział wzięło 50 kolonistów wraz z kierownictwem i opiekunami. Gościny udzielił nadmorski kurort „Dziejba Leśna”. Podczas aktywnie spędzanego czasu uczestnicy pogłębiali relację z Panem Bogiem i przyjaciółmi. Tym razem zdobywali szczyty wiary z Abrahamem poprzez odkrywanie zdolności takich jak: opuszczenie, budowanie, powracanie, przyjmowanie, waleczność, mówienie, wierność.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W piątek – 13 lutego – kościół rektoralny Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach zakupił dla bezdomnych korzystających ze wsparcia Dzieła Pomocy św. Ojca Pio 150 porcji zupy i pieczywa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
