Reklama

Niedziela w Warszawie

Loretto coraz piękniejsze

W nadbużańskim, sosnowym lesie wyrosło sanktuarium rodem ze słonecznej Italii. Podczas tegorocznego odpustu w Loretto pielgrzymi będą mogli zobaczyć piękny, nowy kościół

Niedziela warszawska 37/2016, str. 4

[ TEMATY ]

sanktuarium

Artur Stelmasiak

Loretto w Warszawie

Loretto w Warszawie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Klasztor i przylegająca do niego kaplica w Loretto została wybudowana w latach 60. Przez wiele lat ta skromna infrastruktura wystarczała na codzienne potrzeby sióstr oraz indywidualnych pielgrzymów. Jednak od 2000 Roku Jubileuszowego ruch pielgrzymkowy zaczął gwałtownie przybierać na sile, później był Rok Wiary oraz peregrynacja kopii figury Matki Bożej Loretańskiej po diecezji warszawsko-praskiej.

Kaplica okazała się zbyt mała, aby pomieścić pielgrzymów. Siostry loretanki zaczęły najpierw myśleć o rozbudowie, a później o budowie nowego sanktuarium.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Największym problemem były jak zwykle pieniądze. – Opatrzność sprawiła, że pojawił się sponsor, a raczej darczyńca, który obiecał wybudować nowy kościół w stanie surowym. Teraz mamy już prawie stan surowy zamknięty, a darczyńca buduje dalej – mówi s. Stefania Korbuszewska, przełożona generalna sióstr loretanek.

Anonimowy darczyńca

Reklama

Siostry loretanki nie udźwignęłyby samodzielnie takiej inwestycji. Na taką świątynię musiałyby zbierać kilkadziesiąt lat. Kiedyś kościoły były budowane przez wielkich właścicieli ziemskich i arystokrację. Jednak w obecnych czasach najczęściej inwestorami są zwykli ludzie. – Nam się trafił zamożny darczyńca, który chce zainwestować na chwałę Bożą – podkreśla s. Stefania. Po trzech latach od rozpoczęcia budowy sanktuarium ku Czci Matki Bożej Loretańskiej można podziwiać praktycznie już w całej okazałości, bo z zewnątrz kościół jest prawie gotowy.

Darczyńca jest przedsiębiorcą, który buduje osiedla mieszkaniowe m. in. w Warszawie. Stawia domy dla polskich rodzin, to postanowił wybudować też dom dla Matki Bożej. – To skromni ludzie i nie chcą na razie się ujawniać. Mówią, że będą budować tak długo na ile pozwoli im sytuacja finansowa, a jak widać ciągle inwestują – tłumaczy s. Stefania. Siostry wiedzą kim są darczyńcy i pamiętają o nich w modlitwach.

Nowe sanktuarium budowane jest w neoromańskim stylu rodem ze słonecznej Italii. Żelbetowa konstrukcja została pokryta jasnym piaskowcem. Przypomina trochę ten, który można podziwiać w Asyżu. – Nawiązujemy do średniowiecza, bo wtedy rozpoczął się kult Matki Bożej Loretańskiej – mówi s. Stefania.

Kościół w środku jest jeszcze surowy i betonowy, ale są już wstawione okna i wszystkie przeszklenia. Siostry loretanki rozpisały już konkurs na artystyczny wystrój sanktuarium. – Oczywiście, w centrum powinno znaleźć się miejsce na figurę Matki Bożej Loretańskiej, bo przecież ten kościół jest budowany dla Niej – podkreśla s. Stefania.

Centrum pielgrzymkowo-rekolekcyjne

Budowa kościoła to największa, ale nie jedyna inwestycja ostatnich lat prowadzona przez siostry loretanki. Obok świątyni widzimy nowoczesną kuchnię ze stołówką, a z drugiej strony Dom Pielgrzyma, zwany przez siostry Domem św. Benedykta.

Reklama

Wrażenie robi budynek, w którym może nocować 50 osób. Jest tutaj duża sala konferencyjna oraz pokoje gościnne z łazienkami. Pokoje są udostępniane pielgrzymom przede wszystkim na czas rekolekcji. A chętnych naprawdę nie brakuje. Co roku przybywa tu na rekolekcje tysiące osób, wśród nich liczne rodziny, małżonkowie przeżywający trudności lub niemogący mieć dzieci, ale także osoby borykające się z kłopotami materialnymi. W tym roku były rekolekcje prozdrowotne, warsztaty pisania ikon oraz kilka obozów harcerek ze Skautów Europy. Loretto jest miejscem tętniącym życiem, a więc budowane właśnie sanktuarium nie będzie stało puste.

Loretto znajduje się na styku trzech diecezji. Najbliżej do niego mają mieszkańcy Wyszkowa z diecezji łomżyńskiej, a pobliski Łochów znajduje się już w diecezji drohiczyńskiej. Natomiast samo Loretto należy do diecezji warszawsko-praskiej. Największy szczyt pielgrzymkowy przypada w II niedzielę września. Przychodzą wtedy piesze pielgrzymki z Drohiczyna, Wyszkowa i Warszawy. W ostatnich latach podczas głównych uroczystości do Loretto przybyło kilkanaście tysięcy pątników głównie z tych trzech diecezji, ale także z innych regionów Polski.

* * *

11 września – Odpust w Loretto
Zapraszamy wszystkich czcicieli Matki Bożej na doroczne uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Loretańskiej w Loretto k. Wyszkowa. W tym roku dodatkowo świętujmy 150. rocznicę urodzin założyciela Sanktuarium – bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego.
11 września Mszę św. o godz. 13 odprawi bp Tadeusz Pikus, ordynariusz diecezji drohiczyńskiej

2016-09-08 09:59

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Licheń i jego legenda

Niedziela włocławska 4/2002

[ TEMATY ]

sanktuarium

Krzysztof Mizera/pl.wikipedia.org

Na pograniczu Kujaw i Wielkopolski, malowniczo położona wśród lasów i jezior, znajduje się niewielka miejscowość - Licheń. Historia tej osady jest bardzo stara. Prawdopodobnie w czasach rzymskich wiódł tędy szlak bursztynowy. W XIII w. było to bogate i ludne miasteczko. Niestety, o losach Lichenia przesądził potop szwedzki. W 1655 r. miasto zostało prawie całkowicie zburzone, a ludność wymordowana. Od tamtej pory Licheń nie powrócił do swej dawnej świetności i nie odzyskał praw miejskich. Obecnie jednak jest to bardzo znana miejscowość dzięki istniejącemu tu sanktuarium maryjnemu. Znajduje się tu cudowny obraz Matki Bożej Bolesnej, słynący łaskami. Szczególne znaczenie odgrywały także objawienia maryjne w dobie zaborów, w okresie okupacji hitlerowskiej i w trudnych czasach powojennych. Podczas tych objawień Matka Boża ukazywała się z Białym Orłem na piersiach, przynosiła pociechę Polakom, obiecywała duchową pomoc, krzepiła ducha w narodzie. Dlatego nazywana jest często Matką Bożą, Bolesną Królową Polski. Od pierwszych objawień w połowie XIX w. kult Matki Bożej Licheńskiej szybko się rozpowszechniał. Wpłynęły na to m.in. przekazywane ustnie podania i legendy. Legendę o początkach cudownego miejsca opowiadała w latach 50. XX w. jedna z mieszkanek Aleksandrowa Kujawskiego, Antonina Majewska (nazywana często Antochną lub Majesią): W Lichyniu kole borów Gromblińskich za Piotrkowem Żydowskim posł krowy Antoni Sikocz, maluchny pastyrek. Na krzychu (konarze, przyp. DK) był umiszczony obrozik Matuchny Najświentszej. Chłopok zawsze w poblizkości posoł, a co dnia pioseczkiem kole obrazika posypowoł. Raz Matuchno Najświntszo zeszło z obrazika (Niepokalane Poczęcie w niebieskiej szacie) i powiado: " Chodź ze mnom, to ci pokoże, gdzie stanie klasztor". Chłopok się sumitowoł, że krowy się rozlecom, ale Pani powiado, że jak stojom, tak stoć bedom. Weszli na wysokom góre (gdzie wyższo jak te przy rzeźni - w Aleksandrowie Kujawskim, przyp. DK) i ta kozała, żeby chłopok zbieżoł do ksindza i opowiedzioł. Chłopok pobieżoł do krów, a tu żodna się nie ruszyła. Paniuchno świnto znikło już na tyj górce. Antek pobiegł do proboszcza i wołoł: "Ksinże Kanoniku, wodo idzie i Paninka Świnta chce klasztoru". A tyn się ino zgniwoł, zamknoł chłopoka do komórki, gdzie go nie zomykali - rano, ani śladu, wychodził bez wielochne kraty i zamki. Wreszcie uwierzyli, jak na tym miejscu, gdzie mioł stanąć klasztor, wytrysło źródełko. Tero tam cudo się dziejom, choć to już niewiada, kiedy ten cud był. Jak poszli ksienżo do tygo obroziku z monstrancyjom, bo już nie strzymoli, to kanonik podeszed, a obrozik uniós się i skry poszły, to dopiro młody wzion monstrancyjom, obrozik się spuścił. ( ...) Klasztor postawili we wsi, a ten obrozik zostoł na krzychu ino wysoko, drzewo obili blachom, bo ludzie skuboli. Zrazu zrobili kapliczkę w Lichyniu, jak te dwo pokoiki, a zaś potym klasztór pobók. Ludzie tam na klęczkoch obchodzom to drzewo, a obrozik wpuszczony we drzewo. Od początku istnienia sanktuarium jest celem licznych pielgrzymek. O jednej z nich tak opowiadała Antochna: Kompania do Lichynia szła dwa dni borami. W boru tyż nocowali. Lichyń był wtedy wioską, nocowali po stodołach, w polu. Ksiundz dostoł łózko z poduszką słomianą, ale tyż w stodole, a ludzie wkoło jak te pisklęta. Jedzenie kożdy broł, co móg: chlib, kawe, a bogate to i ciasto albo minso. Na miejscu mało można było kupić. Z Lichynia szła kompania do gromblińskigo boru, gdzie stoi tyn krzych z obrazikiem Matki Boży. Śpiewali idąc: "Obroz Pani Dworu przez osim lot miszkoł w boru, gromblińskim był nozywany, przez kowola był oddany, na sośnie był umieszczony. Przez nikogo nie był krzczony. Jedni mówiom o cholerze (że wyratował od epidemii, przyp. DK), jinni mówiom, w nic nie wierze". Pomyślmy o prostej, gorliwej wierze dawnych pielgrzymów, pomyślmy o ich trudzie, gdy przybywamy do Lichenia wygodnymi autokarami, własnymi samochodami. Ich cień będzie nam towarzyszył w kościele św. Doroty, u źródełka, z którego wodę czerpią chorzy i pragnący nadziei, na wszystkich dróżkach sanktuarium i Grąblińskiego Lasu.
CZYTAJ DALEJ

Co tydzień do Polaków. Rok przesłań Leona XIV

2026-05-08 08:13

[ TEMATY ]

Leon XIV

Vatican Media

Rok temu świat poznał nowego Papieża. Poznali go również Polacy. Od pierwszej środowej audiencji generalnej Leon XIV regularnie zwraca się do naszych rodaków – głównie po włosku, ale też dwukrotnie po polsku. Przez dwanaście miesięcy Papież budował spójny obraz: Następcy św. Piotra, który zna polską historię, modli się o pokój na Ukrainie i nie waha się prosić Polaków, by nieśli Chrystusa w codzienność.

Pierwsze słowa do pielgrzymów z Polski padły już na pierwszej audiencji generalnej nowego Papieża – 21 maja 2025 roku. Leon XIV nawiązał do rozważanej wówczas przypowieści o siewcy. Zwracając się do Polaków, podkreślił, że „obraz pól, zasianych ziarnem, harmonijnie wpisuje waszej pięknej, ojczystej ziemi”. „Pozwólcie, by także ziarno Słowa Bożego mogło w was zakiełkować i wydać obfity plon. Słuchajcie tego Słowa z uwagą, by móc dokonywać mądrych wyborów w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym” – wezwał Leon XIV.
CZYTAJ DALEJ

Dzień Czerwonego Krzyża

2026-05-09 04:27

Katarzyna Nastaj /PCK

Pokazy pierwszej pomocy, warsztaty i edukacja. Tak Lublin obchodził Światowy Dzień Czerwonego Krzyża.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję