Wielki Post to dla wyznawców Chrystusa czas 40 dni na przeżycie Jego męki i śmierci, przygotowanie się duchowe na radosne Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. To czas pokuty, rekolekcji i ćwiczeń duchowych, dobrowolnych wyrzeczeń. To czas dawania jałmużny, podzielenia się z ludźmi biednymi, nie dającymi sobie rady i bezradnymi w dzisiejszych czasach. Dzisiaj powinniśmy szczególnie pomagać naszym siostrom i braciom oczekującym naszej pomocy. Pamiętajmy o działalności misyjnej i charytatywnej naszego Kościoła, o Caritas i jego wspaniałym posługiwaniu dla potrzebujących sióstr i braci.
40 to wielka i szczęśliwa liczba dla wyznawcy Kościoła Chrystusowego. Tyle lat trwała wędrówka i powrót Narodu wybranego, ludu Izraela z niewoli egipskiej do obiecanej przez Boga ziemi Kanaan. Tyle dni modlił się Jezus na pustyni, tyle dni rozmawiał z Bogiem Ojcem i przygotowywał się do spełnienia swojej wielkiej misji - zbawienia człowieka! Dzisiaj my również trwamy w modlitwie przez 40 dni Wielkiego Postu, z Synem Boga Ojca, Jezusem Chrystusem! Nasza modlitwa to uczestnictwo w cotygodniowej piątkowej Drodze Krzyżowej, w czasie której przeżywamy mękę i śmierć Jezusa na Golgocie. Droga Krzyżowa to nasza wędrówka za Jezusem, to nasza droga drogą Jego męki, ale to również droga naszej radości na Jego wielkanocne Zmartwychwstanie! Ta radość zbawczej Paschy Wielkiej Nocy oświeca nam drogę męki Chrystusa, daje nam nadzieję i wiarę na nasze zmartwychwstanie. Nasza modlitwa to uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich Żali odprawianych w kościołach w niedziele Wielkiego Postu i w Wielki Piątek. Gorzkie Żale to nabożeństwo pasyjne, w którym rozważamy mękę i śmierć Jezusa Chrystusa, mające długą tradycję w polskim kościele. Nasza modlitwa to czas rekolekcji i pokuty. Bez udziału w rekolekcjach wielkopostnych, bez spowiedzi i pokuty chrześcijanin nie może radośnie przeżywać Świąt Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Pokutę powinniśmy czynić i przyjąć z uległością i ufnością w Boga. Powinniśmy z pokorą i z ufnością przyjąć wszystkie cierpienia, które dotknęły nas w życiu, wszystkie trudy w należytym wypełnianiu naszych obowiązków i w naszej pracy. Nasze codzienne życie to często noszenie krzyża, czyńmy to z Jezusem Chrystusem. Z modlitwą nieśmy ten krzyż i nieśmy go z Nim! Dyscyplinujmy nasze życie i postępowanie z Bogiem. Nasze życie to walka sumienia, to spotkanie dobra ze złem. Przez naszą modlitwę, naszą rozmowę z Bogiem dbajmy o dobro i spokój naszego sumienia i radość naszej duszy! Ludzką rzeczą jest upadać! Ale wyznawca Jezusa Chrystusa z miłością, dobrocią, miłosierdziem, wiarą i nadzieją musi się podnosić! Musi trwać w Chrystusie! Musi czynić dobro. Czyńmy wiele dobra w czasie Wielkiego Postu, w czasie naszego trwania i oczekiwania na Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa!