Biskup Krzysztof Nitkiewicz 18 grudnia dokonał poświęcenia kościoła oraz namaszczenia ołtarza i murów świątyni olejem krzyżma. Uroczystość odbyła się w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Tarnobrzegu na osiedlu Sobów. Mszę św. wraz z biskupem ordynariuszem koncelebrowali kapłani z dekanatu, a uczestniczyli w niej parafianie oraz osoby, które przyczyniły się do budowy i wyposażenia świątyni. Parafia, a w tym świątynia, dotknięta była klęską powodzi w 2010 r. W Roku Jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski parafianie ufundowali ołtarz, ambonkę i chrzcielnicę. Jak zauważył ks. Andrzej Maczuga: – Kościół, w którym dziś się modlimy, jest już trzecią świątynią na tym miejscu. W trudnych dla ludzi wiary latach Polski socjalistycznej mieszkańcy wraz z ks. Burdą dobudowali do istniejącej od 1936 r. kaplicy zakrystię i nawę. Miało to miejsce w latach siedemdziesiątych. 20 października 1978 r. abp Ignacy Tokarczuk poświęcił tę świątynię. Dopiero w 1990 r. otrzymano pozwolenie na budowę nowego kościoła. Zapał był tak wielki, że w ciągu roku wybudowano obecną świątynię, która w ostatnich czasach była zatapiana przez powódź. Dziś – wykończona i wyposażona – jest dumą naszej wspólnoty – podkreślał proboszcz parafii. Ostatnie dzieło to marmurowy ołtarz, ambonka i chrzcielnica ufundowane z racji jubileuszu 1050-lecia chrztu Polski.

Na rozpoczęcie Eucharystii bp Nitkiewicz pokropił wodą święconą ołtarz, ściany kościoła i wiernych. Podczas homilii zauważył, że św. Józef, podobnie jak Najświętsza Maryja Panna, miał swoje „zwiastowania”, gdy została mu objawiona wola Boga. – Ta historia Maryi i Józefa powtarza się wielokrotnie, powraca w różnych, często zaskakujących okolicznościach. Szczególnym miejscem naszego „zwiastowania” jest świątynia, Msza św., podczas której Bóg przemawia słowami Pisma Świętego i homilii, pozwala się zobaczyć, dotknąć, przyjąć w Eucharystii. Staje się mały i na miarę człowieka, aby każdy mógł się do Niego zbliżyć i otrzymać potrzebną pomoc – mówił sandomierski ordynariusz.

– Dobrze pamiętam Pasterkę odprawianą tutaj, w Sobowie-Tarnobrzegu, zaraz po powodzi 2010 r. Mury świątyni były jeszcze wilgotne, posadzka zniszczona, gdyż do wnętrza, podobnie jak do waszych domów, wdarła się woda. Chrystus nie uciekł wtedy przed wrogą falą. Pozostał, aby dzielić strach, niewygodę, smutek. Dzisiaj i każdego dnia czeka na was nadal. Wskazuje drogę życia i pozwala doświadczyć swojej bliskości – wspominał pasterz.

– Bóg zwraca się do was głosem kapłana, a do księdza proboszcza głosem biskupa, również głosem parafian. Chociaż jesteśmy kruchymi istotami, każdy z ochrzczonych otrzymał od Chrystusa misję prorocką i każdy powinien ją wypełniać zgodnie z wolą Bożą oraz w sposób określony przez zwierzchnią władzę Kościoła. Obrzęd konsekracji ołtarza i całej świątyni, który dzisiaj celebrujemy, przypieczętowuje w sposób uroczysty oddanie jej Bogu. Odnawiamy jednocześnie zawarte z Nim na chrzcie przymierze i łączące nas braterskie więzy. Uświadamiamy sobie, że mamy być nośnymi ścianami żywego Kościoła zbudowanego na Chrystusie, odpornego na zagrożenia, jakie niesie współczesna epoka. Jak bardzo takiego Kościoła potrzeba! – podkreślał biskup.

Po homilii odbył się obrzęd poświęcenia świątyni, który rozpoczął gest namaszczenia olejem krzyżma ołtarza eucharystycznego i ścian, po czym nastąpiło okadzenie ołtarza oraz wnętrza świątyni. Kolejnym elementem obrzędu było zapalenie świec ołtarzowych.