Reklama

Nasz komentarz

Nic nie jest dane raz na zawsze

Totalna opozycja, tzn. Platforma Obywatelska i .Nowoczesna, nie odpuszczają. Są to jednak działania coraz bardziej desperackie. Z prośbą o cud w tle. Wydaje się, że kontynuując akcję rozpoczętą 16 grudnia 2016 r., politycy z ugrupowań Grzegorza Schetyny i Ryszarda Petru brną coraz bardziej w ślepy zaułek. Ta bezmyślna desperacja może być jednak niebezpieczna i dla państwa, i dla wspólnoty narodowej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Dotychczasowe histeryczne działania PO i .Nowoczesnej na terenie parlamentu oraz KOD-u poza nim nie pociągnęły tłumów, których politycy „zjednoczonej opozycji” (cudzysłów nieprzypadkowy) wyglądają jak „kania dżdżu”. Nie są bowiem tłumami. Jak by nie kombinowali operatorzy kamer zatrudnieni w „przyjaznych stacjach”, „manifestacje obrońców demokracji przed Sejmem” gromadzą kilkuset – w szczycie – partyjnych aktywistów, którzy gorliwie spełniają swój zawodowy obowiązek. Podobnie coraz to nowe hasła – często zupełnie oderwane od rzeczywistości, jakby były z kosmosu – wygłaszane na konferencjach prasowych albo mało, albo w ogóle ludzi nie ruszają. (Właśnie w czasie świąt rekordowa była liczba widzów „Wiadomości” TVP, a polsatowskie „Wydarzenia” wyprzedziły „Fakty” TVN.) Ba – jak pokazują sondaże, ludzie oceniają działania „zjednoczonej opozycji” jako warcholstwo, choć w rzeczywistości jest gorzej. Mamy do czynienia z próbą podpalenia państwa, co jest jedyną nadzieją PO i .Nowoczesnej – politycznego ramienia potężnych nadal ośrodków biznesowych, medialnych i innych – na cofnięcie zmian i powrotu do tego, „co było”. To oczywista oczywistość, że chodziło i chodzi o przeprowadzenie puczu, dlatego jasne opisanie sytuacji przez Jarosława Kaczyńskiego w wywiadzie dla tygodnika „wSieci” wywołało takie gwałtowne reakcje: stanowcze zaprzeczenia albo próbujący skrywać rzeczywiste intencje rechot. Ktoś po prostu odważnie powiedział, jakie są fakty, nie zważając na obowiązującą do tej pory zasadę, że jeżeli fakty potwierdzają teorię, to tym gorzej dla faktów. Mówiąc inaczej: „uderz w stół, a nożyce się odezwą”. I się odezwały.

Mimo że działania opozycji są desperackie, że w większości ludzie widzą w tym warcholstwo, sytuacja jest niebezpieczna. Nie dlatego, że za protestem stoją tłumy – bo nie stoją – ale z tego powodu – jak to już wspomniano – że obóz III RP jest nadal zasobny w narzędzia i środki, których – nikt rozsądny nie może mieć złudzeń – nie będzie wahał się użyć do nawet najbardziej destrukcyjnych, niebezpiecznych nie tylko dla tego konkretnego rządu, ale też bardzo, bardzo szkodliwych dla państwa i myśląc jeszcze głębiej – dla wspólnoty narodowej – środków. Szkody trzeba będzie naprawiać latami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Po której stronie są tłumy, czyli większość? Na razie Polacy wykazują się dobrą pamięcią i zdrowym rozsądkiem. Pamiętają, jak to było przed rokiem, dwoma czy trzema laty i gdzie ówczesna koalicja, a dzisiejsza totalna opozycja miała opinię obywateli. To trudno zapomnieć. Zdrowy rozsądek z kolei pozwala ludziom nadal wiedzieć, że czarne jest czarne, a białe jest białe. Dopóki tak będzie, nie ma się czego obawiać. Oczywiste jest, że Polacy, ci zwykli, ci przeciętni, czyli zdecydowana większość, powinni – działając we własnym, dobrze pojętym interesie – opowiadać się za tą stroną, która w ich imieniu i dla nich sprawuje władzę. To jest rząd Beaty Szydło, czego premier dowiodła w pierwszym roku funkcjonowania swojej ekipy. Po 1989 r. nie było takiego rządu, który w tak krótkim czasie wywiązał się z obietnic złożonych w czasie kampanii wyborczej. Nie było obiecywania gruszek na wierzbie. Pamiętam dobrze, że w 2010 r. ledwo wybrany prezydent Bronisław Komorowski wziął się za krzyż na Krakowskim Przedmieściu, o czym nawet się nie zająknął w czasie kampanii, a w czasie drugiej kadencji Donalda Tuska (jesień 2011 r.) już na początku ruszono z kopyta z pracami nad podwyższeniem wieku emerytalnego, czym przed wyborami niespecjalnie się chwalono, gdy starano się o głosy, bo inaczej by ich nie otrzymano. Rząd Beaty Szydło powstał w listopadzie 2015 r. i przez rok spełnił większość sztandarowych obietnic i zapowiedzi. Program „Rodzina 500+”, „Mieszkanie+”, przywrócenie wieku emerytalnego i częściowo podwyższenie kwoty wolnej od podatku zrealizowano w ekspresowym tempie. Mało? Nie, to dużo. Nie mogą temu zaprzeczyć ci mniej zacietrzewieni przeciwnicy ekipy rządzącej. Na przekonanie tych zacietrzewionych „na maksa” trudno liczyć.

Prawdą jest, że nic nie jest dane na zawsze. Aby rządzenie Polską dalej szło w tym kierunku, tzn. w takim, że priorytetem są przeciętni Polacy, potrzeba realnego pokazania czego – mówiąc górnolotnie – chce naród. Nie wystarczą same sondaże, które zresztą niezmiennie pokazują, że społeczeństwo podtrzymuje werdykt z października 2015 r., że zmiany się podobają, a partia, która przekonała większość Polaków, ma nadal taki sam kredyt zaufania, jak w tamtą niedzielę. I to mimo wściekłych ataków tych, którzy władzę stracili i nie mogą się z tym pogodzić, oraz własnych potknięć, które przecież – jak to u ludzi i wśród ludzi – się zdarzają, ale są szybko korygowane. Nie. Tu nie ma „zmiłuj się”.

W tym momencie chodzi o to, żeby się dokładnie policzyć. Tak odczytuję pojawiające się tu i ówdzie, czasem w zbyt emocjonalnych słowach, zapowiedzi wygłaszane przez różne środowiska w celu zorganizowania na początku roku marszu poparcia dla tego kierunku polityki, szczególnie gospodarczej, choć nie tylko, z którym mamy do czynienia w ostatnich 12 miesiącach. Tak uczyniono na Węgrzech, gdzie w styczniu 2012 r. w pokojowym wiecu poparcia dla wściekle atakowanego w kraju i za granicą – a wtedy Węgrzy byli w sensie politycznym sami – rządu Viktora Orbána manifestował co dziesiąty Węgier. Razem milion osób. Także to ocaliło ten rząd. Dało premierowi siłę i umocniło nadzieję wśród ludzi, którym przez lata wmawiano, że się nie da. Teraz widzimy, że się da, ale nic nie jest dane raz na zawsze.

2017-01-04 10:27

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy kobiety w ciąży muszą w Środę Popielcową i Wielki Piątek zachowywać post ścisły?

[ TEMATY ]

post

bp Adam Bałabuch

tasha/pixabay.com

Czy kobiety w ciąży muszą w Środę Popielcową i Wielki Piątek zachowywać post ścisły? Czy stan błogosławiony, w którym kobieta powinna szczególnie dbać o siebie i swoje dziecko, zwalnia ją z tego obowiązku? - Matka sama musi podjąć decyzję o przestrzeganiu postu ścisłego - tłumaczy KAI bp Adam Bałabuch, przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP.

Zarówno Kodeks Prawa Kanonicznego jak i inne przepisy Episkopatu Polski nie wyjaśniają jednoznacznie kwestii dyspensy od postu ścisłego dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Zdania duchownych na ten temat bywają podzielone. Niektórzy tłumaczą, że "ciąża to nie choroba", tylko stan błogosławiony, dlatego należy pościć, chyba, że lekarz zaleci inaczej. Inni podkreślają, że z postu zwolnione są osoby poniżej 14 roku życia, a więc i nienarodzone dzieci, którym pożywienia dostarczają matki.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego godzina dziewiąta jest godziną piętnastą?

Niedziela lubelska 16/2011

Triduum Paschalne przywołuje na myśl historię naszego zbawienia, a tym samym zmusza do wejścia w istotę chrześcijaństwa. Przeżywanie tych najważniejszych wydarzeń zaczyna się w Wielki Czwartek przywołaniem Ostatniej Wieczerzy, a kończy w Wielkanocny Poranek, kiedy zgłębiamy radosną prawdę o zmartwychwstaniu Chrystusa i umacniamy nadzieję naszego zmartwychwstania. Wszystko osadzone jest w przestrzeni i czasie. A sam moment śmierci Pana Jezusa w Wielki Piątek podany jest z detaliczną dokładnością. Z opisu ewangelicznego wiemy, że śmierć naszego Zbawiciela nastąpiła ok. godz. dziewiątej (Mt 27, 46; Mk 15, 34; Łk 23, 44). Jednak zastanawiający jest fakt, że ten ważny moment w zbawieniu świata identyfikujemy jako godzinę piętnastą. Uważamy, że to jest godzina Miłosierdzia Bożego i w tym czasie odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego. Dlaczego zatem godzina dziewiąta w Jerozolimie jest godziną piętnastą w Polsce? Podbudowani elementarną wiedzą o czasie i doświadczeniami z podróży wiemy, że czas zmienia się wraz z długością geograficzną. Na świecie są ustalone strefy, trzymające się reguły, że co 15 długości geograficznej czas zmienia się o 1 godzinę. Od tej reguły są odstępstwa, burzące idealny układ strefowy. Niemniej, faktem jest, że Polska i Jerozolima leżą w różnych strefach czasowych. Jednak jest to tylko jedna godzina różnicy. Jeśli np. w Jerozolimie jest godzina dziewiąta, to wtedy w Polsce jest godzina ósma. Zatem różnica czasu wynikająca z położenia w różnych strefach czasowych nie rozwiązuje problemu zawartego w tytułowym pytaniu, a raczej go pogłębia. Jednak rozwiązanie problemu nie jest trudne. Potrzeba tylko uświadomienia niektórych faktów związanych z pomiarem czasu. Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że pomiar czasu wiąże się zarówno z ruchem obrotowym, jak i ruchem obiegowym Ziemi. I od tego nie jesteśmy uwolnieni teraz, gdy w nauce i technice funkcjonuje już pojęcie czasu atomowego, co umożliwia jego precyzyjny pomiar. Żadnej precyzji nie mogło być dwa tysiące lat temu. Wtedy nawet nie zdawano sobie sprawy z ruchów Ziemi, bo jak wiadomo heliocentryczny system budowy świata udokumentowany przez Mikołaja Kopernika powstał ok. 1500 lat później. Jednak brak teoretycznego uzasadnienia nie zmniejsza skutków odczuwania tych ruchów przez człowieka. Nasze życie zawsze było związane ze wschodem i zachodem słońca oraz z porami roku. A to są najbardziej odczuwane skutki ruchów Ziemi, miejsca naszej planety we wszechświecie, kształtu orbity Ziemi w ruchu obiegowym i ustawienia osi ziemskiej do orbity obiegu. To wszystko składa się na prawidłowości, które możemy zaobserwować. Z tych prawidłowości dla naszych wyjaśnień ważne jest to, że czas obrotu Ziemi trwa dobę, która dzieli się na dzień i noc. Ale dzień i noc na ogół nie są sobie równe. Nie wchodząc w astronomiczne zawiłości precyzji pomiaru czasu możemy przyjąć, że jedynie na równiku zawsze dzień równy jest nocy. Im dalej na północ lub południe od równika, dystans między długością dnia a długością nocy się zwiększa - w zimie na korzyść dłuższej nocy, a w lecie dłuższego dnia. W okolicy równika zatem można względnie dokładnie posługiwać się czasem słonecznym, dzieląc czas od wschodu do zachodu słońca na 12 jednostek zwanych godzinami. Wprawdzie okolice Jerozolimy nie leżą w strefie równikowej, ale różnica między długością między dniem a nocą nie jest tak duża jak u nas. W czasach życia Chrystusa liczono dni jako czas od wschodu do zachodu słońca. Część czasu od wschodu do zachodu słońca stanowiła jedną godzinę. Potwierdzenie tego znajdujemy w Ewangelii św. Jana „Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin?” (J. 11, 9). I to jest rozwiązaniem tytułowego problemu. Godzina wschodu to była godzina zerowa. Tymczasem teraz godzina zerowa to północ, początek doby. Stąd współcześnie zachodzi potrzeba uwspółcześnienia godziny śmierci Chrystusa o sześć godzin w stosunku do opisu biblijnego. I wszystko się zgadza: godzina dziewiąta według ówczesnego pomiaru czasu w Jerozolimie to godzina piętnasta dziś. Rozważanie o czasie pomoże też w zrozumieniu przypowieści o robotnikach w winnicy (Mt 20, 1-17), a zwłaszcza wyjaśni dlaczego, ci, którzy przyszli o jedenastej, pracowali tylko jedną godzinę. O godzinie dwunastej zachodziło słońce i zapadała noc, a w nocy upływ czasu był inaczej mierzony. Tu wykorzystywano pianie koguta, czego też nie pomija dobrze wszystkim znany biblijny opis.
CZYTAJ DALEJ

Wielki Czwartek

2025-04-18 22:55

Biuro Prasowe AK

    - Została ta śmierć przemieniona mocą Chrystusowej miłości w dar życia, który nieustannie sprawowany jest w każdej Mszy św., będącej pamiątką Jego nieskończonej miłości – mówił abp Marek Jędraszewski w czasie Mszy Wieczerzy Pańskiej, sprawowanej w katedrze na Wawelu.

W czasie homilii abp Marek Jędraszewski wskazał na siedem odsłon tego „wyjątkowego wieczoru i nocy, do których od samego początku zdążała publiczna działalność Jezusa z Nazaretu”. Po pierwsze były to wieczór i noc „paschalnej wieczerzy”, po drugie – „miłości służebnej”. W tym kontekście metropolita krakowski zwrócił uwagę na gest umycia nóg Apostołów przez Jezusa oraz słowa ustanowienia Eucharystii. – Poprzez te słowa Pan Jezus przemienił swoją śmierć, to co go miało spotkać nazajutrz na krzyżu, w dar z siebie samego, na dar ofiarny odkupienia. To ciało miało być wydane za nas. Jego krew miała być przelana za nasze grzechy. To był Jego dar z siebie do końca – mówił arcybiskup, zaznaczając, że dlatego Eucharystia jest dziękczynieniem za dar śmierci Chrystusa. – Została ta śmierć przemieniona mocą Chrystusowej miłości w dar życia, który nieustannie sprawowany jest w każdej Mszy św., będącej pamiątką Jego nieskończonej miłości – dodawał.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję