Wędrowanie jest ważnym przejawem ludzkich dążeń i bardzo często ma wymiar religijny. Właśnie podjęcie drogi w imię Boże nazywamy pielgrzymowaniem. To bardzo ważny sposób, pokazujący, że człowiek chce być blisko Boga. Istotą aktu wędrowania jest świadomość, że to sam Bóg wyznacza nam tę drogę. Można tu mówić o ciekawym sprzęgnięciu tego, co Boże, z tym, co ludzkie. Homo viator – człowiek w drodze uświadamia sobie, że jego sercu jest obecny Bóg. Przeżywa on łaskę obecności Boga, a jednocześnie w tymże człowieku – pielgrzymie budzi się gotowość spotkania z Nim. To spotkanie ma charakter wewnętrzny, a nawet intymny, i dzieje się w sumieniu i sercu człowieka. Skądinąd mówimy, że w sumieniu i sercu człowieka mieszka Bóg.
Zauważamy w dojrzałych pielgrzymach moment rodzenia się intencji serca. To jest coś bardzo wewnętrznego i można to nazwać przeżyciem mistycznym. Czy wszystkich na to stać? Być może nie. Ale pielgrzymowanie to zawsze czas działania łaski, którą Bóg daje ludziom w obfitości. Wolny człowiek nie zawsze przyjmuje propozycję Boga i nie wykorzystuje Bożej łaski. Jednak Pan Bóg w swoim miłosierdziu pokazuje, że potrafi długo czekać. Być może więc przyjdzie czas, że łaska zaowocuje.
Niektórzy ludzie podejmują pielgrzymowanie bardziej turystycznie. Z tego też trzeba się cieszyć. Turystyka bowiem zawsze ubogaca człowieka, pokazuje piękno świata. Człowiek pielgrzymujący nawet w wymiarze turystycznym znacznie ubogaca swoją osobowość, rozwija swoją kulturę wewnętrzną, otwiera oczy na wielki świat wartości religijnych i kulturalnych. A instytucje turystyczno-pielgrzymkowe są szeroko otwarte na przekaz historyczno-kulturowy połączony z przekazem religijnym.
Każda pielgrzymka jest zatem wielką lekcją wiary i kultury. Jakże wielu pielgrzymów pieczołowicie przechowuje w pamięci wrażenia z nawiedzenia Ziemi Świętej. Rzymu czy jakże licznych sanktuariów maryjnych w Polsce i na świecie.
Pragniemy towarzyszyć naszym Pielgrzymom w ich poszukiwaniu drogi do Boga. Mapa drogowa do Boga – Ojca Miłosierdzia znajduje się w sercu każdego z nas.
W orędziu na XXII Światowy Dzień Turystki 2001 r. Jan Paweł II napisał: „ (...) wzywam wszystkich wierzących do refleksji nad pozytywnymi i negatywnymi aspektami turystyki, aby mogli skutecznie świadczyć o swojej wierze w tej jakże ważnej dziedzinie ludzkiej rzeczywistości. Niech nikt nie ulega pokusie traktowania czasu wolnego jako «odpoczynku od wartości» (por. «Anioł Pański», 4 lipca 1993 r.). Przeciwnie, należy krzewić etykę turystyki. W tym kontekście na uwagę zasługuje «Światowy kodeks etyki w turystyce», będący owocem rozległej refleksji podjętej przez kraje, różne stowarzyszenia turystyczne i Światową Organizację Turystyki (WTO). Dokument ten jest ważnym krokiem naprzód, który pomaga nam patrzeć na turystykę nie tylko jako na jedną z wielu form działalności gospodarczej, ale jako na ważne narzędzie rozwoju indywidualnego i zbiorowego. Dzięki niej można bowiem lepiej wykorzystywać kulturowe dziedzictwo ludzkości, co sprzyja przede wszystkim dialogowi między cywilizacjami oraz umocnieniu trwałego pokoju” (Jan Paweł II, Orędzie na XXII Światowy Dzień Turystyki 2001 r.).
In perdifficili peregrinatione - „Pośród trudów pielgrzymowania”, to tytuł Międzynarodowej Konferencji Naukowej, jaka miała miejsce 20 września, w rocznicę poświęcenia katedry. Spotkanie odbyło się w 20. rocznicę erygowania diecezji legnickiej i zostało zorganizowane z inicjatywy Kapituły Katedralnej, pod przewodnictwem jej prepozyta bp. Marka Mendyka. Uczestników gościło legnickie Wyższe Seminarium Duchowne.
Konferencja odbyła się pod patronatem biskupa legnickiego dr Stefana Cichego. W skład Komitetu Honorowego weszli: bp pomocniczy dr Marek Mendyk, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy ks. dr Leopold Rzodkiewicz oraz kanclerz Legnickiej Kurii Biskupiej ks. dr Józef Lisowski. Natomiast organizatorami spotkania byli: wykładowca legnickiego WSD ks. dr Mariusz Majewski oraz wykładowca PWSZ im. Witelona w Legnicy i Instytutu Historii Kościoła PWT we Wrocławiu dr Wacław W. Szetelnicki.
W pierwszych słowach bp Mendyk przypomniał okoliczności powstania przed 20. laty nowych diecezji w Polsce, w tym diecezji legnickiej. „Dzisiaj po 20. latach istnienia diecezji - mówił Ksiądz Biskup - bogatsi doświadczeniem I Synodu Diecezjalnego, próbujemy niejako z nowej perspektywy przyjrzeć się bogactwu kulturowemu i religijnemu naszej diecezji”.
Spotkanie odbyło się z udziałem Biskupa legnickiego, członków Kapituły, środowiska naukowego diecezji, przedstawicieli uczelni świeckich oraz przybyłych gości. Mówiąc o celach zorganizowania tej Konferencji bp Mendyk stwierdził: „Pozostaje mieć nadzieję, że przyczyni się ona nie tylko do wzrostu, upowszechnienia naszej wiedzy na temat tego, co dokonało się na przestrzeni tych 20 lat, ale też pozwoli wymienić doświadczenia z obszaru życia religijnego diecezji. W kontekście rozpoczynającego się Roku Wiary wydaje się, że taka refleksja jest nam potrzebna”.
W imieniu organizatorów prelegentów zapowiadał dr Wacław Szetelnicki. Poinformował też, że na konferencję składa się wiele innych referatów, które tego dnia nie zostaną wygłoszone, ale znajdą się w przygotowywanej publikacji.
Wykład inauguracyjny zatytułowany „Religiosität in Polen - Ausgewählte Aspekte” wygłosił prof. Ludwig Schmahl (tłumaczył dr Ryszard Borowik). Autor wykładu jest m.in. stałym diakonem w Kolonii. W bardzo osobisty sposób, sięgając do losów swojej rodziny dzielił się doświadczeniami i przeżyciami związanymi z zetknięciem się z religijnością w Polsce. Kolejny temat; „Polska administracja kościelna na ziemiach zachodnich i północnych w latach 1945-72” przedstawiła dr hab. Kazimiera Jaworska. Obok przypomnienia sytuacji Kościoła na tych terenach, poinformowała m.in. o ciekawym fakcie dotyczącym naszej diecezji. A mianowicie, plany powołania do życia takiej diecezji, powstały już w latach 70. XX wieku, a ich autorem był abp Bolesław Kominek. O dokumencie papieskim powołującym do życia nowe diecezje mówił ks. prof. dr hab. Józef Marecki w wykładzie „Totus Tuus Poloniae populus, nowa organizacja Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego w Polsce”. O pracach i owocach pierwszego synodu diecezjalnego mówił natomiast ks. dr hab. Bogusław Drożdż, który pełnił w tym czasie funkcję sekretarza Synodu. Wykład nosił tytuł „Pierwszy Synod diecezji legnickiej narzędziem Nowej Ewangelizacji”. „Kościół katedralny - centrum życia liturgicznego diecezji legnickiej”, to z kolei wykład wygłoszony przez ks. prof. dr hab. Stanisława Araszczuka. Z tej racji, że na terenie naszej diecezji nie brakuje także wiernych Kościoła greckokatolickiego, wśród wykładów znalazł się też referat nt. „Obrządek rzymskokatolicki i greckokatolicki: wzajemne przenikanie się i perspektywa koegzystencji”, wygłoszony przez ks. dr Jana Szczycha. Sesję naukową zakończył wykład pt. „Sztuka sakralna i dobra kultury diecezji legnickiej”, wygłoszony przez ks. lic.mgr Stanisława Szupieńkę, przypominający że nowa diecezja stała się też beneficjentem bogatego dziedzictwa kulturowego i religijnego tych ziem.
Wszystkim prelegentom, organizatorom i uczestnikom, na zakończenie tej części spotkania, swoje podziękowania złożył Biskup legnicki, wyrażając radość, że w roku przeżywanych w diecezji rocznic, znalazło się również i to wydarzenie.
Po zakończeniu części naukowej, wszyscy uczestnicy wzięli udział we Mszy św. w katedrze legnickiej.
Feliks był synem kapłana Feliksa. W młodości wszedł w związek małżeński z Petronią, mieli syna Gordiana i córkę Paulę. Wyróżniał się wyjątkową doskonałością, mądrością i darem rządzenia. Dlatego po śmierci papieża, św. Symplicjusza, w 483 r. właśnie jego powołano na stolicę św. Piotra w Rzymie. Przyjął imię Feliks III.
Sytuacja polityczna papieża była trudna. Włochy opanował wódz Gotów, Odoaker. W Kościele na Wschodzie rozwijała się herezja monofizytów, głosząca, że Pan Jezus miał tylko jedną naturę - Boską, która wchłonęła w siebie naturę ludzką, patriarcha Konstantynopola, Akacjusz, wypracował "formułę zgody". Według niego nie należy mówić w ogóle o naturach w Jezusie Chrystusie. Formuła ta nie zadowoliła ani monofizytów, gdyż nie potwierdzała ich nauki, ani katolików, gdyż zakazywała głosić naukę o dwóch naturach w Jezusie Chrystusie - Boskiej i ludzkiej. Papież musiał potępić Akacjusza. Poparł go za to cesarz Zenon. Patriarcha Konstantynopola, mając poparcie władcy, zerwał z papieżem i nakazał wykreślić jego imię z Mszy świętej. Tak powstała schizma akacjańska, pierwsze oderwanie się Kościoła wschodniego od zachodniego, trwające przez ponad 30 lat. Po śmierci Akacjusza (489) papież polecił biskupom i kapłanom Kościoła wschodniego wykreślić ze Mszy świętej wspomnienie Akacjusza. Papież Feliks III zmarł 1 marca 492 roku. Pochowano go w bazylice św. Pawła za Murami w grobowcu rodzinnym.
Podczas spotkania z młodzieżą z ruchu Magis w parafii Wniebowstąpienia Pana Jezusa w Rzymie Leon XIV nawiązał do konfliktów na świecie. Martwię się tym, co dzieje się na świecie, zwłaszcza wczoraj i dziś, i nie wiemy, jak długo to potrwa - w regionie Bliskiego Wschodu znów wybuchła wojna - mówił. I dodał, że dzięki świadectwu tej młodzieży z parafii można zmieniać świat.
„Chcę Wam powiedzieć, że martwię się tym, co dzieje się na świecie, zwłaszcza wczoraj i dziś, i nie wiemy, jak długo to potrwa - w regionie Bliskiego Wschodu znów wybuchła wojna” - powiedział Papież kierując słowa do młodzieży z parafii Wniebowstąpienia w rzymskiej dzielnicy Quarticciolo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
