Dwóch kapłanów zostało uhonorowanych Krzyżem Wolności i Solidarności przyznawanym osobom sprzeciwiającym się dyktaturze komunistycznej w PRL w latach 1956-1989. Uroczystość wręczenia wyróżnień odbyła się w lutym, w 38. rocznicę zakończenia strajku generalnego podbeskidzkiej Solidarności. Nagrodzonych zaproszono do sali koncertowej Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. S. Moniuszki w Bielsku-Białej. Wśród obecnych znalazł się bp senior Tadeusz Rakoczy, który wygłosił okolicznościowe słowo, oraz bp senior Kościoła ewangelicko-augsburskiego Paweł Anweiler. Wystąpił kwartet puzonistów ze szkoły muzycznej.
Krzyże Wolności i Solidarności wręczył 40 osobom prezes IPN Jarosław Szarek, przypominając, że wolną Polskę zawdzięczamy „ponad 100 000 członkom Solidarności, którzy 38 lat temu wzięli udział w wielkim strajku na Podbeskidziu, protestując przeciwko bezprawiu, nieuczciwości i nepotyzmowi, żądając ustąpienia ówczesnych władz wojewódzkich”. Wśród nich znalazł się ks. Zbigniew Powada – emerytowany proboszcz bielskiej katedry i kapelan Solidarności. W styczniu 1984 r. wraz z działaczami zdelegalizowanej Solidarności współorganizował Duszpasterstwo Ludzi Pracy przy parafii św. Mikołaja w Bielsku-Białej, istniejące do 1989 r. Jak przypomniano podczas uroczystości, głównym celem duszpasterstwa było niesienie pomocy duchowej i moralnej.
Drugim wyróżnionym był ks. Stanisław Durczok, który w latach 1981-1989 wspierał dążenia niepodległościowe struktur opozycji antykomunistycznej w miejscach posługi kapłańskiej: w Mikołowie, Rudzie Śląskiej oraz Mysłowicach. On również organizował Duszpasterstwa Ludzi Pracy.
Wręczono również tytuły „Zasłużony dla podbeskidzkiej Solidarności” 10 członkom Solidarności, a także tytuł „Związkowca Roku 2018”. Nagrodzono również społecznych inspektorów pracy. Wydarzenie zorganizował Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach oraz Zarząd Regionu Podbeskidzie NSZZ „Solidarność”.
Po Mszy św. delegacje przeszły pod pomnik św. Jana Pawła II, gdzie złożono kwiaty
Uroczysta Msza św. w katedrze świdnickiej, okolicznościowe przemówienia i symboliczne złożenie kwiatów pod pomnikiem św. Jana Pawła II upamiętniły 41. rocznicę powstania ogólnopolskiego związku NSZZ „Solidarność”, którego celem była i jest obrona praw pracowniczych.
W pierwszą niedzielę września przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, zakładów pracy, członkowie NSZZ „Solidarność” ze Świdnicy i okolic, a także wierni parafii katedralnej wzięli udział we Mszy św. dziękczynnej pod przewodnictwem biskupa seniora Ignacego Deca.
Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół
katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to
pamiątka triumfalnego powrotu Pana Jezusa do nieba, skąd przyszedł
na ziemię dla naszego zbawienia przyjmując naturę ludzką.
Św. Łukasz pozostawił w Dziejach Apostolskich następującą
relację o tym wydarzeniu: "Po tych słowach [Pan Jezus] uniósł się
w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie
wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich
dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: ´Mężowie z Galilei, dlaczego
stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba,
przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba´. Wtedy
wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy,
w odległości drogi szabatowej" (Dz 1, 9-12). Na podstawie tego fragmentu
wiemy dokładnie, że miejscem Wniebowstąpienia Chrystusa była Góra
Oliwna. Właśnie na tej samej górze rozpoczęła się wcześniej męka
Pana Jezusa. Wtedy Chrystus cierpiał i przygotowywał się do śmierci
na krzyżu, teraz okazał swoją chwałę jako Bóg. Na miejscu Wniebowstąpienia
w 378 r. wybudowano kościół z otwartym dachem, aby upamiętnić unoszenie
się Chrystusa do nieba. W 1530 r. kościół ten został zamieniony na
meczet muzułmański i taki stan utrzymuje się do dnia dzisiejszego.
Mahometanie jednak pozwalają katolikom w uroczystość Wniebowstąpienia
Pańskiego na odprawienie tam Mszy św.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
