Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Pod opieką Apostołów

Parafia pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Majdanie Starym obchodziła jubileusz stulecia swojego istnienia. Uroczystości jubileuszowe miały miejsce 27 października br.

Niedziela zamojsko-lubaczowska 47/2019, str. 4

[ TEMATY ]

parafia

jubileusz

uroczystości

Joanna Ferens

Przyjęcie nowych ministrantów

Przyjęcie nowych ministrantów

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rozpoczęły się od prelekcji historyka i regionalisty, prezesa Biłgorajskiego Towarzystwa Regionalnego, Piotra Flora, który przybliżył historię parafii w Majdanie Starym oraz przywołał biogramy poszczególnych proboszczów, posługujących tutaj w ciągu ostatnich stu lat. Zwrócił się on również do obecnych w świątyni parafian. – Jesteście postrzegani jako życzliwi i ofiarni ludzie, otwarci na współpracę, gotowi do wszelkich poświęceń, także do modlitwy i pogłębiania własnej wiary. Bardzo dobrze się składa, że patronami waszej parafii są wielcy Apostołowie św. Piotr i św. Paweł, gdyż tym bardziej będziecie pamiętać ten jubileusz i wspólnotę – matkę, której od ponad czterystu lat patronuje Apostołka Apostołów, św. Maria Magdalena. Pomyślcie dziś i o niej, czcząc okrągłą rocznicę istnienia waszej parafii. Wasza parafia niegdyś wcale nie musiała powstać, a mimo to jest, ma dziś własne filie i rośnie na waszych oczach – mówił.

Wspólne dziękczynienie

Reklama

– Chcemy dziś złożyć na ołtarzu Chrystusa dziękczynienie za naszych dziadków, rodziców, duszpasterzy, wychowawców, za wszystkich, którzy przekazali nam życie, wiarę i kulturę, wszelkie dobra materialne i duchowe. Prosimy dziś także, by ci, których Pan odwołał z tego świata, żyli z Nim w niebie, a nam i naszym bliskim błogosławił, okazał miłosierdzie i dał nam na nowo Ducha Świętego, abyśmy stali się prawdziwie wspólnotą braci i sióstr, którzy wzajemnie się miłują. Byśmy szli w przyszłość pod sztandarem Jezusa Chrystusa, Zwycięzcy śmierci, naszego Pana i Zbawiciela – mówił na początku ks. prob. Adam Sobczak.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kulminacyjnym punktem świętowania była Eucharystia, której przewodniczył i słowo Boże wygłosił kanclerz kurii diecezjalnej ks. Michał Maciołek. W homilii podkreślał, jak ważne są jedność i wspólnotowość parafii. – Każdy z nas ma w Kościele swoje miejsce i misję do spełnienia, swoje powołanie. Każdy z nas jest w Kościele potrzebny, ważny i niezbędny, bo taki jest właśnie dla Pana Boga. Ta powinność i odpowiedzialność za Kościół odnosi się do naszych uzdolnień, talentów, charyzmatów, łask, które otrzymujemy od Pana Boga, ale jednocześnie za każdym razem jesteśmy zaproszeni do tego, aby to czynić w jedności z całym Kościołem. Cieszę się z tego, co słyszę i co też dostrzegam, że w waszej parafii idzie to w bardzo dobrym kierunku, a ksiądz proboszcz zaprasza wszystkich do tego, by brali współudział w życiu i tworzeniu atmosfery wspólnoty i rodziny parafialnej. Otwierajcie się na to zaproszenie, korzystajcie z tego, to jest wasz czas – wskazał ks. Maciołek.

Nowy zastęp ministrantów

Podczas Mszy św. miał miejsce również obrzęd przyjęcia do Liturgicznej Służby Ołtarza dziesięciu nowych ministrantów przygotowanych przez ks. Adriana Borowskiego.

Reklama

– Przygotowywaliśmy się do tego jubileuszu cały rok – tłumaczył w rozmowie ks. prob. Adam Sobczak. – Nasz jubileusz to nie tylko dziękczynienie w dniu 27 października, ale wydarzenia duchowe i materialne, które trwają cały rok. Bardzo mocno widzę też tutaj odzew na prośbę Papieża Franciszka, abyśmy byli misjonarzami, gdyż parafianie są bardzo zaangażowani w życie Kościoła. Dziękujemy także za tych wszystkich ludzi, którzy byli przed nami, bo dziękujemy im za to, że przekazali nam życie, kulturę, dobra materialne i duchowe, ale przede wszystkim przekazali nam wiarę. Bo my wyrośliśmy na nich, bo to dzięki naszym przodkom, rodzicom, dziadkom, mamy dziś to piękne dziedzictwo. I to jest dla mnie rok łaski od Pana i takich podarków, które my od Niego przyjmujemy. Chciejmy wzrastać jako Kościół żywy – wskazał.

Czas Bożej łaski

W uroczystościach jubileuszowych wziął również udział poprzedni proboszcz, ks. Jan Pysz, który podkreślał, że dla niego to wyjątkowy czas łaski od Pana Boga. – Byłem tu trzynastym proboszczem w historii parafii i ten czas wspominam z wielką przyjemnością. Był to czas wyjątkowo pracowity, ale i bardzo radosny. Spotkałem się tutaj z wielką życzliwością. Dzisiejszy dzień jest dla mnie wielkim i wyjątkowym świętem, gdyż ja często o tej dacie myślałem i choć wiedziałem, że nie będzie mi dane przeżywać jubileuszu jako proboszczowi, to dziś jestem szczęśliwy, że Pan pozwolił i mogę tu być i w tej uroczystości uczestniczyć. Bardzo się cieszę z tego jubileuszu, dziękuję Bogu za ten czas łaski i proszę Go, aby ta wspólnota wzrastała i w liczbę, i w zasługi u Pana Boga, abyśmy mogli wszyscy jeszcze wiele takich pięknych dni wspólnie przeżywać i radować się – podkreślił.

Tworząc rodzinę parafialną

Reklama

– Na okoliczność jubileuszu w Majdanie Starym powstał specjalny komitet organizacyjny, który koordynował wszystkie działania, a także diakonia artystyczna, dbająca o piękno świątyni i jej otoczenia. Chcemy pięknie ugościć wszystkich, którzy do nas przyjadą – zaznaczała Agnieszka Tenus-Pawełko. – Cała parafia włączyła się w organizację tego święta. Dla nas, jako osób wierzących, jest to niezwykle ważne, gdyż parafia i ten kościół to nasz dom, nasza wspólnota, tu się gromadzimy i stajemy się sobie bliżsi. Chcemy pokazać, że jesteśmy żywą parafią, a ja czuję się dziś wyjątkowo, że mogę być właśnie tu i teraz, budować wraz z innymi ciąg dalszy tej wspólnoty, tworząc razem rodzinę chrześcijańską – podkreśliła.

W ciągu tych lat targały nami różne dziejowe burze i zawieruchy, ale przetrwaliśmy i robimy wszystko, aby nasza parafia była coraz piękniejsza – wyjaśnia jeden z parafian, Stanisław Skwarek. – Dziś w szczególny sposób wspominamy naszych rodziców i dziadków, którzy budowali zręby tej parafii, którzy nieraz z narażeniem życia, wraz z ówczesnymi kapłanami, bronili wiary i Kościoła. Uchowali wiarę, uratowali kościół, dbali o jego upiększanie materialne. Przez wiele lat, mimo okupacji niemieckiej, napaści sowieckiej i prześladowań komunistycznych, nie poddali się, ale chronili to, co najważniejsze i to wszystko nam przekazali. My jesteśmy dziś z tego dumni – powiedział.

Spojrzenie w przyszłość

Na ręce duszpasterzy popłynęły również piękne życzenia i gratulacje, m.in. od wójta Gminy Księżpol Jarosława Piskorskiego, dyrektorów szkół, jednostek OSP i różnorodnych grup i stowarzyszeń. Specjalne życzenia do parafian skierował także ks. kanclerz Michał Maciołek. – Życzę tutejszym parafianom, żeby w ich sercach była wdzięczność za całą historię, wszystkie Boże dzieła i wszystkich ludzi. Życzę także, aby z odwagą i nadzieją popatrzyli w przyszłość, mieli zapał i mimo trudności i przeszkód wkroczyli dumnie w kolejne stulecie swojej wspólnoty. Aby zaufali Bożej Opatrzności i Bożemu Miłosierdziu, aby każdy w tej wspólnocie odnajdywał swoje miejsce i swoje zadanie.

Uroczystości jubileuszowe zakończyła wspólna agapa na placu przy plebanii i wspólny posiłek przy ognisku, gdzie zgromadziła się cała wspólnota parafialna.

2019-11-19 12:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wszyscy jesteśmy Kościołem

Niedziela częstochowska 28/2018, str. I

[ TEMATY ]

parafia

jubileusz

Michał Janik

Uroczystościom przewodniczył bp Andrzej Przybylski

Uroczystościom przewodniczył bp Andrzej Przybylski

Rok erygowania parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Złochowicach jest łatwy do zapamiętania – to rok 1918. Stulecie parafii, powstałej w roku odzyskania przez Polskę niepodległości, zbiega się ze stuleciem tutejszej Ochotniczej Straży Pożarnej. Jest świadectwem wielkiego odrodzenia duchowego i wspólnotowego Polaków po 123 latach niewoli

Oba złochowickie jubileusze świętowano uroczyście 1 lipca 2018 r. pod przewodnictwem bp. Andrzeja Przybylskiego, który był głównym celebransem Mszy św. i wygłosił homilię. W tym dniu nominację na nowego proboszcza parafii otrzymał – dekretem metropolity częstochowskiego abp. Wacława Depo – ks. Marek Gaborski, dotychczasowy administrator tej parafii.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Papież spotkał się z parą książęcą z Luksemburga. Księżna Stéphanie ubrana na biało

2026-01-23 18:29

[ TEMATY ]

Watykan

Leon XIV

Para książęca z Luksemburga

Księżna Stéphanie

Vatican Media

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.

To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję