Jedną z takich osób jest bł. ks. Antoni Rewera, męczennik II wojny światowej oraz założyciel Zgromadzenia Sióstr Córek św. Franciszka Serafickiego. W jednej z wygłoszonych konferencji bł. Antoni Rewera mówi o Eucharystii jako ofierze. Każdy człowiek zawdzięcza Bogu wszystko co ma, czym jest i dlatego należy do Boga. Jako ludzie wierzący musimy siebie samych ofiarować Panu Bogu i dla Niego żyć. To poświęcenie ma być z naszej strony dowodem największej czci.

– A jako sam tylko niepojęty majestat Boży może sobie okazywać odpowiednią i należną chwałę, tak na przykład człowiek stworzony jest, aby Bogu całym sobą oddawał chwałę. Tego nikt nie potrafi dokonać, jeżeli Mu się cały nie odda, cały w Nim nie zatopi, ażeby przestając być tym, czym jest, całkiem się przemienił i stał się prawdziwą ofiarą ku czci Boga – mówił ks. Antoni.

Bóg od człowieka nie wymaga krwawej ofiary jak w Starym Testamencie. Zamiast tego składana jest nieustannie ofiara z Ciała i Krwi Chrystusa, który wydaje się jako ofiara niekrwawa za nas wszystkich na ołtarzu. Ks. Rewera zwraca uwagę, że mamy nauczyć się cenić tę ofiarę jako świętą i godnie ją sprawować oraz w niej uczestniczyć.

Wykłada również znaczenie słowa „ofiara”. – Nasz wyraz „ofiara” nie oddaje właściwie całej doniosłości, całego znaczenia, jakie mieści się w łacińskim wyrazie „sacrificium”. My tym pojęciem określamy każdy dar złożony Panu Bogu albo ludziom. Mówimy przecież, że ktoś złożył ofiarę na kościół, ołtarz, seminarium albo dobroczynność. Natomiast wyraz „sacrificium” używany jest ściśle jako dar widzialny zewnętrzny, który składa się w ofierze samemu Bogu. Składany przez kapłana jako uznanie najwyższej władzy Wszechmocnego Boga nad wszystkimi stworzeniami. A ponieważ nasz język nie posiada lepszego wyrazu, dlatego musimy się nim posługiwać. Należy nadać mu jednak znaczenie najdoskonalszej ofiary i najwznioślejszego nabożeństwa, należnego jedynie Bogu – nikomu więcej – wyjaśnia ks. Rewera.

Następnie w przytaczanej konferencji przywołuje historię składania ofiar Bogu od początku dziejów. Na zakończenie wzywa do składania Bogu dziękczynienia za ustanowienie bezkrwawej ofiary. – Za ustanowienie tej ofiary składajmy Panu Jezusowi nieustanne dzięki przez pobożne słuchanie, rozważanie tajemnic, współofiarowanie jej z kapłanami. „Spraw to Jezu Chryste Panie, by wszyscy ci, których raczyłeś wezwać do swego kapłaństwa, temu wezwaniu godnie odpowiedzieli i stali się świętymi ofiarnikami Twojej Najświętszej Ofiary” – kończy.