Nie inaczej było i w tym roku. W sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Osiedlu Stałym w porządku świątecznym sprawowane były Msze św. Sumie odpustowej przewodniczył ks. prof. Leszek Szewczyk. Wspólnie z nim liturgię sprawował proboszcz parafii ks. Józef Lenda, a zarazem kustosz sanktuarium i ks. Adrian Łukowicz. W Liturgii uczestniczył prezydent Jaworzna Paweł Silbert, Tadeusz Kaczmarek – przewodniczący Rada Miasta, radni oraz mieszkańcy Jaworzna. – Uwielbiając w Matce Bożej dobroć Pana Boga pragniemy podziękować za wszelkie łaski, które nam zsyła. Ona jest patronką naszego miasta i ma w nim swoje szczególne miejsce. Jest nim nasze sanktuarium na Osiedlu Stałym, w którym znajduje się kopia cudownego wizerunku Matki Bożej Nieustającej Pomocy, ukoronowana przez Jana Pawła II 14 czerwca 1999 r. podczas spotkania z wiernymi w Sosnowcu. Właśnie tu, w tym sanktuarium, z cudownego obrazu Maryja stale na nas spogląda, wysłuchuje naszych próśb i udziela łask – powiedział ks. Lenda.
Matka Boża Nieustającej Pomocy została ogłoszona patronką miasta dokładnie 27 czerwca 2006 r. Ale zanim do tego doszło trzeba było pokonać kilka dróg legislacyjnych. Wszystko zaczęło się od pomysłu ks. Lendy, wielkiego orędownika Matki Bożej. Potem był oficjalny wniosek, który złożył komitet organizacyjny obchodów Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej w Jaworznie do prezydenta Jaworzna o poparcie przez miasto wniosku o ogłoszenie Matki Bożej Nieustającej Pomocy patronką Jaworzna. Dodajmy, że pod wnioskiem podpisało się blisko siedem tysięcy mieszkańców miasta. Potem było już z górki. Uwzględniając wniosek, Rada Miejska w Jaworznie, uchwałą z dn. 29 września 2005 r., ogłosiła Matkę Bożą Nieustającej Pomocy Patronką Jaworzna. Kolejnym krokiem było złożenie wniosku do biskupa w Sosnowcu, który skierował sprawy do Kongregacji Kultu Bożego w Watykanie celem wydania ostatecznej decyzji o patronce Jaworzna tzw. bulli papieskiej.
Na ostateczną decyzję nie trzeba było długo czekać. Już 6 marca 2006 r. Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na mocy uprawnień przekazanych przez Ojca Świętego Benedykta XVI, uwzględniając prośby biskupa sosnowieckiego, duchowieństwa i wiernych postanowiła ogłosić: „Błogosławioną Maryję Dziewicę Nieustającej Pomocy patronką przed Bogiem dla miasta Jaworzna”. Historyczna decyzja została ogłoszona 27 czerwca 2006 r. podczas Eucharystii, której przewodniczył ówczesny bp sosnowiecki Adam Śmigielski. Pasterz Kościoła sosnowieckiego miał wówczas powiedzieć: „Od tego momentu czcijmy Ją nie tylko słowami i pieśniami, ale jednocześnie wsłuchujmy się w to, co Ona do nas mówi. A Jej słowa są bardzo jasne: uczyńcie wszystko, co mój Syn wam każe”. I to przesłanie jest realizowane po dziś dzień.
Modernistyczna sylwetka kościoła miała, w założeniu projektanta,
harmonizować z urbanistyką miejscowości, słynącej
z sanatoriów
Parafia w Solcu-Zdroju należy do dość licznej rodziny wspólnot parafialnych, którym patronuje święty czczony 6 grudnia – Mikołaj, biskup kojarzony z włoskim Bari i z Myrrą. – Poprzez uczynki miłosierdzia, poprzez postawę wiary i całe świadectwo życia św. Mikołaj jest patronem znanym, lubianym i inspirującym – uważa ks. kan. Mirosław Tomasik, od 2005 r. proboszcz w Solcu-Zdroju
Dwa koła spełniające uczynki w duchu mikołajowego miłosierdzia – Parafialne Koło Caritas i Szkolne Koło Caritas noszą imię św. Mikołaja. I tak PKC we współpracy ze Świętokrzyskim Bankiem Żywności organizuje pomoc żywnościową wykraczającą poza parafię – obejmującą obszar całej gminy. W 2016 r. wsparcie w postaci różnorodnej żywności, zaspokajającej w dobrym stopniu potrzeby żywieniowe, otrzymało 740 osób na terenie gminy. Z kolei SKC współpracuje z Domem Dziecka w Pacanowie oraz organizuje paczki żywnościowe dla osób starszych i samotnych. Opiekunem obu kół jest Ksiądz Proboszcz, któremu pomagają nauczycielki z Zespołu Szkół w Solcu-Zdroju (na terenie parafii są jeszcze szkoły w Zborowie i Wełninie).
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
– Tak, jak nie sposób zrozumieć dziejów naszej ojczyzny bez Chrystusa i Jego Kościoła, tak nie można sobie wyobrazić historii Chrzanowa bez jego pierwszej i podstawowej wspólnoty wiary, przenikającej całe życie społeczności, kształtującej jej kulturę i tradycje – mówił kard. Stanisław Dziwisz w parafii św. Mikołaja w Chrzanowie, gdzie zainaugurowano dziś obchody jubileuszu 700-lecia parafii.
– Siedem wieków obecności kościoła w tym miejscu to nie tylko zapis historii, lecz przede wszystkim świadectwo żywej wiary pokoleń, które na tej ziemi odnajdywały Boga, czerpały z sakramentów i budowały wspólnotę opartą na Ewangelii. Tutaj przez stulecia rozbrzmiewała modlitwa, tutaj rodziły się powołania, to tutaj Służebnica Boża Janina Woynarowska kroczy ku świętości, tutaj ludzkie radości i cierpienia były składane w ofierze Chrystusowi – mówił proboszcz ks. Michał Kania, zaznaczając, że dzisiejsza Eucharystia jest nie tylko dziękczynieniem za minione wieki, ale też uroczystym zawierzeniem Bożej Opatrzności przyszłości parafii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
