Reklama

Niedziela Podlaska

W kapłanie żyje Chrystus

Jednym z tegorocznych srebrnych jubilatów jest ks. kan. Wiesław Niemyjski, proboszcz parafii katedralnej oraz dziekan drohiczyński.

Niedziela podlaska 26/2021, str. VII

[ TEMATY ]

jubileusze kapłańskie

Robert Krakowiak

Życzenia jubilatowi składają przedstawiciele rady parafialnej

Życzenia jubilatowi składają przedstawiciele rady parafialnej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mszy św. jubileuszowej z okazji 25-lecia kapłaństwa sprawowanej 5 czerwca w katedrze w Drohiczynie przewodniczył bp Piotr Sawczuk. Homilię wygłosił biskup senior Antoni Dydycz, który rozważając prawdę dotyczącą kapłaństwa i misję, jaką pełni, przywołał myśl ks. Aleksandra Żychlińskiego: „Bóg w swej mądrości i miłości stworzył niby tajemniczą drabinę, która idzie od stworzenia do Bóstwa. Oto jej szczeble: od świata materialnego do ludzi, od ludzi do kapłana, od kapłana do Chrystusa, od Chrystusa do Boga”.

Uroczysty jubileusz

Nie da się słowami wyrazić nadprzyrodzonej godności kapłańskiej. W nim żyje Chrystus – Kapłan. Jak podkreślił kaznodzieja, w to kapłaństwo w 1996 r. został włączony ksiądz jubilat. Nawiązał do jego formacji seminaryjnej oraz dotychczasowej pracy w diecezji: – Czcigodny Jubilacie. Przed Tobą będzie jeszcze wiele jubileuszy. Warto o nich pamiętać i być tak przygotowanym na ich powitanie, jak choćby dzisiaj. Życzę Ci z całego serca, aby w tych kolejnych świętowaniach towarzyszył Ci św. Jan Paweł II – powiedział bp Dydycz. Po homilii bp Sawczuk odmówił nad jubilatem specjalną modlitwę błogosławieństwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Miłym akcentem była część poprzedzająca Eucharystię. Dzieci oraz młodzież przygotowały program słowno-muzyczny ukazujący istotę i piękno kapłaństwa. Po Mszy św. nie zabrakło okazji, aby dostojnemu jubilatowi złożyć życzenia. Serdeczne słowa popłynęły z ust nie tylko najmłodszych przedstawicieli parafian, ale również od rady parafialnej, grup i stowarzyszeń działających przy kościele, drohiczyńskich duszpasterzy, władz samorządowych, druhów strażaków oraz rodziny i osób powołanych z Niemyj Nowych – rodzinnej parafii jubilata. W uroczystości udział wzięli: kapłani, siostry zakonne, klerycy, strażacki poczet sztandarowy, rycerze drohiccy, przedstawiciele władz samorządowych, służb mundurowych, szkół, parafianie, rodzina i przyjaciele księdza proboszcza.

Bogaty życiorys

Ksiądz kan. Wiesław Niemyjski urodził się 12 lutego 1971 r. w Brańsku. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Niemyjach Nowych. Ukończył liceum ogólnokształcące w Łapach. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. Święcenia diakońskie otrzymał 9 czerwca 1995 r. Święcenia kapłańskie przyjął w Niemyjach Nowych 15 czerwca 1996 r. z rąk bp. Antoniego Dydycza. Jako wikariusz pracował w parafii Narodzenia NMP i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim oraz Niepokalanego Serca NMP w Sokołowie Podlaskim. Przez wiele lat był dyrektorem Pieszej Pielgrzymki Drohiczyńskiej na Jasną Górę. Podjął się organizacji nowo powstałej parafii św. Ojca Pio w Węgrowie będąc jej pierwszym proboszczem. Obecnie pełni urząd proboszcza parafii katedralnej w Drohiczynie oraz dziekana drohiczyńskiego. Jest kanonikiem honorowym Drohiczyńskiej Kapituły Katedralnej. Od 2019 r. pełni funkcję diecezjalnego duszpasterza strażaków.

2021-06-22 14:25

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Srebrni kapłani

Niedziela lubelska 24/2021, str. III

[ TEMATY ]

jubileusze kapłańskie

Katarzyna Artymiak

Z powodu pandemii nie wszyscy jubilaci dojechali na rocznicowe uroczystości

Z powodu pandemii nie wszyscy jubilaci dojechali na rocznicowe uroczystości

W archikatedrze dziękowali za 25 lat kapłaństwa prezbiterzy wyświęceni w 1996 r.

Uroczystej Mszy św. przewodniczył 25 maja abp Stanisław Budzik, koncelebrowali biskupi Ryszard Karpiński, Adam Bab i Mieczysław Cisło, który w tamtym czasie był rektorem seminarium. Dzień wcześniej jubilaci odprawili Mszę św. dziękczynną na Jasnej Górze. Metropolita życzył kapłanom, by „św. Józef uczył ich troski o Jezusa Chrystusa i Jego dzieło na ziemi, o Matkę Najświętszą, o Kościół i każdego człowieka, którego spotykają na drodze służby”.
CZYTAJ DALEJ

Zaufanie nie pozostaje uczuciem; ono formuje wybory, styl mowy, relacje

2026-02-13 09:39

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
CZYTAJ DALEJ

Rozważania na niedzielę: Jak przestać się bać ludzi i ich ocen, plotek i złośliwych komentarzy

2026-03-06 10:43

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat. prasowy

Historia jak zwykle zaczęła się niewinnie - zagubione narzędzie, potem wykrywacz metalu i odkrycie jednego z największych rzymskich skarbów. A w Ewangelii też skarb - nie chodzi o monety. Chodzi o to, co dzieje się z człowiekiem, kiedy w zwykłym dniu spotyka Kogoś, kto zna jego historię… i nie odchodzi, nie gardzi tą historią.

Dlaczego Samarytanka przychodzi do studni wtedy, gdy nikt nie patrzy? Co robi z nami wstyd, lęk i poczucie odrzucenia? I dlaczego jedna rozmowa potrafi sprawić, że człowiek przestaje uciekać, a zaczyna biec – do ludzi, z odwagą, z nową radością?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję