Kilkakrotnie miałem przyjemność relacjonować na gościnnych łamach Niedzieli pojawienie się na rynku wydawniczym zbiorów kompozycji chóralnych ks. Marka Cisowskiego. U schyłku 2021 r. wydawnictwo Ars Musica opublikowało kolejny, czwarty już tom pieśni chóralnych uzdolnionego księdza kompozytora i poety związanego z Częstochową.
Zbiorek zawiera pięć zróżnicowanych kompozycji napisanych do łacińskich tekstów liturgicznych: Ave rosa sine spinis, Nemo habet hac dilectionem, Ave Maris Stella, Vinea mea electa oraz na końcu – Alleluja.
Czterogłosowe, polifoniczne (tzn. głosy chóralne śpiewają niezależne od siebie linie melodyczne, imitują się wzajemnie i przeplatają) Ave rosa sine spinis wyróżnia się spokojnym, umiarkowanym przebiegiem i modlitewnym charakterem. Z kolei utwór Nemo habet hac dilectionem o akordowym przebiegu i większej liczbie głosów w chórze (ośmiogłosowy motet) przyciąga uwagę uroczystym i dramatycznym zarazem charakterem. Spokojny, majestatyczny przebieg rozwija się z charakterystycznymi gdzieniegdzie podziałami na mniejsze zespoły (odpowiednio głosy żeńskie lub męskie) oraz sekcje tutti (czyli wszystkie głosy chóru). Pogodne Ave Maris Stella rozwija się w tempie powolnym, ma charakter lirycznej, lecz pełnej radości refleksji o Matce Bożej – Gwieździe Morza. Pod względem techniki chóralnej łączy elementy dwóch poprzednich utworów, tzn. polifonię z homofonią. Wielkopostny motet Vinea mea electa to kunsztowna kompozycja, również (jak poprzednie w zbiorze) utrzymana w spokojnym tempie, w nostalgicznej zadumie. Słychać tu natomiast zróżnicowane środki muzyczne: spokojne śpiewy poszczególnych sekcji głosowych, polifoniczne odcinki w stylu palestrinowskim (Giovanni Pierluigi da Palestrina – renesansowy kompozytor włoski), jak również fragmenty uroczystych, akordowych tutti. I wreszcie króciutkie, radosne końcowe Alleluja, o pogodnym charakterze, w szybkim tempie, z charakterystycznymi imitacjami w poszczególnych głosach.
Utwory ks. Marka Cisowskiego odznaczają się oryginalnym stylem i nawiązują zarazem do wielowiekowej tradycji muzyki kościelnej. Mogą znaleźć zastosowanie w repertuarze zarówno chórów zawodowych, jak i sprawniejszych wokalnie chórów amatorskich, zwłaszcza kościelnych.
Carlo Acutis żył zaledwie 15 lat. Na jego pogrzeb przyszło tak dużo ludzi, że nie zmieścili się w kościele. Żegnali go rodzina, przyjaciele, koledzy, ale również żebracy, bezdomni i uchodźcy, którym pomagał. 7 września 2025 r. został kanonizowany w Watykanie przez papieża Leona XIV.
Szanował każdego spotkanego człowieka. Nie lubił, jak ktoś źle mówił o innych. Po wyjściu z domu zawsze pozdrawiał dozorcę i osoby, które na ulicy prosiły o finansowe wsparcie. Swoje kieszonkowe przeznaczał dla najbardziej potrzebujących. Z ojcami kapucynami rozdawał posiłki tym, którzy spali na ulicy. Pocieszał chorych. Był wesołym, uśmiechniętym chłopcem, który codziennie uczestniczył we Mszy św. i przyjmował Komunię św. Często adorował Najświętszy Sakrament, odmawiał Różaniec, a kiedy przechodził koło jakiegoś kościoła, to zawsze do niego wstępował. Mówił, że Eucharystia to jego autostrada do nieba. Przygotowywał wystawy i strony internetowe, np. o cudach eucharystycznych, dzięki którym ewangelizował ludzi w różnych krajach świata. Tak najkrócej można scharakteryzować młodego świętego – włoskiego chłopca Carla Acutisa.
Paweł sięga po historię dwóch synów Abrahama i czyta ją metodą, którą sam nazywa po imieniu: „wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny” (gr. hatina estin allēgoroumena). To jedyne miejsce Nowego Testamentu, gdzie pada termin „alegoria”. Egzegeza duchowa otrzymuje tu swój biblijny list uwierzytelniający. Hagar, niewolnica, rodzi „według ciała”. Sara, wolna, rodzi „na skutek obietnicy”. Dwie matki to dwa przymierza. Hagar odpowiada górze Synaj i „rodzi ku niewoli”, a wolna odpowiada „górnemu Jeruzalem”, które „jest wolne i ono jest naszą matką”. Zdanie o matce stało się jednym z najczulszych tytułów eklezjologii: Jerusalem, quae sursum est, mater nostra. Cyprian przekuje je w aksjomat. Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za matkę. Liturgia i Ojcowie będą mówić o Ecclesia mater rodzącej dzieci w chrzcielnym łonie. Cytat z Iz 54,1, „wesel się, niepłodna”, dopowiada paradoks płodności. Ta, która po ludzku nie mogła rodzić, ma dzieci liczniejsze niż zamężna. Łaska rodzi tam, gdzie natura ustaje. Wniosek Pawła jest deklaracją statusu: „tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej”. Zaraz potem przechodzi w imperatyw, który otwiera piąty rozdział jak fanfara: „ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli”. Wolność jest darem do ustrzeżenia. Można ją oddać dobrowolnie, wracając pod jarzmo. Dla Galatów jarzmem była wymuszona litera Prawa. Każde pokolenie zna własne jarzma, w które ucieka się przed ryzykiem wolności dzieci Bożych. Stare adagium mówi, że łaska zakłada naturę. Paweł dopowiada, że łaska wyzwala naturę, i że wyzwolonych obowiązuje trwanie.
Mama Świętego Karola Acutisa z Papieżem Leonem XIV
Życie jest cenne i nie wolno go zmarnować – mówi Antonia Salzano, matka św. Karola Acutisa. 12 października, w liturgiczne wspomnienie młodego świętego i 20. rocznicę jego śmierci, przypomina przesłanie syna skierowane do ludzi w każdym wieku: Bóg czeka na każdego człowieka, a życie warto przeżywać z myślą o wieczności.
Podziel się cytatem
– podkreśla Antonia Salzano. Jak mówi, jej syn rozumiał, że życie ma wartość, której nie wolno roztrwonić.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
