Reklama

Głos z Torunia

Święte życie

„To, co lektor głosi, powinien czynem i świętym życiem potwierdzać” – pisał Jan Ślęzak w swoich zapiskach duchowych. Jego refleksje i wskazania towarzyszyły klerykom toruńskiego seminarium podczas rekolekcji.

Niedziela toruńska 12/2022, str. VI

[ TEMATY ]

lektorzy

Kamil Hume

Lektor, by być głosicielem Słowa, musi posiadać wiedzę teologiczną

Lektor, by być głosicielem Słowa, musi posiadać wiedzę teologiczną

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tradycją toruńskiego seminarium jest udzielenie posług lektora i akolity na zakończenie rekolekcji wielkopostnych. Tegoroczne rekolekcje wygłosił jezuita o. Józef Augustyn, doświadczony rekolekcjonista i ceniony kierownik duchowy.

Być człowiekiem

Rekolekcjonista głoszone konferencje wzbogacał ciekawymi przykładami realizacji chrześcijaństwa, wskazując, jak bardzo ważne jest zaangażowanie. W ćwiczeniach duchowych pomocna była m.in. książka „Jan Ślęzak, notatki rekolekcyjne alumna 1935-1937”, którą otrzymali wszyscy uczestnicy rekolekcji. Ojciec Józef wskazywał na nieprzeciętność tej postaci. – On pokazuje nam, że aby być dobrym księdzem, musisz najpierw stać się dobrym człowiekiem – mówił rekolekcjonista, podkreślając jego zaangażowanie we własną formację, ciężką pracę nad sobą i ofiarną modlitwę w dążeniu do kapłaństwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Służyć

W I niedzielę Wielkiego Postu w toruńskiej katedrze siedmiu kleryków przyjęło posługi lektora i akolity. Po odczytanej Ewangelii rektor WSD ks. kan. Stanisław Adamiak odczytał imiona i nazwiska kandydatów, którzy wyrazili gotowość przyjęcia posług. W homilii biskup senior Andrzej Suski wskazywał, że posługi te odnoszą się do dwóch stołów, obecnych w liturgii Kościoła. Dla lektora miejscem posługi jest stół słowa Bożego – ambona, realizacją posługi akolity jest stół eucharystyczny – ołtarz.

Nowi lektorzy ustanowieni są do wykonywania czytań mszalnych z wyjątkiem Ewangelii, podawania wezwań modlitwy powszechnej. Poza liturgią mają przygotowywać wiernych do przyjęcia sakramentów. Wspomniany Jan Ślęzak w swoich notatkach rekolekcyjnych pisze o lektoracie bardzo krótko i zarazem bardzo poważnie, zawierając to, co najważniejsze w tej posłudze: „Lektorat nakłada obowiązek głoszenia Słowa Bożego. By jednak być tym głosicielem, musimy posiadać głęboką i rozległą wiedzę teologiczną, musimy ukochać książkę, mieć swoje książki. Dokładnie poznawać każdą kwestię, by potem nie głosić na kazaniach lub też w konfesjonale herezji”.

Głównym zadaniem akolity jest pomoc kapłanowi oraz diakonowi podczas sprawowania świętych czynności przy ołtarzu Pańskim. Akolita może rozdzielać Komunię św. wiernym i zanosić Eucharystię chorym, wystawiać Najświętszy Sakrament, przewodniczyć nabożeństwom. Poza liturgią przez pełną ofiarności służbę przy ołtarzu, powinien stawać się dla wszystkich wiernych przykładem szacunku i powagi, otaczając szczególną czcią mistyczne Ciało Chrystusa, lud Boży, a zwłaszcza słabych, biednych oraz chorych.

Posługę lektora przyjęli:
Radosław Figurski z parafii Ducha Świętego w Grudziądzu
Emanuel Kwiatkowski z parafii bł. Marii Karłowskiej w Toruniu
Paweł Lange z parafii św. Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim
Mateusz Marchlewski z parafii św. Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim
Szymon Ostrowski z parafii Chrystusa Króla w Jabłonowie Pomorskim
Mateusz Witos z parafii św. Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim
Posługę akolity przyjął Dawid Szczodrowski z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Grudziądzu

2022-03-15 11:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Będą zabiegać o piękno liturgii

Niedziela świdnicka 26/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

bp Marek Mendyk

lektorat

lektorzy

ceremoniarze

Ks. Mirosław Benedyk

Nowi ceremoniarze z bp. Markiem Mendykiem

Nowi ceremoniarze z bp. Markiem Mendykiem

Biskup Marek Mendyk udzielił specjalnego błogosławieństwa lektorom i ceremoniarzom do pełnienia ważnych funkcji w zgromadzeniu liturgicznym.

Od września przygotowywali się w swoich wspólnotach liturgicznych. Brali udział w kursie lektorskim i szkole ceremoniarza, podczas których poznawali Pismo Święte i elementy liturgii. Na zakończenie cyklu spotkań prowadzący zwrócili szczególną uwagę na to, aby podczas swojej służby nie skupiać się na zewnętrznych i powierzchownych aspektach posługi, ale przede wszystkim na tych duchowych. Ważne jest, aby wiedzieć, dla kogo się służy. Po takim przygotowaniu 13 czerwca w świdnickiej katedrze bp Marek Mendyk udzielił młodym chłopcom promocji do posługi lektora i ceremoniarza.
CZYTAJ DALEJ

Niech będzie imię Pańskie błogosławione!

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.
CZYTAJ DALEJ

Kirgistan będzie miał katolickiego biskupa

2026-09-28 15:38

[ TEMATY ]

biskup

Kirgistan

Karol Porwich/Niedziela

Dotychczasowy administrator apostolski w Kirgistanie, o. Anthony Corcoran SJ, przyjmie sakrę biskupią z rąk kardynała Giorgio Marengo. Biskupia nominacja dla amerykańskiego jezuity to czytelny sygnał wsparcia Stolicy Apostolskiej dla małej liczebnie, lecz niezwykle aktywnej wspólnoty katolickiej w tym kraju. W uroczystości zaplanowanej na 29 września w Rzymie wezmą udział księża posługujący w krajach Azji Środkowej, dyplomaci i główny imam Kirgistanu.

Święcenia biskupie mają fundamentalne znaczenie dla struktury i tożsamości lokalnego Kościoła, liczącego obecnie około tysiąca wiernych. Podniesienie o. Corcorana do godności biskupiej, wraz z niedawnym uzyskaniem przezeń obywatelstwa Kirgistanu, zapewnia wspólnocie stabilność prawną oraz impuls do podejmowania kolejnych działań. „Modlę się, aby ta decyzja Kościoła o powołaniu mnie do episkopatu naprawdę umocniła wiernych i służyła dobru wspólnemu całego społeczeństwa” - powiedział KAI o. Corcoran.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję