Reklama

Niedziela Lubelska

Rodzina drogą Kościoła

Sanktuarium Świętej Rodziny w Lublinie zainauguruje działalność 9 czerwca.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Diecezjalne sanktuarium zostanie ustanowione w parafii Świętej Rodziny na Czubach, w miejscu naznaczonym obecnością św. Jana Pawła II. Uroczystości pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika rozpoczną się 9 czerwca o godz. 18.00. Poprzedzi je festyn rodzinny w Parku Jana Pawła II (5 czerwca) i modlitewne triduum (6-8 czerwca), połączone z muzycznymi wieczorami uwielbienia.

Umocnienie rodzin

– Święty Jan Paweł II powiedział, że „rodzina jest drogą Kościoła”. Teraz bardziej niż kiedykolwiek potrzeba nam takich rodzin, w których będą realizowane chrześcijańskie wartości – mówi ks. prał. Tadeusz Pajurek, proboszcz parafii Świętej Rodziny w Lublinie. – W rodzinie na świat przychodzi człowiek, w niej kształtuje się serce i sumienie; z rodziny wynosi się podstawy moralne. Jeśli człowiek zostanie dobrze ukształtowany w rodzinie, wówczas idąc w życie będzie mógł dokonywać właściwych wyborów, będzie świadkiem Chrystusa – podkreśla kapłan. Jak zauważa, pedagogiczna, katechetyczna i duszpasterska praca z dziećmi i młodzieżą wydaje dobre owoce wówczas, gdy katecheci i księża budują na fundamencie położonym w rodzinie. Do tego potrzeba wytrwałej modlitwy i konkretnych wzorów życia. – Ustanowienie sanktuarium Świętej Rodziny stanowi odpowiedź na panujący we współczesnym świecie kryzys rodziny, a zarazem zachętę do gorliwej modlitwy i życia na wzór Święte Rodziny – wyjaśnia ks. Pajurek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nowe sanktuarium

Reklama

Parafia Świętej Rodziny jest jedną z największych w archidiecezji. Powstała w 1984 r., ale już dwa lata wcześniej na obrzeżach miasta wzniesiono kaplicę dla mieszkańców nowo powstających osiedli. Szczególnym wydarzeniem scalającym wspólnotę była wizyta św. Jana Pawła II w czerwcu 1987 r. Od tamtego czasu do świątyni na Czubach często przybywają pielgrzymi, którzy uczestniczyli w historycznym spotkaniu z Ojcem Świętym. Wielu dziadków i rodziców przyprowadza swoje wnuki i dzieci przed papieski krzyż, który jest świadkiem minionych wydarzeń, i modli się za wstawiennictwem św. Jana Pawła II.

Jak wyjaśnia ks. Tadeusz Pajurek, sanktuarium stanowi miejsce uznawane przez Kościół za święte, w którym wierni doświadczają bliskiej obecności Boga oraz otrzymują od Niego potrzebne łaski; jest miejscem szczególnego kultu, które ma zapewnić wiernym obfite środki zbawienia. – Nasz kościół jest wyjątkowym miejscem na mapie Lublina i archidiecezji, nawiedzanym nie tylko przez parafian. Kilka lat temu za zgodą Stolicy Apostolskiej zaczęliśmy 9 czerwca świętować odpust papieski, związany z wizytą św. Jana Pawła II. Gdy papież Franciszek ogłosił Rok Rodziny, zwróciliśmy się do metropolity z prośbą, by naszą świątynię podnieść do godności sanktuarium Świętej Rodziny – mówi ksiądz proboszcz. Podkreśla, że modlitwa o świętość rodzin codziennie wznosi się z tego miejsca ku niebu, a w codziennym nauczaniu podejmowana jest szeroko rozumiana tematyka małżeństwa i rodziny. W każdy wtorek o godz. 12.00 i 18.00 sprawowane były Msze św. w intencji rodzin, poprzedzone nowenną i litanią do Świętej Rodziny. Od 9 czerwca taka modlitwa podejmowana będzie codziennie. Troska o rodziny wyraża się również w całorocznej pracy z dziećmi, młodzieżą, dorosłymi i seniorami; przy parafii działają m.in. duszpasterstwo wdów i wdowców oraz singli, które gromadzą wiernych z różnych części miasta.

– Nasz kościół jest domem otwartym dla wszystkich – zapewnia ks. Tadeusz Pajurek. – Przed ikoną Świętej Rodziny chcemy wlewać w serca pokój i nadzieję; chcemy umacniać rodziny, by były bezpiecznym schronieniem i ostoją w czasach zamętu. Za św. Janem Pawłem II, który przed 35 laty powiedział tu, że rodzina ma być solą ziemi i światłem świata, chcemy przypominać, że rodzina zawsze ma chronić i wskazywać drogę; chcemy się modlić o świętość rodzin – mówi kapłan i zaprasza do nowego sanktuarium.

Program uroczystości na www.lublin.niedziela.pl

2022-05-31 14:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W DIECEZJALNYM ARS

[ TEMATY ]

relikwie

sanktuarium

Czeladź

św. Jan Maria Vianney

diecezja sosnowiecka

Piaski

Matka Boża Bolesna

ks. Tomasz Zmarzły

Wizerunek św. Jana Marii Vianneya czczony w sanktuarium w Czeladzi

Wizerunek św. Jana Marii Vianneya czczony w sanktuarium w Czeladzi

Na terytorium diecezji sosnowieckiej wyjątkowym miejscem jest sanktuarium św. Jana Marii Vianneya w Czeladzi-Piaskach. Minęło pięć lat od oficjalnego erygowania sanktuarium przez biskupa sosnowieckiego Grzegorza Kaszaka. W tym roku, 8 maja, mija 234. rocznica urodzin św. Proboszcza z Ars.

Wszystko zaczęło się od utworzenia na tym terenie kopalni należącej do francuskiego Towarzystwa Bezimiennego Kopalń Węgla „Czeladź”. Przy niej utworzono osiedle patronackie Piaski. Robotnicy zamieszkujący tam terytorialnie przynależeli do parafii pw. Świętej Trójcy w Będzinie. Pierwszym miejscem kultu była kaplica w Domu Zbornym na kopalni. Kościół o cechach neoromańskich wybudowany został staraniem pierwszego proboszcza ks. Zygmunta Boratyńskiego, z fundacji francuskiego Towarzystwa Bezimiennego Kopalń Węgla „Czeladź” oraz pracowników kopalni „Czeladź’ w latach 1922-1924. Do powstania kościoła przyczynił się Wiktor Vianney – krewny św. Jana Marii Vianneya. Świątynia powstała w stylu neoromańskim na wzór bazylik budowanych we wczesnym średniowieczu we Włoszech i na południu Francji. Charakteryzuje ten styl oszczędność wzoru, proste bryły geometryczne zestawione są ze sobą z wyraźnym wyróżnieniem każdej z nich. Każda nakryta jest osobnym dachem. Jako wzór posłużył kościół Matki Bożej Najświętszego Serca w Karbonne we Francji, obecnie dzielnicy miasta Brest w Bretanii. Francuska świątynia budowana była w latach 1909-1923, a jej architektem był Jean-Marie Agrall (1846-1926). – Świątynię z zewnątrz licowano blokami betonowymi imitującymi naturalny kamień - porfir o kolorze różowo-rdzawym i jasnobeżowym, naśladując piaskowiec. Dzięki temu przez zestawienie „piaskowcowych detali” uzyskano efekt dwubarwnej kontrastującej elewacji. Gra kolorów została odwrócona w stosunku do domów mieszkalnych, które posiadały czerwone detale i jasne połacie ścian – zauważa Stefania Lazar.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Z Ewangelią na łyżwach

2026-01-27 09:17

Aleksandra Rutkowska

Ewangelizatorzy zarażali swoją radością

Ewangelizatorzy zarażali swoją radością

Zima to też Jego dzieło – pod takim hasłem odbyła się kolejna edycja zimowej Ewangelizacji Bieszczadów. Tym razem ewangelizatorzy nieśli Dobrą Nowinę na torze lodowym w Sanoku.

Inicjatywa Bieszczad dla Jezusa na stałe wpisała się w kalendarz wydarzeń duszpasterskich archidiecezji przemyskiej. Od kilku lat w zimie ma miejsce jej zimowy odpowiednik. Do tej pory inicjatywa odbywała się na stokach narciarskich, a w tym roku organizatorzy przenieśli swoją akcję na lodowisko w Sanoku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję