Diecezjalne dziękczynienie za beatyfikację rodziny Ulmów rozpoczęło się 30 października w Przemyślu. Eucharystię wraz z metropolitą przemyskim koncelebrowali m.in. abp Józef Michalik i bp Krzysztof Chudzio. Na początku liturgii abp Szal zachęcał, aby potraktować beatyfikację rodziny Józefa i Wiktorii Ulmów wraz z siedmiorgiem dzieci jako znak czasu i zastanowić się, jak ją przełożyć na codzienne plany, tak, aby zaowocowały tym, co najważniejsze – naszą świętością.
Reklama
W homilii metropolita przemyski odniósł się do słów Jezusa: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą” oraz św. Jana Pawła II: „Nie lękajcie się”. Jak zauważył, współczesny świat jest pełen lęków z powodu zamachów, wojen, kataklizmów i wewnętrznych sporów. Z kolei niektóre lęki związane są – jak mówił kaznodzieja – z kryzysem autorytetów. – Nieraz boimy się i trwożymy, gdy dociera do nas obłudna interpretacja faktów, kiedy morderstwo dziecka nazywa się zabiegiem, kiedy eutanazję nazywa się godną śmiercią, a pornografię wyrazem sztuki; kiedy malwersacje nazywa się zaradnością – powiedział hierarcha. – Właśnie dlatego potrzeba dzisiaj ludzi świętych, aby święte rodziny przemieniały świat. Trzeba dzisiaj ludzi świętych, którzy niech uczą nas odwagi, którzy niech uczą nas nastawienia apostolskiego – podkreślił abp Szal. Na zakończenie Mszy św. nastąpiło przekazanie relikwii błogosławionych męczenników z Markowej do archikatedry.
Eucharystię poprzedziła konferencja związana z bł. rodziną Ulmów i nabożeństwo różańcowe w intencji rodzin. – Świętość w codzienności jest dostępna dla każdego, dla dzieci i dla dorosłych. Polega na wykonywaniu z miłością i zawierzeniu Panu Bogu wszystkich czynności codziennego życia, tak jak robili to na co dzień błogosławieni Ulmowie – mówił podczas konferencji ks. Grzegorz Czerwonka, wicedyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Przemyskiej.
Duchowny na przykładzie Ulmów wskazywał, jak żyć i wychowywać dzieci w duchu wiary. – Dobrym przykładem jest rodzina z Markowej, która pokazuje, czym są miłość, poświęcenie, odpowiedzialność i człowieczeństwo. Wskazuje również na wartości, którymi niemal każdy z nas pragnie żyć. Ich historia może być dla nas inspiracją. Może zachęcać nas do tego, byśmy czerpali niezwykłą siłę ducha i niezłomności z ich życia. Wiemy jedno – oni czerpali z wiary w Boga i z siły, którą była ich rodzina – zaznaczył.
Celebracje związane z dziękczynieniem za beatyfikację i przekazaniem relikwii bł. rodziny Ulmów odbywać się będą w kolejnych dekanatach archidiecezji przemyskiej do 10 grudnia. Każdej Mszy św. będzie przewodniczyć jeden z biskupów. Będą przebiegać według podobnego scenariusza.
Modlitwa ojca i dzieci podczas 24 Godziny Męki Pańskiej
W kościele św. Józefa, już po raz dziesiąty odbyło się 24-godzinne czuwanie przed Najświętszym Sakramentem.
Fragmenty tomów skupione wokół mistycznych dialogów sługi Bożej Luizy Piccarretty z cierpiącym Zbawicielem, opisujących ostatnie 24 godziny życia Jezusa Chrystusa, odtwarzanych przez lektorów, było niecodziennym, mistycznym wprowadzeniem w Wielki Tydzień organizowanym już po raz 10. Trzeba dodać, że Przemyśl był drugim miejscem w Polsce, po Świętej Wodzie, gdzie to nabożeństwo zaistniało po raz pierwszy.
Szkaplerz – dwa prostokątne kawałki sukna połączone sznurkiem, albo ozdobną tasiemką. Na jednym naszyty obrazek Najświętszego Serca Pana Jezusa, na drugim obrazek Matki Bożej Szkaplerznej.
Jest to obrazek z chwili objawienia: Matka Boża, jak zapracowana mama, na jednej ręce trzyma małego Jezusa, a drugą wręcza klęczącemu św. Szymonowi Stockowi sznureczki z kawałkami Jej płaszcza. Przyjęcie szkaplerza oznacza, że pod ten płaszcz chowamy się przed zakusami złego
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
