Kurkuma to sproszkowany korzeń ostryżu długiego. Początkowo była uprawiana wyłącznie ze względu na swój żółty kolor, który służył jako barwnik. W latach późniejszych była wykorzystywana jako przyprawa, a następnie – w celach leczniczych. Jednym ze składników zawartych w kłączu kurkumy jest kurkumina. Kłącze kurkumy ma wiele zalet żywieniowych. Obok podstawowych wartości odżywczych zawiera niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składniki mineralne, tj.: wapń, potas, żelazo, sód, a także witaminy z grupy B oraz kwas askorbinowy. Charakterystyczny żółty kolor odgrywa ważną rolę w przemyśle spożywczym. Warto podkreślić, że dla tego przemysłu barwa jest elementem istotnie wpływającym na organoleptyczną akceptację konsumenta. Kurkumina jest ponadto naturalnym barwnikiem, przez co zabarwienie produktu kurkumą nie wpływa na pogorszenie jego jakości.
Właściwości lecznicze
Stosowano ją już w starożytności jako środek o działaniu przeciwzapalnym, a także przy dolegliwościach układu pokarmowego. Kurkumina jest bioaktywnym składnikiem kurkumy. Potwierdzono to w połowie XX wieku. Odnotowuje się szeroki zakres działania kurkumy zarówno na pojedynczą komórkę, jak i na cały organizm. W latach 70. XX wieku udowodniono, że przyprawa ta wykazuje właściwości obniżające poziom cholesterolu czy zapobiegające cukrzycy. Kurkuma obok działania przeciwzapalnego ma również właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwnowotworowe. Kurkumina wykazuje także działanie neuroprotekcyjne, spowalnia rozwój choroby Alzheimera. Przyprawa ta działa ponadto ochronnie na przewód pokarmowy.
Zastosowanie
Kurkumę dodaje się do wielu produktów spożywczych, np. wyrobów cukierniczych, piekarniczych, produktów mlecznych, owoców kandyzowanych, musztard czy produktów dla dzieci. Powszechnie znana jest jako składnik przyprawy curry. Ta żółta przyprawa jest w pełni bezpieczna, a włączenie jej do diety może pozytywnie wpływać na zdrowie człowieka.
Sądzę, że każda kobieta ma w sobie coś, co sprawia, że jest tajemnicza. Być może w moim przypadku owa tajemniczość bardziej rzuca się w oczy. Pewnie jest tak dlatego, że przez długi czas żyłam niejako w cieniu odwiecznej Tajemnicy, czyli Jezusa z Nazaretu.
Według tradycji kościelnej, sięgającej II wieku, mój mąż Kleofas był bratem św. Józefa. Dlatego też od samego początku byłam bardzo blisko Świętej Rodziny, z którą się przyjaźniłam. Urodziłam trzech synów (Jakuba, Józefa i Judę Tadeusza - por. Mt 27,56; Mk 15,40; 16,1; Jud 1).
Jestem jedną z licznych uczennic Jezusa. Wraz z innymi kobietami zajmowałam się różnymi sprawami mojego Mistrza (np. przygotowywaniem posiłków czy też praniem). Osobiście nie znoszę bylejakości i tzw. prowizorki. Zawsze potrafiłam się wznieść ponad to, co zwykłe i pospolite. Stąd też lubię, kiedy znaczenie mojego imienia wywodzą z języka hebrajskiego. W przenośni oznacza ono „być pięknym”, „doskonałym”, „umiłowanym przez Boga”. Nie chciałabym się przechwalać, ale cechuje mnie spokój, rozsądek, prostolinijność, subtelność i sprawiedliwość. Zawsze dotrzymuję danego słowa. Bardzo serio traktuję rodzinę i wszystkie sprawy, które są z nią związane.
Wytrwałam przy Panu aż do Jego zgonu na drzewie krzyża (por. J 19, 25).
Wiedziałam jednak, że Jego życie nie może się tak zakończyć! Byłam tego wręcz pewna! I nie myliłam się, gdyż za parę dni m.in. właśnie mnie ukazał się Zmartwychwstały - Władca życia i śmierci! Wpatrywałam się w Jego oblicze i wsłuchiwałam w Jego słowa (por. Mt 28,1-10; Mk 16,1-8). Poczułam wtedy radość nie do opisania. Chciałam całemu światu wykrzyczeć, że Jezus żyje!
Czyż nadal jestem tajemnicza? Jestem raczej świadkiem tajemniczych wydarzeń związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. One całkowicie zmieniły moje życie. Głęboko wierzę, że mogą one również zmienić i Twoje życie. Wystarczy tylko - tak jak ja - otworzyć się na dar łaski Pana i z Nim być.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Wojskowa asysta honorowa przy grobie ppłk. Stanisława Domiczka podczas uroczystości jego upamiętnienia
Na cmentarzu parafialnym przy ul. Przemysłowej w Wałbrzychu odbyła się uroczystość oznaczenia grobu podpułkownika Stanisława Domiczka insygnium Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.
Wydarzenie 9 kwietnia zorganizował Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu, gromadząc przedstawicieli władz, wojska, szkół, duchowieństwa oraz rodzinę bohatera. – Aby wspólnie oddać hołd jego ofierze złożonej na ołtarzu wolności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej – podkreślił Przemysław Mandela z IPN Wrocław, który prowadził uroczystość. Obecni byli m.in. prezydent Wałbrzycha Roman Szełemej i starosta wałbrzyski Leonard Górski. Wojskową asystę honorową wystawiła 10. Wrocławska Brygada Łączności oraz przedstawiciele Orkiestry Reprezentacyjnej Wojsk Lądowych. Szczególne miejsce zajęła rodzina podpułkownika, która przez lata strzegła pamięci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
