Reklama

Święcenia kapłańskie na Pradze

Nie grozi im bezrobocie

16 nowych kapłanów wyświęcił 14 czerwca w katedrze św. Floriana bp Kazimierz Romaniuk. - Waszym synom nie grozi bezrobocie. Już my się o to postaramy - mówił do rodziców neoprezbiterów Biskup Ordynariusz. Wszyscy nowi kapłani otrzymali święcenia tytułem służby Bogu i Kościołowi na terenie diecezji warszawsko-praskiej.

Niedziela warszawska 26/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystość święceń zgromadziła w katedrze ogromną liczbę wiernych. Byli wśród nich rodziny, przyjaciele i znajomi neoprezbiterów.
Po odczytaniu Ewangelii, ks. Wacław Madej, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie-Tarchominie, poprosił bp. Romaniuka o wyświęcenie na kapłanów przedstawionych kandydatów. Zaświadczył także o ich godności do przyjęcia tego urzędu.
W słowie pasterskim Biskup Ordynariusz wskazał na zadania stojące przed nowymi kapłanami. Podkreślił, że będą oni pełnili urząd posługiwania nauczycielskiego: głosili Słowo Boże, nauczali i wyjaśniali prawdy wiary. - Z nieustanną radością i prawdziwą miłością pełnijcie urząd posługiwania Chrystusa Kapłana, nie szukając korzyści własnych, lecz Jego chwały - podkreślił bp Romaniuk.
Po tych słowach kandydaci publicznie, wobec Pasterza diecezji i zgromadzonego ludu, wyrazili gotowość do przyjęcia święceń, wraz ze wszystkimi obowiązkami z tego wynikającymi. Następnie każdy z nich podszedł do Biskupa, przyrzekając jemu i jego następcom cześć i posłuszeństwo. Potem wszyscy kandydaci podczas Litanii do Wszystkich Świętych leżeli krzyżem przed ołtarzem. Po niej Biskup nakładał ręce na głowę każdego wyświęcanego kapłana. Towarzyszyła temu specjalna modlitwa konsekracyjna, będąca prośbą do Boga o wylanie Ducha Świętego i udzielenie Jego darów dostosowanych do posługi w stopniu prezbiteratu.
Następnie każdemu z nowo wyświęconych kapłanów Biskup namaścił olejem świętym ręce, wręczył stułę, a także patenę i kielich. Starsi bracia w kapłaństwie pomogli nałożyć neoprezbiterom ornaty i rozpoczęła się Liturgia Eucharystyczna.
- Z naszych serc wypływa dziś radosny hymn uwielbienia Trójjedynego Boga. Z wielkim zadziwieniem i wdzięcznością wpatrujemy się w oblicze Tego, który dał nam życie, powołanie i uczynił nas dziś swymi kapłanami. Zbyt małe są nasze słowa, aby mogły wyrazić wielkość i ogrom tajemnicy kapłaństwa - mówił pod koniec uroczystości przedstawiciel nowo wyświęconych kapłanów. Złożył również wielkie dziękczynienie Biskupowi Ordynariuszowi, bp. Stanisławowi Kędziorze, księżom profesorom i wychowawcom seminaryjnym: wśród nich szczególnie rektorowi ks. Wacławowi Madejowi, wicerektorowi ks. Janowi Gołąbkowi i ojcom duchownym ks. Robertowi Pawlakowi i ks. Pawłowi Sołowiejowi. Szczególne podziękowania zostały skierowane na ręce ks. prof. Marka Starowieyskiego, który wygłosił diakonom rekolekcje przed święceniami. Słowa dziękczynienia usłyszeli również rodzice, przyjaciele i współbracia klerycy, którzy towarzyszyli neoprezbiterom podczas formacji seminaryjnej.
Święcenia kapłańskie otrzymali 14 czerwca następujący diakoni: Jakub Bieliński, Krzysztof Bodecki, Leszek Duda, Marek Filipczuk, Adam Galikowski, Andrzej Jakubaszek, Rafał Kaściński, Marcin Kontraktowicz, Mariusz Korzenecki, Maciej Kosewski, Roman Kot, Maciej Miętek, Tomasz Połomski, Jerzy Skłucki, Grzegorz Walkiewicz, Dariusz Zając. Wszyscy wymienieni ukończyli Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Warszawsko-Praskiej w Warszawie-Tarchominie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”

2026-02-24 19:47

[ TEMATY ]

wiara

Leon XIV odpowiada

Vatican Media

W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.

„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
CZYTAJ DALEJ

Abp Galbas o procesie synodalnym: „wymaga pięciokrotnej odwagi”

2026-02-25 14:48

[ TEMATY ]

Abp Adrian Galbas

BP KEP

Abp Adrian Galbas

Abp Adrian Galbas

Abp Adrian Galbas zaprosił wszystkich wiernych do udziału w V Synodzie Archidiecezji Warszawskiej oraz w spotkaniach przedsynodalnych. “Zróbmy to z miłości do naszego warszawskiego Kościoła” - napisał metropolita warszawski w liście pasterskim na Wielki Post.

W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu we wszystkich kościołach Archidiecezji Warszawskiej odczytano list pasterski abp. Adriana Galbasa. Metropolita warszawski zapowiedział w nim rozpoczęcie V Synodu Archidiecezji Warszawskiej i zaprosił wszystkich wiernych do zaangażowania się w przedsynodalny, a następnie synodalny proces.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję