Na dnie Zatoki Meklemburskiej na głębokości 21 m znajduje się rząd równo ustawionych kamieni tworzących mur o długości blisko 1 km. Obiekt stanowi jedną z najstarszych udokumentowanych budowli myśliwskich stworzonych przez człowieka na ziemi i należy do największych znanych budowli z epoki kamienia w Europie. Składa się co najmniej z 1673 pojedynczych kamieni, równo położonych obok siebie na dystansie 971 m. Wysokość muru nie przekracza 1 m.

Do czego mogła służyć konstrukcja? Na podstawie dostępnych informacji najbardziej prawdopodobną funkcją Blinkerwall, jak nazwali ją jej odkrywcy, jest to, że powstała i jest wykorzystywana jako obiekt myśliwski do przepędzania stad dużych zwierząt kopytnych. W tamtym czasie mogły to być głównie renifery i żubry. Zwierzęta biegły wzdłuż muru i linii brzegowej jeziora czy torfowiska i wpadały prosto na czekających na nich myśliwych. Podobne prastare konstrukcje myśliwskie odnaleziono też w innych częściach świata, np. na dnie jeziora Huron w USA na głębokości 30 m.