Urodził się w Szczepanowie, w Małopolsce. Swoje pierwsze studia odbył zapewne w domu rodzinnym, potem być może w Tyńcu, w klasztorze benedyktyńskim. Święcenia kapłańskie otrzymał ok. 1060 r. Biskup krakowski Lambert mianował go kanonikiem katedry. Po śmierci bp. Lamberta (1070) Stanisław został wybrany na jego następcę. Konsekracja odbyła się jednak dopiero w 1072 r. Jako biskup krakowski Stanisław wniósł wielki wkład w zjednoczenie Polski po okresie tzw. rozbicia dzielnicowego.
Biskup Stanisław poniósł śmierć męczeńską w kościele Na Skałce z rąk króla Bolesława Śmiałego, zwanego też Szczodrym (1042-81), z którym wcześniej łączyła go przyjaźń. Biskup bronił ładu moralnego i dlatego sprzeciwił się niektórym decyzjom władcy. 11 kwietnia 1079 r. Bolesław osobiście udał się na Skałkę i w czasie Mszy św. zabił biskupa uderzeniem w głowę, a potem kazał poćwiartować jego ciało.
8 września 1253 r. w kościele św. Franciszka z Asyżu w Rzymie papież Innocenty IV dokonał kanonizacji bp. Stanisława. Na następny rok bp Jan Prandota wyznaczył uroczystość podniesienia relikwii bp. Stanisława i ogłoszenia jego kanonizacji w Polsce. Uroczystość odbyła się 8 maja 1254 r.
Święty Jan Paweł II nazwał św. Stanisława „patronem chrześcijańskiego ładu moralnego”.
– Wdzięczność jest wyzwoleniem od najstraszniejszego niewolnictwa, czyli samowystarczalności oraz braku potrzeby Boga i człowieka – powiedział do kapłanów archidiecezji częstochowskiej ks. Aleksander Radecki, wieloletni ojciec duchowny kapłanów w archidiecezji wrocławskiej.
Duchowni zgromadzili się na modlitwie 21 maja w kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Częstochowie podczas ostatniego dnia triduum dla kapłanów, aby wysłuchać rozważania na temat: „Jak dzielić się tym, co otrzymałem” (Dz 19, 1-7).
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
Do tego, aby w czasie Wielkiego Postu na nowo zacząć słuchać Słowa Bożego, a także, by praktykować post, m.in. od niepotrzebnych i nieprzychylnych wypowiedzi, zachęca Leon XIV w opublikowanym 13 lutego br. Orędziu. Papież zaprasza w nim do podejmowania tych praktyk we wspólnotach parafialnych i w rodzinach, aby nawrócenie dotyczyło „nie tylko sumienia jednostki, ale także stylu relacji, jakości dialogu” i zdolności do otwarcia się na innych.
Papież przypomina, że Wielki Post jest przede wszystkim czasem nawrócenia, polegającym na umieszczeniu Boga w centrum życia każdego człowieka, „by wiara odzyskała zapał”, a serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami. Jako drogę do tego nawrócenia, Leon XIV proponuje słuchanie Słowa Bożego i podjęcie konkretnego postu, a także praktykowanie tych dwóch zobowiązań we wspólnocie z innymi – np. w rodzinie albo parafii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
