Cukrzyca typu 2 jest chorobą cywilizacyjną, związaną zazwyczaj z trybem życia oraz dietą. Jest zaburzeniem metabolizmu objawiającym się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi. Dotyczy zarówno jej wydzielania, jak i działania. Nieleczona cukrzyca niszczy organizm, w tym układy krwionośny i nerwowy, co zwiększa ryzyko udarów, zawałów, uszkodzenia nerek, wzroku, zakażeń, stopy cukrzycowej czy nawet skrócenia życia. Istnieją również cukrzyca ciążowa, która ustępuje zwykle po porodzie, oraz cukrzyca typu 1 , w której zniszczeniu ulegają komórki trzustki.

Cukrzyca typu 2 jest następstwem nieprawidłowego wydzielania insuliny i oporności tkanek na działanie tego hormonu, który wytwarza trzustka. Do jej rozwoju dochodzi na skutek nieodpowiedniego stylu życia, na co mają wpływ przede wszystkim brak aktywności fizycznej, dieta bogata w cukry proste, węglowodany. Chorobę powodują także chemizacja środowiska i jedzenia oraz częste podjadanie, stres, a także schorzenia takie jak miażdżyca, choroba wieńcowa czy nadciśnienie, nadmiar cholesterolu. Nadmiar tłuszczu, zwłaszcza w okolicy trzustki i wątroby, może zaburzać funkcje tych organów i prowadzić do stanów zapalnych. Otyłość zatem często też odgrywa sporą rolę w wywołaniu tej choroby.

Przede wszystkim objawami cukrzycy są: wzmożone pragnienie, ochota na jedzenie, suchość w ustach, częstomocz, osłabienie, nawroty stanów zapalnych, pogorszone gojenie się ran, mrowienie w dłoniach, trudności z koncentracją, utrata masy ciała, pogorszenie widzenia.

Lekarze zalecają zwykle doustne leki przeciwcukrzycowe, dietę i redukcję wagi. Dość często po pewnym czasie trwania choroby konieczna jest insulinoterapia.

Obecnie nie ma możliwości wyleczenia cukrzycy metodami farmakologicznymi, chorzy raczej będą skazani na ich stosowanie do końca życia. Modyfikacją stylu życia i dołożeniem metod wspomagających można jednak przynajmniej na początku choroby doprowadzić do jej remisji. To nie jest jednoznaczne z całkowitym wyleczeniem i tym, że choroba nie powróci, ale warto próbować. Efekty powinniśmy zauważyć w badaniach krwi oraz samopoczuciu. Nie zachęcam do zaprzestania leczenia farmakologicznego, ale polecam zrobić jeszcze więcej dla zdrowia.

Kluczem do sukcesu wydaje się odchudzanie. Należy zmniejszyć wagę o co najmniej 5%, zwykle korzystniej jest sporo więcej. Istotna jest zmiana nawyków żywienia, m.in. brak podjadania, zmniejszenie ilości węglowodanów, a jeśli już je spożywamy, to najlepiej z błonnikiem, stosowanym w formie węglowodanów złożonych (np. razowe pieczywo) lub stosowanie błonnika przed jedzeniem (m.in. otręby lub błonnik witalny czy collon C). „Walkę” z cukrzycą warto rozpocząć od zastosowania diety ketogenicznej, ale w dobrym wydaniu, czyli bogatej w warzywa, zioła i dobre tłuszcze. Takim minimum jest przynajmniej śniadanie ketogeniczne, np. omlet na warzywach czy sałatka z łososiem lub jajkiem i warzywami. Na stałe zalecam dietę śródziemnomorską z produktami o niskim indeksie glikemicznym. Ważne jest wsparcie terapii postem przerywanym, czyli spożywamy posiłki z przerwami przez 10 godzin, a 14 godzin nic nie jemy. Ważne jest też, aby nie jeść przynajmniej wieczorem ani w nocy. Oczywiście, zalecenia te będą dobre dla większości, ale terapię dobrze jest prowadzić indywidualnie.

Artykuł nie stanowi porady lekarskiej, zachęca jedynie do zmiany stylu życia.

Korzystne wspomagacze

Korzystne jest spożywanie płatków owsianych, orzechów, migdałów, strączków. Kwasy tłuszczowe, zwłaszcza omega 3, są dostępne także w oleju z czarnuszki czy oliwie z oliwek, które poprawiają wrażliwość komórek. Warty polecenia jest ocet jabłkowy, który należy stosować przed posiłkiem: 1-2 razy dzienne ok. 1 łyżki na 1/4-1/2 szklanki wody. Dobre efekty daje włączenie przypraw, takich jak: imbir, cynamon, kozieradka, kurkuma, jałowiec, czosnek, a także morwy białej, zielonej kawy i herbaty, yerba mate, barberyny, propolisu, szałwii lekarskiej, naowocni fasoli, gurmaru, cuti-cuti, pokrzywy zwyczajnej, rutwicy lekarskiej. W wielu przypadkach korzystne jest wsparcie leczenia cynkiem, chromem, witaminą D, koenzymem Q10, inuliną, inozytyolem, a także stosowanie dobranych metod detoksykacji.