Kapłan urodził się 27 stycznia 1921 r. w Siedliskach na ziemi rzeszowskiej. Po ukończeniu siedmiu klas szkoły podstawowej kontynuował naukę w tzw. wydziałówce w Rzeszowie. Następnie wstąpił do Niższego Seminarium Ojców Paulinów na Skałce. Po juwenacie i „małej maturze” ks. Warzybok odbył nowicjat w leśniowskim klasztorze w pobliżu Częstochowy.

Sześcioletnie studia filozoficzno-teologiczne przypadły na lata okupacji. Czasy był trudne, seminaria duchowne zlikwidowane. Ze względu na bezpieczeństwo seminarium paulińskie – oczywiście tajne – przeniesiono z Krakowa na Jasną Górę. Jednak po otrzymaniu tzw. niższych święceń na Jasnej Górze ks. Warzybok przeniósł się do Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Częstochowskiej, które wtedy mieściło się w Krakowie.

Oddany katechezie

Po święceniach kapłańskich, które otrzymał 21 listopada 1948 r. z rąk bp. Teodora Kubiny, pracował jako wikary w parafiach: św. Kazimierza Królewicza w Osjakowie, św. Jakuba Apostoła w Częstochowie i św. Tomasza Apostoła w Sosnowcu-Pogoni, dokąd bp Zdzisław Goliński przeniósł go w 1959 r., powierzając mu katechizowanie młodzieży i funkcję wizytatora rejonowego w Zagłębiu.

W 1964 r. ks. Warzybok wrócił do Częstochowy – został mianowany wizytatorem nauczania religii i dyrektorem Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej. Katechizował równocześnie w domu dziecka prowadzonym przez siostry oblatki w Częstochowie, w Zakładzie Wychowawczym Sióstr Józefitek w Częstochowie i liceach częstochowskich. Ksiądz Warzybok był także wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego i – z nominacji kard. Stefana Wyszyńskiego – krajowym duszpasterzem nauczycieli oraz członkiem Komisji Episkopatu ds. Nauczania Religii.

Przez 28 lat był kierownikiem Wydziału Katechetycznego i wizytatorem. Pełnił posługę drugiego kapelana Klubu Inteligencji Katolickiej w Częstochowie. Przez ponad 30 lat kierował Domem Księży Emerytów w Częstochowie. Ksiądz Warzybok przeprowadził remont i rozbudowę tego domu. Kamień węgielny pod budowę domu poświęcił Jan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Polski, w 1979 r.

Wytrawny homileta

Współpracował z redakcjami wielu pism kościelnych, m.in. Ateneum Kapłańskim. Jako publicysta przez ponad 50 lat współpracował z „Biblioteką Kaznodziejską”. W latach 1981 – 2011 był współpracownikiem Niedzieli, gdzie publikował artykuły, a także, niezwykle popularne, cotygodniowe komentarze liturgiczne, które zostały następnie wydane w serii Biblioteka „Niedzieli”. Współpracował z Radiem Jasna Góra, za którego pośrednictwem w cotygodniowych felietonach przybliżał nauczanie Jana Pawła II. Jego zainteresowania literackie znajdowały również odbicie w tworzeniu wierszy, niektóre z nich były publikowane na łamach Niedzieli. Brał czynny udział w tworzeniu Tygodnika Katolickiego Niedziela. Gdy w 1981 r. wznowiono wydawanie pisma, znalazł się w pierwszym gronie redakcyjnym. „To był człowiek modlitwy, Eucharystii. Jednocześnie miał dobry kontakt z księżmi, pochylał się nad każdym uczniem i poważnie traktował pracę katechetyczno-wychowawczą. Zawsze spokojny, dyskretnie uśmiechnięty, nigdy na nikogo nie podniósł głosu. Serdeczny, cichy, skupiony i życzliwy. Z ogromnym szacunkiem wypowiadał się o swoim biskupie i był autentycznie zatroskany o wszystko, co dzieje się w diecezji. Jego pracę doceniał kard. Stefan Wyszyński” – wspominał przed laty na łamach Niedzieli ks. inf. Ireneusz Skubiś.

Zmarły 7 marca 2015 r. kapłan był kapelanem kilku zgromadzeń zakonnych, a także kanonikiem Kapituły Bazyliki Archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie.