Cierpienie rodziców dotyka ich po utracie dzieci niezależnie od czasu kiedy umierają, fazy rozwoju, wagi czy wzrostu ciała dziecka – zaznacza ks. Tomasz Ceniuch.
Ludzkie życie jest największym darem, który otrzymujemy od Boga, jest święte i dlatego zasługuje na nieustanny szacunek od chwili poczęcia, aż do naturalnej śmierci. Ta śmierć jednak czasem przychodzi jeszcze przed narodzeniem. Kościół objął niezwykłą troską te bolesne chwile tworząc możliwość przeprowadzania pogrzebów Dzieci Utraconych.
Tą problematyką zajmuje się Fundacja Donum Vitae powstała z troski o małżeństwa i rodziny. Z troski o rodzicielstwo wyłania się obszar działań Fundacji – pomoc rodzicom, którzy doświadczyli utraty dziecka nienarodzonego oraz śmierci dziecka na krótko po urodzeniu. Towarzyszy rodzicom po stracie, zapewniając pomoc prawną, psychologiczną i duchową. – Podejmujemy wiele działań i rozmów społecznych, których celem jest szerzenie informacji o bolesnym doświadczeniu utraty dzieci przed narodzeniem – mówi ks. Tomasz Ceniuch, członek Zarządu Rady Fundacji oraz dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej. We współpracy z poszczególnymi gminami na terenie, których znajdują się szpitale z oddziałami ginekologiczno-położniczymi, koordynujemy większość pochówków zbiorowych Dzieci Utraconych na terenie archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Powierzono mi troskę o Fundację Donum Vitae – Nasze Dzieci Utracone – to dzieło, które mocno na mnie przez te ponad 10 lat i wciąż oddziaływuje i mobilizuje, szczególnie w służbie rodzicom po stracie dzieci, a także narzeczonym i małżonkom w Fundacji Donum Vitae – Poradnia, a ostatnio w Hospicjum Perinatalnym Jestem.
– Grobowce Dzieci Utraconych – kontynuuje ks. Ceniuch – to groby dla dzieci zmarłych wskutek poronienia bądź martwego urodzenia, których ciała zostały przekazane do pochówku zbiorowego. Takie miejsca są obecnie: w Szczecinie, Choszcznie, Dębnie, Goleniowie, Gryfinie, Policach, Stargardzie i Świnoujściu. Pomniki Dzieci Utraconych stanowią miejsca pamięci i modlitwy dla pogrążonych w smutku rodziców jednakże nie są miejscami, gdzie dokonują się pochówki. Fundacja Donum Vitae koordynuje pochówki zbiorowe na terenie archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Z tą myślą pracowałem nad stworzeniem książki o tej tematyce, która niedawno temu przekazana została do każdego kapłana i wszystkich parafii. Jej tytuł to: Jestem – Pożegnanie Dzieci Nieochrzczonych w Archidiecezji Szczecińsko--Kamieńskiej. Jest to zestawienie tekstów, także z komentarzem teologicznym, które maja być wsparciem do organizacji kolejnych pogrzebów. W czasie ataków na życie nienarodzonych, troska rodziców i duszpasterzy o pogrzeb dzieci, które zmarły przed narodzinami, jest ważną lekcją społeczną i ewangelizacyjną, uświadamiającą, że cierpienie rodziców dotyka ich po utracie dzieci niezależnie od czasu, kiedy umierają, fazy rozwoju, wagi i wzrostu ciała dziecka – kończy ks. Tomasz.
Zadziwiająca, lecz z drugiej strony jakże podobna do innych jest historia odradzającej się po wojennej zawierusze, ongiś leżącej na obrzeżach, dziś ponownie będącej w granicach miasta, parafii Klęskowo. Dla wielu szczecinian jej nazwa niewiele mówi. Kiedy dookreślimy ją mianem osiedla Bukowego, jednego z największych skupisk mieszkaniowych nie tylko prawobrzeżnej, ale i pozostałych dzielnic Szczecina, większość świetnie zorientuje się, gdzie miejsca tego szukać trzeba
Parafia św. Stanisława BM powstała na fundamencie istniejącej od lat wspólnoty wiernych z samego Klęskowa, jak i rozbudowujących się okolic. Warto w tym miejscu nadmienić, iż miejscowość ta jeszcze przed II wojną światową włączona została w granice tzw. Wielkiego Szczecina. Od tamtej pory jest częścią miasta, z jedną tylko przerwą (w latach 1945-48), kiedy to przynależało do powiatu gryfińskiego. W czasie walk o Szczecin pod koniec marca 1945 r. zostało mocno zniszczone, w znacznym stopniu ucierpiał także sam kościół. Powojenni mieszkańcy początkowo korzystali ze świątyni w Dąbiu, a od 1950 r. z kościoła w Zdrojach, który przywrócono w tym czasie do sprawowania kultu. Okres do schyłku lat 70. obfituje w szereg wydarzeń o charakterze administracyjno-prawnym, regulujących także kwestie przynależności terytorialnej w ramach jurysdykcji parafialnych. Nie sposób ich wszystkich w tym krótkim artykule wymienić, warto jednak zatrzymać się na roku 1976, kiedy to szczeciński Wydział ds. Wyznań za pośrednictwem Kurii – wówczas diecezji szczecińsko-kamieńskiej – wydał zezwolenie na odbudowę zabytkowego kościoła w Klęskowie, co z entuzjazmem zostało przyjęte przez jego mieszkańców, którzy z ochotą przystąpili do gromadzenia niezbędnych materiałów. We wrześniu rozpoczęto prace przy odbudowie, by zakończyć je z końcem lata 1978 r. Rozmiar prac – choć świątynia pozornie nieduża – był ogromny. Jej ruiny miały zachowane mury obwodowe i szczyty. Należało zatem zamontować nowy strop i dach, co w pierwszej kolejności uczyniono, następnie przebudowano prezbiterium, a w północno-wschodnim narożniku dobudowano zakrystię. Tego roku odbyła się pierwsza Msza pasterska, którą 24 grudnia sprawował proboszcz z parafii w Podjuchach, ks. Władysław Szyngiera TChr, który wraz z ks. Stanisławem Rakiejem, także chrystusowcem, oraz inż. Zdzisławem Stande dźwigał ciężar odbudowy wiekowej świątyni. Od owych świąt Bożego Narodzenia aż do poświęcenia kościoła przez bp. Jana Gałeckiego 25 lutego 1979 r. w każdą niedzielę i święto odprawiana była w nim Msza św. dla mieszkańców Klęskowa. Aktu poświęcenia dokonano w asyście kanoników ks. Edwarda Cegły i ks. Andrzeja Offmańskiego, w obecności księży przybyłych z dekanatu Szczecin-Dąbie i z parafii prowadzonych przez księży chrystusowców oraz tłumnie zgromadzonych wiernych. Co ciekawe: data poświęcenia kościoła zbiegła się z datą śmierci patrona świątyni, tego roku bowiem obchodzono w kraju jubileusz 900-lecia męczeństwa tego szczególnego Patrona Polski.
Chrześcijańskie budowanie jest ukierunkowywaniem działania ku Bogu, aby w Jego świetle pluralizm nie przeradzał się w chaos - mówił Leon XIV do diecezjalnej wspólnoty Madrytu na stadionie Santiago Bernabéu. 8 czerwca wieczorem Papież zachęcił kapłanów i wiernych, aby byli jak otwarta Biblia, by poprzez nich inni mogli odnaleźć Słowo Boże. W spotkaniu uczestniczyło 80 tys. osób.
Leon XIV pielgrzymujący w Hiszpanii spotkał się z wiernymi diecezji madryckiej na słynnym stadionie Santiago Bernabéu, należącym do klubu Real Madryt. Na trybunach zasiadło 60 tys. wiernych z diecezji stolicy Hiszpanii.
W niedzielę 7 czerwca 2026 r., w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, o godz. 17,30, papieski wikariusz dla archidiecezji Rzymu, kard. Baldo Reina odprawił uroczystą Mszę św. w Bazylice św. Jana na Lateranie. Uroczystość poprzedziła modlitwa różańcowa z udziałem chóru diecezjalnego pod dyrekcją ks. prałata Marco Frisiny.
Następnie odbyła się procesja eucharystyczna, która przeszła ulicą Carlo Felice do Bazyliki Santa Croce in Gerusalemme (Świętego Krzyża Jerozolimskiego). Na zakończenie procesji Kardynał udzielił zgromadzonym błogosławieństwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
