Scholę tworzą od początku młodzi ludzie z pasją do muzyki, zaangażowani w posługę przy liturgii. – Naszym celem jest uwielbiać grą i śpiewem Boga tam, gdzie możemy i gdzie zostaniemy zaproszeni. Nazwa powstała kiedyś przy ognisku. Gramy muzykę, która ma rytm, czyli „Puls”, a że śpiewamy głównie piosenki religijne, to dołożyliśmy „Boga”. Należę do scholi od 2 klasy podstawówki. Wykonując utwory religijne, robię to, co kocham, zapominając o szarej rzeczywistości, a i też mogę się tym pomodlić, bo „kto śpiewa, ten dwa razy się modli”. Wartością dodaną jest też częstsze spotkanie z Bogiem i ludźmi, którzy chcą robić to samo – mówi prowadzący Kacper Wróbel. Teraz grupa liczy 12 osób. Opiekunem duchowym jest proboszcz z Ciśca ks. Adam Bożek.
Dwudniowe świętowanie rozpoczęli na jubileuszowym pikniku przy plebanii w Ciścu koncertem obecnych i byłych członków scholi. Odbył się Konkurs Pieśni Maryjnej w wykonaniu lokalnych talentów. Wójt gminy Węgierska Górka Piotr Tyrlik, gratulując jubilatom, zauważył, że przez te wszystkie lata byli ważnym filarem życia duchowego i kulturalnego parafii i całej gminy. W ich intencji była sprawowana Msza św. dziękczynna za dwie dekady śpiewu na Bożą chwałę. – Dziękujemy im za wieloletnią posługę oraz świadectwo wiary wyrażane przez muzykę – podkreślił ks. A. Bożek.
Początki scholi datuje się na 2003 r., a w 2005 r. odbyło się pierwsze publiczne wystąpienie na festiwalu „Święto Muzyki” w Ciścu. – Obecnie najczęściej można nas usłyszeć w kościele podczas niedzielnych Mszy św., adoracji. Nieraz w ciągu 20 lat reprezentowaliśmy parafię na różnych festiwalach i przeglądach muzycznych. Wydaliśmy 3 albumy. Zależy nam, żeby schola trwała jak najdłużej, dlatego zapraszamy chętnych w czwartki na próby po Mszy św. wieczornej – mówi p. Kacper, który marzy o tym, żeby jego dzieci – 6-letnia córka i 5-letni syn zechciały należeć do scholi i razem mogli wystąpić podczas kilku następnych kolędowań, koncertów, Mszy św. i adoracji.
W Polsce tego rodzaju tkanin zachowało się tylko kilkanaście
Jedyną w swoim rodzaju zachowaną w diecezji kapę procesyjną z ok. 1600 r. i inne cenne przedmioty, które powróciły z pracowni konserwatorskich można znów podziwiać starowiejskim Parafialnym Muzeum.
Kapa została poddana zabiegom konserwatorskim ze względu na zakurzenie powodujące niszczenie włókien i różne przetarcia. Wykonała je konserwatorka tkanin Barbara Kalfas, a zostały sfinansowane dzięki ofiarności parafian oraz dotacji województwa śląskiego. O tym, jak szata jest cenna, mówi proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża św., a zarazem diecezjalny konserwator zabytków i sztuki sakralnej ks. dr Szymon Tracz. Zauważa, że w Polsce tego rodzaju tkanin zachowało się tylko kilkanaście i są przechowywane w najważniejszych skarbcach dawnej Rzeczypospolitej. – Kapę uszyto z purpurowego i bardzo drogiego włoskiego aksamitu cyzelowanego oraz tkaniny półjedwabnej z 2. poł. XIX w. Taki aksamit kosztował w tamtych czasach równowartość kilku wsi. Jej brzegi oraz podziały obszyto złotymi galonami, a całość podszyto wtórną, czerwoną podszewką z płótna bawełnianego, którą podczas konserwacji wymieniono na nową, bardziej pasującą kolorystycznie do zabytkowych tkanin. Głównym motywem wzoru jest wazon z umieszczonymi weń mięsistymi łodygami ze stylizowanymi kwiatami i owocami granatu. Kompozycję na osi zamyka szyszka pinii ujęta w dwa lancetowate liście – opisuje kapę ks. Szymon Tracz. Dopowiada, że z pierwotnej wersji kapy z ok. 1600 r. pozostał jedynie włoski aksamit cyzelowany. Najprawdopodobniej pod koniec XIX w. dodano pas i kaptur z niebieskiej tkaniny lansowanej nitką złotą i broszowaną barwnymi jedwabiami i dodano złote galony.
Zostawiliśmy za sobą brodnickie lasy. To już połowa naszej majowej pielgrzymki. Możemy czuć się zmęczeni, jednak z wiarą i miłością do Matki Bożej ruszamy dziś ku północy, gdzie szum fal Bałtyku łączy się z modlitwą płynącą z jednego z najbardziej znanych franciszkańskich wzgórz w Polsce. Docieramy do Gdyni, do sanktuarium prowadzonego przez Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To miejsce, nierozerwalnie związane z postacią św. Maksymiliana Marii Kolbego, jest domem dla Matki Bożej Gdyńskiej – Pani portowego miasta.
W samym centrum maryjnego kultu w Gdyni odnajdujemy wizerunek Matki Bożej Gdyńskiej. Maryja na tym obrazie, z czułością pochylona nad Dzieciątkiem, jest dla mieszkańców Trójmiasta i ludzi morza prawdziwą Stella Maris – Gwiazdą Morza. To do Niej uciekają się marynarze przed wypłynięciem w rejs i ich rodziny, prosząc o szczęśliwy powrót do portu. Historia tego miejsca, choć młodsza niż dawnych klasztorów na południu, jest naznaczona wielkim heroizmem wiary czasów budowy polskiej tożsamości na Pomorzu. Maryja tutaj to Matka Odważnych, która patronuje rozwojowi, pracy i budowaniu wspólnej przyszłości na solidnym fundamencie Ewangelii.
Żyjąca w latach 1381-1457 Rita, związana z umbryjskim miasteczkiem Cascia, najpierw żona i matka, a po wczesnej i dramatycznej śmierci męża oraz synów zakonnica augustiańska w miejscowym klasztorze, mistyczka, stygmatyczka i nadzwyczajna cudotwórczyni, nie należała do świętych powszechnie znanych ani otaczanych kultem w Polsce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
