Zanim jednak zabrzmiały dzwony odpustowe ku czci św. Marii Magdaleny, Biłgoraj modlił się w ciszy – za tych, których już z nami nie ma. W przeddzień wielkiego święta parafii, najpierw spotkaliśmy się przy stole – na rodzinnym pikniku, a potem przy ołtarzu – by powierzyć Bogu naszych bliskich zmarłych. – Wspominamy tych, którzy uczyli nas pacierza, wiary i miłości do Ojczyzny – mówił ks. dziekan Witold Batycki, przypominając, że pamięć nie kończy się na ziemi. Z kolei w homilii ks. dr Piotr Spyra nazwał św. Marię Magdalenę „pielgrzymem nadziei” i zachęcał, by iść za Jezusem nawet wtedy, gdy prowadzi nas „przez ciemną dolinę”.

Biłgoraj ma Patronkę niezwykłą. Nie jakąś historyczną, odległą postać z hagiografii, ale żywą orędowniczkę, której wstawiennictwa doświadczają ci, którzy z ufnością klękają przed jej kapliczką, z której bije źródlana woda, i których serca otwierają się podczas odpustowej modlitwy. Tłumy przybyłe 22 lipca, mimo codziennego zabiegania i obowiązków, są najlepszym dowodem, że świętość nie jest przeszłością – jest codziennością, jeśli tylko człowiek da się porwać łasce. To tutaj, w miejscu jedynych na świecie objawień tej świętej, co roku przybywają tłumy pielgrzymów, by dotknąć tajemnicy – tak cichej i zarazem tak potężnej.

Nowy znak obecności Świętej

W tym roku odpust przypadający 22 lipca, dzień liturgicznego wspomnienia Świętej, miał szczególny wymiar, jak zaznaczył kustosz sanktuarium, ks. dziekan Witold Batycki: – Bardzo się cieszymy, że w tym roku cała uroczystość była wyjątkowa w związku z tym, że poświęciliśmy nową figurę naszej patronki. Wykonana przez Pracownię Artystyczną Państwa Boguckich z Mosiny, stanęła na placu kościelnym i stała się nowym znakiem obecności „Świętej na tej ziemi”. To zatem nie tylko figura – to wyznanie wiary i wdzięczności. W otoczeniu tablic informacyjnych, opisujących historię parafii i objawień, oraz nowych alejek modlitewnych, sanktuarium zyskuje nowy wymiar – przestrzeń skupienia i pielgrzymiej zadumy. – Pomysł stworzenia alejki wypłynął z przyczyn praktycznych – mówi ks. Batycki – ponieważ przybywają niemal codziennie pielgrzymi, czy to autokarami z całej Polski, czy to są pielgrzymki młodzieżowe, rowerowe. Chcieliśmy stworzyć miejsce, gdzie mogą zatrzymać się na chwilę modlitwy, refleksji, poznania historii naszej Patronki – wyjaśnił.

Nie jest przesadą powiedzieć, że Biłgoraj jest dziś duchową stolicą św. Marii Magdaleny. To tutaj – i tylko tutaj – miały miejsce jej objawienia, przekazywane przez pokolenia mieszkańców, których życie nierozerwalnie splotło się z jej obecnością. A może raczej: z jej wyborem.

Apostołka apostołów

Na tegoroczne uroczystości odpustowe przybył bp Mieczysław Cisło, senior archidiecezji lubelskiej. W homilii wygłoszonej podczas sumy odpustowej podkreślał znaczenie św. Marii Magdaleny nie tylko jako świętej, ale jako kobiety – odważnej, wolnej, wiernej: – Funkcjonowała długo w kulturze chrześcijańskiej jako grzesznica, ale prawdziwa historia tej kobiety z Magdali w Galilei to coś więcej niż utrwalony stereotyp. To historia o sile, wierze, miłości, wierności serca – mówił w homilii i dodał: – To ona, nie Piotr, nie Jan, jako pierwsza ujrzała Zmartwychwstałego. To jej Chrystus powierzył nowinę o Zmartwychwstaniu – to ją nazwał po imieniu, gdy wszyscy inni milczeli przy pustym grobie. Apostołka apostołów, to jej rola i postawa wpisywała się w chrystusową rewolucję wobec wyzwolenia kobiety. Święta Maria Magdalena to wcielenie kobiecego geniuszu, symbol kobiecej odwagi, uczuć, wierności, miłości, odpowiedzialności, zaangażowania – mówił biskup.

Czyż nie potrzeba nam dziś właśnie takiego wzoru kobiecości – kobiety niezależnej, ale oddanej; aktywnej, ale głęboko modlitewnej; wolnej, ale wiernej Bogu? – W czasach, gdy kobiety miały ograniczoną rolę społeczną, ona podejmowała decyzje na rzecz wspólnoty. Była decyzyjna, szła za Jezusem, rozumiała Go i działała – dodawał hierarcha. Słowa te, wypowiedziane z ambony biłgorajskiego sanktuarium, nabierają szczególnej mocy. Tu bowiem kobieta – święta kobieta – przemawia od wieków do ludzkich serc.

Miejsce, do którego się wraca

Nie trzeba spektakularnych znaków, by uznać miejsce za święte. Pielgrzymi wracają tutaj – co roku, niezmiennie. Dla wielu z nich to właśnie tu dzieją się rzeczy najważniejsze. – W moim życiu już taką tradycją stała się obecność co roku na tym odpuście – mówił Maciej Oleszczuk z Goraja. – Święta Maria Magdalena jest patronką Biłgoraja, jako mieszkańcy tej ziemi możemy być szczęśliwi, że objawiła się właśnie tutaj. Przychodzę, by prosić o łaski, zawierzyć siebie i rodzinę. I wierzę, że ona naprawdę działa – podkreślił.

Czyż nie jest to największy cud? Nie ten widoczny, zarejestrowany, spektakularny. Ale ten, który dokonuje się w ciszy serca, w postanowieniu poprawy, w łzach skruchy i nadziei? To właśnie ona ma być tą, która będzie nam wypraszać szczególne dary i łaski u Najwyższego Boga. – Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że św. Maria Magdalena jest wielką patronką, potężną orędowniczką i ma wielką moc w wyproszeniu nam u Boga wielu łask – dodał Maciej Oleszczuk.

Tradycja i świadectwo

Uroczystości odpustowe to nie tylko Msza św. i kazanie. To także wspólna modlitwa, litania do św. Marii Magdaleny, procesja z Najświętszym Sakramentem, modlitwa wstawiennicza. To wspólnota. Ludzie, którzy przybywają z różnych stron kraju – czasem z ciekawości, czasem z wdzięczności, najczęściej z nadzieją. Ks. Witold Batycki mówił na zakończenie, iż – rzeczywiście ten odpust cieszy się bardzo dużą popularnością, frekwencją. Mimo, że jest to dzień pracy, to święta Maria Magdalena ściąga bardzo wielu pątników, którzy chcą korzystać z tych łask, które za jej przyczyną mogą otrzymać – zaznaczył.

Biłgoraj – ziemia wybrana

Nieprzypadkowo to właśnie św. Maria Magdalena została patronką Biłgoraja. Miasta o korzeniach chrześcijańskich, głęboko zakorzenionego w tradycji, a zarazem otwartego na pielgrzymów i duchowe poszukiwania. Ks. Batycki przypomina: – W związku z tym, że nasz kościół dzięki dekretowi księdza biskupa jest kościołem jubileuszowym, serdecznie zapraszam do św. Marii Magdaleny. Możemy uzyskiwać odpusty, ale przede wszystkim otrzymywać potrzebne łaski.

To zaproszenie nie jest tylko wezwaniem do pielgrzymki. To wezwanie do przemiany. Do tego, by jak św. Maria Magdalena – odważnie wyznać grzech, podjąć nowy początek i pójść za Chrystusem. Do tego, by pozwolić się przemienić Miłości. Bo Biłgoraj nie jest tylko punktem na mapie. To miejsce wybrane. Miejsce, w którym świętość ma twarz kobiety – wiernej, odważnej, zakochanej w Jezusie do końca. Miejsce, gdzie niebo zbliża się do ziemi tak bardzo, że wystarczy uklęknąć, aby go dotknąć.