To było nieustanne, 24-godzinne czuwanie przed Najświętszym Sakramentem – skupione wokół mistycznych dialogów sługi Bożej Luizy Piccarretty z cierpiącym Zbawicielem, opisujących ostatnie godziny życia Jezusa Chrystusa.

Duchowe przeżycie

Czytane przez lektorów Godziny stały się głębokim, duchowym przeżyciem i wyjątkowym czasem spotkania z Jezusem w Jego męce.

W wydarzeniu uczestniczył bp Stanisław Jamrozek, który przewodniczył Mszy św. rozpoczynającej nabożeństwo i odczytał pierwszą Godzinę rozważań i dialogów. Jego obecność nadała modlitwie szczególną głębię i duchową jedność całej wspólnoty.

Nabożeństwo, organizowane w Przemyślu już po raz jedenasty, ma wyjątkowy wymiar – nasze miasto było drugim miejscem w Polsce, po Świętej Wodzie, gdzie 24-godzinne czuwanie zostało zapoczątkowane.

Formacja młodego serca

W tym roku, 24 i 25 października, przyszło wielu wiernych – od najmłodszych po najstarszych. Przyszli ci, którzy chcieli pobyć z cierpiącym Chrystusem, oddać Mu swój czas, modlić się o potrzebne łaski dla siebie, swoich rodzin, naszego miasta, a nade wszystko – błagać Jedynego Boga o łaskę pokoju dla naszej ojczyzny i o wypełnienie Dekalogu w życiu Polaków.

Wśród uczestników znalazły się również wychowanki z Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Przemyślu wraz ze swoimi wychowawcami. Ich obecność była wyjątkowo poruszająca – to piękny i ważny wymiar wychowawczy, który pokazuje, jak żywa i głęboka może być formacja serca młodego człowieka poprzez modlitwę i kontakt z Bogiem.

Ze szczególną intencją za Polskę

Pan Jezus ani na chwilę nie został sam. Nawet w środku nocy trwali przy Nim najwytrwalsi. O każdej godzinie dnia przychodzili wierni, by choć na chwilę uklęknąć przed Najświętszym Sakramentem i adorować Pana w ciszy serca.

Z całego serca dziękuję organizatorom: mężczyznom z Męskiego Różańca w Przemyślu, Wojownikom Maryi Przemyśl, parafii św. Józefa i księżom salezjanom – szczególne podziękowania dla z ks. proboszcza Wiesława Wilkosza oraz dyrektora szkoły salezjańskiej, ks. Zenona Latawca.

Wielkie podziękowania kieruję do wszystkich lektorów i uczestników tego pięknego nabożeństwa, a także do tych, którzy w sposób cichy, niewidoczny, ale niezwykle ważny, pomagali w jego przygotowaniu.

Dodam, że intencja wydarzenia była szczególna: modliliśmy się za ojczyznę, każdy wie, jak bardzo potrzebna jest dziś ta modlitwa – Polska jest atakowana militarnie, politycznie, ekonomicznie, ale też przez czynniki wewnętrzne. Dziś trzeba bardzo intensywnie bronić zdrowego rozsądku i prawdy, która zawarta jest w Bogu.

Niech owoce tych 24 godzin trwania przy Jezusie przyniosą pokój i umocnienie w wierze wszystkim uczestnikom.