Wystawa „Św. Jan Paweł II. Człowiek, który zmienił losy świata” to przekrój zbiorów – prywatnej kolekcji Rafała Bogdanowicza. Zbiory obejmują cały pontyfikat papieża Polaka. Wernisaż wystawy odbył się 3 listopada. Można było nie tylko zobaczyć pokaźne zbiory autora, ale także zjeść papieską kremówkę, wpisać się do pamiątkowej księgi i zabrać pamiątkową pocztówkę.
Reklama
Skąd pomysł na taką wystawę? – Kilka tygodni temu p. Rafał Bogdanowicz przyszedł do dyrektorki Żagańskiego Pałacu Kultury z zapytaniem o możliwość zorganizowania wystawy swoich zbiorów na temat pontyfikatu papieża Jana Pawła II. Informacje o wielkości kolekcji były tak imponujące, że p. Karolina Gałązka z chęcią zgodziła się na przygotowanie wystawy i zaproszenie mieszkańców do jej odwiedzenia – wyjaśnia Skarletta Prejc, organizatorka wystawy. – Choć oferta kulturalna naszej instytucji jest bardzo bogata, to wystawa urozmaici jeszcze bardziej kalendarz wydarzeń – dodaje. Prezentowana w pałacu wystawa obejmuje m.in. wydawnictwa albumowe, artykuły prasowe, kartki pocztowe, znaczki, medale i numizmatykę. Można zobaczyć wizerunki Jana Pawła II wykonane w różnych formach i technikach. Ciekawostką są oryginalne czasopisma z minionych lat, zdjęcia, a nawet całe albumy z fotografiami dokumentującymi przyjazd papieża Polaka do Polski. Oprócz tego literatura, którą stworzył Jan Paweł II, książki, które o nim napisano oraz – co ciekawe – jego relikwie.
Autor zbiorów pochodzi z Lubska, a od 10 lat mieszka w Żaganiu. 47-latek z zawodu jest majstrem i specjalistą budowlanym. Jak mówi o sobie: – Jestem z pokolenia Jana Pawła II, z października 1978 r. Pamiątki zbieram od dawna, ale od 10 lat intensywnie. Przeżywałem trudny moment w życiu, ale wiem, że pomoc świętego papieża, jego wstawiennictwo u Boga i Maryi, pozwoliło mi przezwyciężyć ten ciężki czas – mówi Bogdanowicz. – Trafiłem do Żagania. Tu odnalazłem siebie, znalazłem dom. To zasługa kochanego Jana Pawła II. Obiecałem sobie, że w jakiś sposób się odwdzięczę i teraz, w ten skromny sposób, to robię – dodaje autor kolekcji.
Na okoliczność otwarcia wystawy list skierował kard. Stanisław Dziwisz, który zauważył, że duchowa spuścizna, którą pozostawił św. Jan Paweł jest zobowiązaniem, by nie zatrzymywać jej jedynie dla siebie, ale przekazać młodemu pokoleniu, które nie miało możliwości osobiście usłyszeć, czy spotkać największego z rodu Polaków, który istotnie zmienił losy Polski i świata.
W organizację wystawy włączyło się miasto Żagań. – To dla nas wielkie wydarzenie. Jan Paweł II to moja młodość, to największy Polak w naszej historii. To bardzo cieszy, że udało się tak spontanicznie zorganizować tę wystawę, wykonaną całkowicie ze zbiorów naszego mieszkańca. Wystawa jest dla wszystkich. Nic, tylko przychodzić i doświadczać osoby św. Jana Pawła II z książek, zdjęć, znaczków i kart pocztowych i przypominać sobie te wszystkie historie – mówi burmistrz Żagania Sławomir Kowal.
Na wernisażu nie brakowało mieszkańców. – Wspaniała wystawa, wspaniałe zbiory, niesamowita osoba p. Rafała, który poświęca swoje życie temu, co robi i widać to bardzo mocno. Jan Paweł II to wielki Polak, który tchnął ducha wolności w świat, zarówno u nas, jeśli chodzi o czasy komunistyczne, tak samo w wielu innych miejscach, np. na Kubie. To wielki człowiek i to nasz rodak – powiedzieli Beata i Paweł Giza z Żagania.
Przy „kościele na górce” znajduje się kaplica Grobu Bożego
W kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Żaganiu można doświadczyć bogatej symboliki Wielkiego Poniedziałku, Wtorku i Środy.
Ksiądz proboszcz Marcin Siewruk zaprasza wszystkich, aby odkryć w symbolicznych obrzędach znaczenie wydarzeń trzech pierwszych dni Wielkiego Tygodnia. Odbędą się one na koniec Mszy św. sprawowanych w te dni o godz. 18. – Wielki Poniedziałek to liturgia przyjaźni, kiedy to Jezus jest u przyjaciół w Betanii. Na pamiątkę wizyty u Marii, Marty i Łazarza każdy na zakończenie liturgii zostaje namaszczony olejkiem nardowym. Ma to być znakiem miłości i przyjaźni Jezusa – wyjaśnia ks. Marcin.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Msza święta, Marsz dla Życia i Rodziny, koncerty oraz piknik pełen atrakcji – druga edycja Festiwalu dla Życia i Rodziny odbędzie się na Ostrowie Tumskim i Starym Mieście we Wrocławiu.
Festiwal złożony będzie z trzech głównych części: Pikniku Rodzinnego, Strefy Dobra, prezentującej organizacje dobroczynne i wspierające rodzinę oraz Wydarzeń duchowych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
