Dzięki hojności darczyńców oraz ogromnym zaangażowaniu wolontariuszy udało się zebrać 26,5 tony żywności, która trafiła do najbardziej potrzebujących. – Dziękuję wam za ten rekord dobra: darczyńcom, którzy z otwartym sercem włączyli się w zbiórkę, oraz wolontariuszom, bez których to dzieło nie mogłoby się odbyć ani osiągnąć tak niezwykłego wymiaru – powiedział ks. Robert Kurpios, dyrektor Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej.
Akcją Caritas na terenie naszej diecezji objęto 105 sklepów. W zbieranie żywności zaangażowanych było 1460 wolontariuszy. Osiągnięty wynik – najlepszy w skali kraju – jest z całą pewnością dowodem na wrażliwość mieszkańców diecezji bielsko-żywieckiej. W ogólnopolskim zestawieniu na drugim miejscu uplasowała się diecezja siedlecka (20,5 tony), trzecie miejsce zajęła diecezja pelplińska (18 ton) kolejne: archidiecezje katowicka oraz gdańska.
Zimowa zbiórka „Tak. Pomagam” nie jest pierwszym tego typu rekordowym osiągnięciem Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Podobny rekord padł podczas akcji wiosennej, przed świętami wielkanocnymi. Wtedy to zebrano 18 ton żywności, co również dało pierwsze miejsce w ogólnopolskim zestawieniu.
„Tak. Pomagam!” to akcja prowadzona dwa razy do roku – przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem – w sklepach na terenie całego kraju. Z ofiarowanych przez kupujących produktów o długim terminie przydatności do spożycia Caritas przygotowuje paczki żywnościowe i posiłki dla potrzebujących.
Przypomnijmy też, że aktywność bielsko-żywieckiej Caritas została doceniona przez Caritas Polska. W listopadzie minionego roku ks. Robert Kurpios został uhonorowany medalem „In Servire”, przyznawanym osobom i instytucjom szczególnie zasłużonym w niesieniu pomocy potrzebującym. Wyróżnienie wręczył dyrektor Caritas Polska ks. Janusz Majda.
Jaka jest różnica między przebaczeniem a pojednaniem? Jak w konstruktywny sposób rozwiązywać konflikty? O tym wszystkim mówił kapucyn z Krakowa br. Piotr Kwiatek na warsztatach „Uzdrowić serce – od konfliktu do pojednania” w pałacu Czeczów w Kozach.
Konflikty i problemy relacyjne, napięcia, kłótnie są uniwersalne. Trzeba się nauczyć spotykać z konfliktami i znaleźć takie narzędzia, żeby iść w stronę pojednania – zauważa w rozmowie z naszą redakcją doktor psychologii br. Piotr Kwiatek. Warsztat opiera się na wiedzy psychologicznej, ale łączy też wymiar wiary, pokazuje, co Jezus proponuje w Ewangelii, dlaczego i jak przebaczać. – Jeden z moich profesorów, Filip Lichtenberg, powtarzał, że każdy człowiek rani i jest raniony. Chodzi to, żebyśmy sobie poradzili z ranami psychologicznymi, podobnie jak radzimy sobie z cierpieniem fizycznym: kogoś boli ząb, idzie do dentysty, kogoś boli kolano, idzie do ortopedy. Mamy rany psychologiczne i duchowe, więc warto znaleźć sposób, by się tą przestrzenią zająć, bo chociażby rany jak doświadczenie samotności, odrzucenia, mogą mocno wpływać na jakość naszego życia. W przebaczeniu chodzi o uwolnienie się z mocy oddziaływania jakiejś negatywności na mnie. Badania też pokazują, że przebaczenie jest mocno związane z jakością życia, z naszym dobrostanem – zauważa kapucyn.
Otwarcie świątyni Boga w niebie i ukazanie się Arki Przymierza to obraz o wielkiej gęstości. Arka zaginęła wraz z pierwszą świątynią. Tradycja żydowska opowiadała, że Jeremiasz ukrył ją przed zdobywcami, a odnaleziona zostanie dopiero, „gdy Bóg zgromadzi swój lud” (2 Mch 2,4-8). Jan widzi ją teraz w niebie. Nic z wierności Boga nie zaginęło, przymierze trwa nienaruszone. Liturgia uroczystości celowo zestawia ten widok z następnym. Zaraz po Arce ukazuje się Niewiasta. Kościół od wieków czyta to sąsiedztwo mariologicznie, widząc w Maryi żywą Arkę, w której zamieszkało Słowo.
Kadr z filmu Odzyskany – Janek z ojcem, Filip Gurłacz i Andrzej Mastalerz
„Po wyjściu z kina ciężko było dojść do siebie”, „film, który na długo zostaje w głowie”, „prawdziwe kino, prawdziwe życie” – takie opinie pojawiają się po przedpremierowych pokazach „Odzyskanego”. Pełnometrażowy debiut reżyserski Marcina Kwaśnego od dziś, 14 sierpnia, można oglądać w kinach w całej Polsce. Film o uzależnieniu, rodzinnych ranach i przebaczeniu szczególnie mocno porusza widzów tym, że mimo trudnej historii pozostawia miejsce na nadzieję.
„Niesamowity film, po wyjściu z kina ciężko było dojść do siebie, brakowało słów, a łzy leciały ciurkiem... Prawdziwe kino, prawdziwe życie” – napisał jeden z widzów po seansie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
