W 8. rozdziale Listu do Rzymian św. Paweł stawia naprzeciw siebie dwa sposoby egzystencji: według ciała i według Ducha. Apostoł rozpoczyna refleksję od fundamentalnego stwierdzenia: kto ma Ducha Chrystusa, należy do Chrystusa; kto zaś nie ma Ducha Chrystusa, nie należy do Niego. Apostolski przekaz jest jasny i podkreśla kryterium przynależności: nie pozycja społeczna ani moralne wysiłki stanowią o chrześcijańskiej tożsamości, lecz obiektywne doświadczenie otrzymania Ducha i trwania w Nim. Ducha należy rozumieć nie jako impuls religijny o charakterze emocjonalnym, lecz jako osobową obecność Zmartwychwstałego, która stanowi o nowym życiu chrześcijanina.