Kościół pw. Wszystkich Świętych ma niejednorodną, wielostylową bryłę zewnętrzną. Natomiast barokowe wnętrze posiada ciekawy i zachowany niemal kompletnie, rokokowy, jednorodny wystrój. W jego skład wchodzą drewniane ołtarze, ambona, ławki, konfesjonały, chór muzyczny, balustrada oddzielająca prezbiterium i ramy do obrazów stacji Drogi Krzyżowej. Sprzęty te wykonane zostały w lokalnych warsztatach w 1768 r. Zgodnie z zaleceniami prawa zakonnego stolarze i snycerze posłużyli się drewnem dębowym, które zostało jedynie zagruntowane pokostem. Były skromne do XX w., kiedy ich detale i ornamenty zostały pozłocone i polichromowane.
Ołtarze w kościele pw. Wszystkich Świętych były konsekrowane w 1644 r., odnowione w latach 1991-92. Zostały ponownie konsekrowane w 1992 r. przez bp. Bronisława Dembowskiego. Ołtarz główny pw. Wszystkich Świętych ma parę kolumn po bokach i bogaty kartusz w zwieńczeniu, w którym znajduje się napis: Salvum fac populum tuum Domine (Panie, zbaw lud Twój). Ponad nim znajduje się figura Boga Ojca i figury aniołów po bokach. Po obu stronach dodatkowo umieszczone zostały figury Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W ołtarzu, zgodnie z regułą zakonu, od początku znajdował się obraz przedstawiający Chrystusa Ukrzyżowanego. Obecny obraz został namalowany przez malarza Jana Stępnia w 1950 r.
Boczne ołtarze ustawione są przy łuku tęczowym i poświęcone świętym szczególnie czczonym w zakonach franciszkańskich. Po lewej stronie - ołtarz pw. św. Antoniego z Padwy, z figurami św. Bonawentury i św. Ludwika. Obraz św. Franciszka namalował w 1913 r. malarz krakowski Leon Kowalski, który przybył na Kujawy na zaproszenie Wodzińskich, by malować polichromię kościoła parafialnego w Służewie.
Ambona ma ciekawy baldachim zwieńczony figurą trąbiącego Anioła. Wszystkie elementy wystroju zdobią m.in. charakterystyczne rocaillowe formy, profilowane elementy gzymsów, które pozłocone i systematycznie odnawiane prezentują się dziś w pełnym blasku.