Historycy sztuki nie zdołali ustalić jak nazywał się artysta, który pisał tę ikonę, przypuszczalną datą jej powstania jest I poł. XVII w. lata 30-40 tego wieku, w ramach tzw. unifikacji stylów. Oryginał ikony od I poł. XVIII w. znajduje się w cerkwi Przemienienia Pańskiego w Jarosławiu. Ikona od początku otoczona była wielkim kultem, w księgach parafialnych odnotowano liczne uzdrowienia i cuda, jakich zaznali wierni za wstawiennictwem Matki Bożej. Już w I poł. XX w. grekokatolicy starali się o koronację cudownej ikony, wówczas nie udało się jednak zrealizować tego pragnienia i, jak pokazuje historia, unici musieli jeszcze na ten akt bardzo długo czekać. Parafia w Jarosławiu funkcjonuje do 1945 r., wysiedlenia ludności z terenów wschodniej Rzeczypospolitej w latach 1944-1946 sprawiają, że parafia przestaje funkcjonować. Świątynia przez pewien czas spełnia jeszcze funkcje kościoła katolickiego, w 1966 r. została zamknięta, planowane było nawet uruchomienie w jej wnętrzu fabryki pantofli. Brak należytej opieki i czas sprawiły, że świątynia ulega dewastacji, dopiero w 1987 r. cerkiew, na razie nieformalnie, powróciła do grekokatolikow. Od tego momentu rozpoczyna się mozolny proces przywracania świątyni jej dawnej świetności. W latach 1987-1989 trwał generalny remont obiektu, w 1993 poddano rekonstrukcji polichromię ołtarza głównego, a 21 września 1993 r. dokonano aktu rekonsekracji świątyni, natomiast w 1997 r. udało się wreszcie doprowadzić do koronacji cudownej ikony papieskimi koronami.
W lubelskiej cerkwi greckokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wierni mogli adorować ikonę do niedzieli 24 sierpnia br. Tutaj właśnie na zakończenie uroczystości proboszcz parafii, ks. Stefan Batruch odprawił Akatyst do Bogurodzicy, przewodniczył Liturgii eucharystycznej, podczas której wierni odmawiali modlitwę osobistego oddania się pod opiekę Matki Bożej. Uroczystości w Lublinie zakończyło uroczyste przekazanie ikony do klasztoru bazyliańskiego w Warszawie.