Reklama

Żarliwy apostoł

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 41/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

9 września 2003 r. zmarł
śp. ks. prof. dr hab. Teofil Herrmann CM
wieloletni profesor i rektor Seminarium Duchownego w Paradyżu

Ks. Teofil Herrmann urodził się 12.08.1921 r. w Szerokiej (archidiecezja katowicka). W latach 1927-33 uczęszczał do szkoły powszechnej w Szerokiej. W 1933 r. podjął naukę w Gimnazjum Księży Misjonarzy w Krakowie. Po tzw. małej maturze wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy i rozpoczął formację w Seminarium internum w Wilnie. W 1941 r. uzyskał świadectwo maturalne, po czym rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Seminarium w Wilnie. Po likwidacji Seminarium przez Niemców, w latach 1942-43 został uwięziony. W latach 1943-46 kontynuował studia na Instytucie Teologicznym w Krakowie Stradomiu. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 maja 1946 r. w Krakowie z rąk bp. Stanisława Rosponda. W latach 1946-51 pracował w tzw. małym Seminarium w Żaganiu, a po jego likwidacji - w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W 1951 r. został skierowany do pracy w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie jako ojciec duchowny. Po usunięciu z Seminarium księży misjonarzy przez władze państwowe, od 1955 r. pracował w parafii pw. Świętego Krzyża w Warszawie. W 1957 r. obronił doktorat w zakresie teologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W roku akademickim 1957/58 pełnił funkcję wykładowcy i wychowawcy w Seminarium księży misjonarzy w Krakowie, a w latach 1958-71 pracował w Seminarium diecezjalnym w Gdańsku Oliwie na stanowisku wykładowcy Pisma Świętego, następnie wicerektora i rektora. W latach 1965-66 przebywał na studiach specjalistycznych na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, które ukończył licencjatem. Od 1971 do 1975 r. pełnił funkcję rektora Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu, zaś do 1994 r. był tam wykładowcą teologii biblijnej, Pisma Świętego i języków biblijnych. W 1977 r. na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie obronił pracę habilitacyjną. W 1994 r. zamieszkał w Domu Misyjnym w Warszawie. Założyciel i pierwszy krajowy dyrektor Apostolatu Maryjnego.
Zmarł 9 września 2003 r. w szpitalu w Warszawie. Pogrzeb odbył się 15 września. Mszy św. żałobnej w kościele pw. Świętego Krzyża przewodniczył abp Tadeusz Gocłowski CM, metropolita gdański; koncelebrowali: bp Paweł Socha CM, bp Albin Małysiak CM oraz 80 kapłanów misjonarzy i kapłanów diecezjalnych. Homilię wygłosił abp Tadeusz Gocłowski. Pogrzebowi na Cmentarzu Powązkowskim przewodniczył bp Paweł Socha. Zmarłego pożegnały setki wiernych, w tym członkowie Apostolatu Maryjnego.

* * *

Ks. prof. Teofil Herrmann pracował w diecezji gorzowskiej przez blisko ćwierć wieku. Dla grona profesorskiego, kapłanów diecezji, a szczególnie alumnów był żywym świadkiem głębokiej wiary, miłości do każdego człowieka, a szczególnie do kapłanów i alumnów, którym służył kolejno w trzech seminariach przez 43 lata, w tym najdłużej, bo aż 23 lata, młodzieży duchownej w Paradyżu. Niedościgniony wzór sumiennej pracy naukowej, pedagogicznej, pisarskiej, wydawniczej, organizacyjnej i ewangelizacyjnej.
Znany wszystkim kapłanom i wiernym świeckim w diecezji jako Ksiądz Docent lub Ksiądz Dyrektor Apostolatu Maryjnego. To diecezja gorzowska stała się kolebką tak dzisiaj prężnego ruchu świeckich, którego założycielem był ks. prof. Teofil Herrmann. Ruch ten obejmował najpierw diecezję gorzowską, a obecnie obejmuje całą Polskę. Przez założenie i formowanie wiernych świeckich należących do ruchu Apostolatu Maryjnego Ksiądz Docent stał się żarliwym apostołem kultu maryjnego i przyczyniał się do rozwoju ducha modlitwy, która owocowała zaangażowaniem członków ruchu w działania apostolskie.
Pragniemy podziękować na ręce Przewielebnego Księdza Wizytatora całej wspólnocie Zgromadzenia za pracę wychowawczą i świadectwo radości, entuzjazmu i gorliwości kapłańskiej ks. prof. Teofila Herrmanna. Jego duch żarliwej modlitwy i zawierzenia Matce Bożej żyje nadal w kapłanach wychowankach, a także w grupach parafialnych Apostolatu Maryjnego, które prężnie działają w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej od ponad 20 lat.
Niech Maryja Niepokalana wprowadzi Drogiego nam ks. prof. Teofila do nieba. Niech wyprasza mu radość i pokój w Bogu, dary, które za życia tak obficie rozsiewał na ziemi.

Fragment listu do Wizytatora Zgromadzenia Księży Misjonarzy ks. dr. Arkadiusza Zakręty

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

USA: przełomowa sprawa o śmierć nienarodzonego dziecka

2026-10-03 16:16

[ TEMATY ]

aborcja

Vatican Media

W amerykańskim stanie Nowy Meksyk zakończyła się nietypowa sprawa dotycząca śmierci dziecka podczas aborcji w 26. tygodniu ciąży. W postępowaniu o bezprawne spowodowanie śmierci jako ofiary wskazano zarówno kobietę, jak i jej nienarodzone dziecko. Sprawa zakończyła się ugodą i wypłatą 200 tys. dolarów odszkodowania. Według prawników reprezentujących rodzinę to pierwszy tego rodzaju przypadek w Stanach Zjednoczonych.

Sprawa Wabbington v. Boyd dotyczyła aborcji przeprowadzonej w 2020 roku w Nowym Meksyku. Nienarodzone dziecko znajdowało się w 26. tygodniu życia prenatalnego. W pozwie zostało opisane jako zdolne na tym etapie rozwoju do przeżycia poza organizmem matki.
CZYTAJ DALEJ

Poznanie Boga jest wymianą życia między Ojcem a Synem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
CZYTAJ DALEJ

Poświęcenie obrazu Siostry Faustyny

2026-10-03 21:43

Małgorzata Pabis

- Z wdzięcznością powierzamy wstawiennictwu św. Faustyny naszą wspólnotę i wszystkich, którzy wspierają powstające sanktuarium – powiedział ks. ks. Marcin Grzesiak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję