Szczególnie wymownym znakiem solidarności miedzy rodzinami jest adopcja lub wzięcie pod opiekę dzieci porzuconych przez rodziców czy też żyjących w trudnych warunkach. Niezależnie od ciała i krwi, prawdziwa miłość ojcowska i macierzyńska gotowa jest przyjąć także dzieci pochodzące z innych rodzin, obdarzając je tym wszystkim, co jest im potrzebne do życia i pełnego rozwoju
(Jan Paweł II Evangelium vitae, 93).

Nie jest tajemnicą, że wśród nas, z roku na rok, coraz więcej jest bezdzietnych małżeństw. Ból, jakiego doświadczają, nie mogąc realizować się jako rodzice, jest ogromny. Zanim znajdą się na „ścieżce” adopcji, przemierzą wiele dróg w poszukiwaniu swojego szczęścia.

Drogi adopcji

Odbierające nadzieję kolejne diagnozy medyczne, zabiegi, które rodzą poczucie bycia bardziej obiektem doświadczeń niż osobą, pytania o sens poddawania się rygorowi leczenia, żal i poczucie straty, nierzadko gorycz i oddalanie się od siebie - to dzień powszedni rodzin, które pragną dziecka. A jednak pragnienie rodzicielstwa, stworzenia pełnej rodziny i gotowość obdarzania miłością zwyciężają. Rodzi się nadzieja rozwiązania problemu przez adopcję. Ośrodki adopcyjne są drogowskazem, który może pomóc w znalezieniu tego szczęścia.
Przez lata narosło wiele mitów wokół adopcyjnych starań. Jednym z nich jest przekonanie o długo trwającym oczekiwaniu na dziecko i skomplikowanych procedurach prawnych. W rzeczywistości to dzieci, a nie rodzice, czekają! W ciągu roku Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy w Częstochowie poszukuje rodziny dla około pięćdziesięciorga dzieci w różnym wieku, a tylko połowa z nich znajduje rodziców i dom.
Inny powszechnie spotykany mit dotyczy bardzo wysokich standardów materialno-bytowych stawianych kandydatom na rodziców adopcyjnych. Ludzie bardzo bogaci stanowią przecież niewielki procent naszego społeczeństwa. Status finansowy większości rodzin adopcyjnych pozostaje na przeciętnym poziomie. Warunki lokalowe pozwalające na przyjęcie dziecka to - na przykład - zwyczajne spółdzielcze M-3 w blokach. Wymogiem koniecznym są, oczywiście, udokumentowane dochody zapewniające utrzymanie powiększonej rodziny, podobnie jak dobry stan zdrowia pozwalający podjąć się opieki nad dzieckiem.
Pierwsze kontakty i rozmowy z pracownikami ośrodka adopcyjnego (są nimi najczęściej psycholog i pedagog) mają przede wszystkim charakter informacyjny, demaskują mity dotyczące adopcji, często jest to także etap rozwikływania zawiłości sformułowań prawnych lub nie zawsze zrozumiale brzmiących informacji z notatki prasowej, ulotki.
Jest to pora pytań i odpowiedzi. Rodzącej się nadziei towarzyszy przecież wielka niepewność. Oprócz aktualnej sytuacji życiowej kandydatów, warunków materialno-bytowych ich rodziny, przedmiotem wspólnej analizy jest przede wszystkim decyzja przyjęcia dziecka i towarzysząca jej motywacja. Ważnym elementem diagnozy psychologiczno-pedagogicznej jest ocena wzajemnych relacji i więzi w rodzinie. Satysfakcjonujący, zaspokajający potrzeby obojga małżonków związek, szczęśliwa, wspierająca się rodzina dają bowiem gwarancję otwarcia na potrzeby dziecka i zapewnienia mu jak najlepszych warunków rozwoju w tak ważnych sferach naszego życia, jak emocjonalna i społeczna.
Kolejnym etapem jest udział w szkoleniu poświęconym problemom związanym z adopcją dziecka. Spotkania w gronie innych rodzin starających się o adopcję pozwalają na wymianę doświadczeń, zbliżają do siebie uczestników i sprawiają, że stają się oni dla siebie grupą wsparcia. Jest to najmilej wspominana część przygotowań. Nawiązują się prawie rodzinne więzi, podtrzymywane przez lata. Rodziny adopcyjne promienieją miłością do dzieci i radością, chętnie i często się spotykają.
Od dwóch lat podczas Ogólnopolskiej Pielgrzymki Rodzin Adopcyjnych na Jasną Górę wspólnie dziękujemy Bogu za ten wielki dar posiadania dzieci. Każde dziecko, którego własna rodzina nie może lub nie chce przyjąć, może być powierzone innej rodzinie, która otoczy je z miłością.

O ośrodku

Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy w Częstochowie powstał jesienią 1998 r. z inicjatywy Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej i Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Archidiecezji Częstochowskiej. Obchodzi właśnie swoje piąte urodziny. W swej pracy na rzecz dziecka i rodziny, mimo stosunkowo krótkiej historii, może się pochwalić sporymi osiągnięciami. Za pośrednictwem ośrodka około 70 dzieci pozbawionych opieki rodziców naturalnych znalazło nowe, prawdziwie kochające rodziny. Dzięki wsparciu ze strony ośrodka, polegającym głównie na pomocy psychologiczno-pedagogicznej i prawnej, dziesięciorgu dzieciom umożliwiliśmy pozostanie w swoich rodzinach naturalnych. Dla rodzin przeżywających trudności ośrodek prowadzi poradnictwo rodzinne, najczęściej w sytuacjach kłopotów wychowawczych i konfliktów małżeńskich, a także przemocy i uzależnień.
Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy współpracuje z wieloma instytucjami: placówkami opiekuńczymi, szpitalami, sądami, ośrodkami pomocy społecznej, z innymi ośrodkami adopcyjnymi oraz organizacjami i stowarzyszeniami działającymi na rzecz dzieci i rodziny. Szczególnie cennym doświadczeniem w pracy ośrodka jest pomoc wolontariuszy. Bez nich, życzliwych doradców i darczyńców wiele inicjatyw placówki skazanych byłoby na niepowodzenie lub też miało o wiele mniejszy zasięg.

Rodzinne formy opieki nad dzieckiem

Rodzina adopcyjna
to rodzina, która na mocy postanowienia sądu przyjmuje dziecko uzyskujące taki sam staus prawny jakby było ich rodzonym dzieckiem.

Rodzina zastępcza
to czasowa forma opieki nad dzieckiem na mocy orzeczenia sądu w sytuacji, gdy dziecko nie może przebywać ze swoimi rodzicami z powodu ograniczenia, pozbawienia lub zawieszenia władzy rodzicielskiej. Dziecko prawnie pozostaje członkiem rodziny pochodzenia. Opiekunowie zastępczy mają obowiązek utrzymywania kontaktów z rodziną naturalną, by zachować więzi emocjonalne dziecka z rodzicami, rodzeństwem i innymi bliskimi. Pierwszeństwo w pełnieniu funkcji rodziny zastępczej mają osoby spokrewnione z dzieckiem.

Warunki stawiane kandydatom

posiadają stałe miejsce zamieszkania na terytorium RP

korzystają z pełni praw cywilnych i obywatelskich

nie są lub nie byli pozbawieni władzy rodzicielskiej lub też ich władza rodzicielska nie jest ograniczona

mają odpowiednie warunki mieszkaniowe oraz stałe źródło utrzymania

ich stan zdrowia pozwala na sprawowanie właściwej opieki nad dzieckiem

dają rękojmię należytego wywiązywania się z opieki nad powierzonym dzieckiem

uzyskali pozytywną opinię ośrodka adopcyjnego

odbyli szkolenie i uzyskali zaświadczenie kwalifikacyjne (dotyczy kandydatów do sprawowania funkcji rodziny zastępczej)