- Naszemu dziękczynieniu niech towarzyszy szczególna prośba aby Bóg zechciał przyjąć na swoją wyłączną własność tą świętą budowlę, aby dobrze czuł się tu wśród was. Patronuje tej wspólnocie
św. Paweł, więc prośmy także by dokonywało się tu nawrócenie wstępujących do tej świątyni - mówił bp Kazimierz Romaniuk na rozpoczęcie uroczystości po święcenia kościoła Nawrócenia św. Pawła.
Chlebem i solą powitano ordynariusza diecezji u wrót świątyni. O dokonanie aktu poświęcenia wystąpiła z prośbą rodzina z gromadką dzieci: „Wierzymy,
że święta moc tego miejsca będzie jeszcze bardziej przybliżała nas do Boga”.
Ks. proboszcz Adam Szkóp przypomniał starania parafii o budowę świątyni. - W tym roku minęła 25 lat od wmurowania kamienia węgielnego pod budowę świątyni. Na fotografiach
z tamtej uroczystości widzimy młodego rektora seminarium, ks. Kazimierza Romaniuka. Nikt wtedy jeszcze zapewne nie przypuszczał, że w przyszłości będzie on święcił ten kościół -
mówił ks. Szkóp.
W homilii Biskup Ordynariusz wskazał na symbolikę towarzyszącą obrzędom poświęcenia kościoła.
W darach ołtarza złożone zostały m.in. podania młodzieży z prośbą o sakrament bierzmowania, obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez niepełenosprawną artystkę, naczynia liturgiczne
zakupione przez uczestników konwersatoriów dla dorosłych.
Poświęcenie kościoła miało charakter wielkiego rodzinnego święta. Przybyli księża dziekani, rektor seminarium warszawskiego, kapłani wywodzący się z tej parafii a także ci, którzy
w niej pracowali. Życzenia przesłali Ojcowie Franciszkanie, którzy przez misje przygotowali parafian do uroczystości. Biskup z Ugandy, gdzie pracował ks. Szkóp, zapewniał listownie
o swojej modlitewnej pamięci.
Po Eucharystii dalsze świętowanie odbyło się na placu przykościelnym, gdzie na wszystkich czekała grochówka i pączki. Z koncertem wystąpił chór „Benedictus” z Białej
Podlaskiej.
Poświęcenie kościoła odbyło się 26 października, w dniu, w którym jednocześnie obchodzona jest w całym Kościele uroczystość rocznicy poświęcenia kościoła. Jak zapewniali
wierni, „parafia jest pełna nie wtedy, kiedy dokona się poświęcenie kościoła, ale wówczas, gdy ma powołania”. W tej intencji obiecali modlitwę.
Już po raz 72. Polacy z Anglii i Walii pielgrzymują do karmelitańskiego sanktuarium w Aylesford. Jest to najstarsza i największa pielgrzymka brytyjskiej Polonii.
Pozdrowienia od Ojca Świętego przekaże Polakom nuncjusz apostolski w Wielkiej Brytanii abp Miguel Maury Buendía, który w tym roku przewodniczy Eucharystii. Duchowym motywem spotkania są słowa: „Z Maryją uczymy się być uczniami Chrystusa”. 5 września organizatorzy spodziewają się obecności około tysiąca pielgrzymów.
Paweł z kolei mówi o pysze, która rozrywa wspólnotę, i odwołuje się do zasady „nie ponad to, co napisane”. Pismo wyznacza miarę dla myślenia i oceniania. Kiedy wspólnota tę miarę traci, rodzi się wyniosłość. Grecki czasownik physioun opisuje nadęcie, które żyje pozorem wielkości. Na to nadęcie Apostoł ma jedno pytanie, zadane z rozbrajającą prostotą: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” To pytanie prowadzi do samego serca wiary. Wszystko jest darem. Nie przypadkiem Augustyn uczynił z niego jeden ze swoich ulubionych wersetów w sporze o łaskę. Kto pojął, że wszystko otrzymał, ten nie ma się już czym chlubić poza Dawcą.
Ironia środkowej części tekstu ma cel leczniczy. Koryntianie zachowują się, jakby już doszli do królowania. Tymczasem droga apostoła prowadzi przez uniżenie, trud i wzgardę. Paweł sięga po obraz widowiska, greckiego theatron. Apostołowie są jak skazańcy wystawieni na pokaz światu, aniołom i ludziom. Obraz był aż nadto czytelny w świecie rzymskich aren, gdzie skazanych „na śmierć” (epithanatioi) wyprowadzano na koniec igrzysk. Tak odsłania się logika krzyża. Głosiciel Ewangelii niesie Pana ukrzyżowanego. Dlatego spotyka głód, pragnienie, poniżenie i ciężką pracę, a odpowiada błogosławieństwem, cierpliwością i łagodnym słowem.
Mijają 22 lata, odkąd św. Jan Paweł II odbył ostatnią wizytę duszpasterską na terenie Włoch. 5 września 2004 r. udał się do Loreto, miejsca szczególnie bliskiego jego sercu, także przed wyborem na Stolicę Piotrową, do którego pięciokrotnie przybywał jako Papież. Zaledwie trzy tygodnie wcześniej odwiedził inne maryjne sanktuarium – Lourdes, które stało się miejscem ostatniej zagranicznej podróży apostolskiej jego pontyfikatu.
Loreto, położone na jednym z malowniczych wzgórz regionu Marche, słynie przede wszystkim ze znajdującego się tam sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej i litanii loretańskiej – jednej z najpopularniejszych modlitw ku czci Maryi. Dla Polaków jest ono ważne także ze względu na Polski Cmentarz Wojenny, na którym spoczywa ponad 1100 żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa, poległych podczas walk o wyzwolenie Włoch i pochowanych u stóp sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.