Reklama

Parafia archikatedralna

Dzieci Różańca

Niedziela lubelska 48/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Ojciec Święty podczas uroczystego zamknięcia Roku Różańca w Pompejach zwrócił uwagę na konieczność głoszenia Chrystusa społeczeństwu oddalającemu się od wartości chrześcijańskich i zapominającemu o nich. Dzisiaj Różaniec ma wartość symbolu odnowienia chrześcijańskiego orędzia w naszych czasach. Zaapelował także do ludzi dobrej woli na całym świecie o pokój i pojednanie. Szczególnie chrześcijanie powinni być w świecie budowniczymi i świadkami pokoju. Przebudzenie duchowości różańcowej jest możliwością ukazania Różańca jako modlitwy nastawionej na pokój, niezwykle „aktualnej wobec wyzwań czasów i działań na drodze nowej ewangelizacji”. Podsumowując Rok Różańca podczas audiencji ogólnej w Auli Pawła VI Ojciec Święty podziękował Bogu za przeżyty czas łaski umożliwiający „pogłębienie wartości i ważności Różańca jako modlitwy chrystologicznej i kontemplacyjnej”. Dalej aktualne są dwie intencji rocznej modlitwy: „pokój, który jest darem Boga i wysiłkiem człowieka oraz rodzina jako miejsce, gdzie pokój Chrystusa jest przyjmowany, rozwijany i strzeżony”.
Rok Różańca został zakończony... Ileż wydarzeń i łask wspominamy w tym czasie na Lubelszczyźnie? O wielu doświadczeniach związanych z „tajemnicą Różańca” pisaliśmy wielokrotnie na naszych łamach.
W lipcu ukazała się relacja z zorganizowanego przez parafię archikatedralną w Lublinie wraz ze „Świetlicą dla dzieci i młodzieży” pierwszego etapu konkursu różańcowego dla uczniów miejscowych szkół podstawowych i gimnazjalnych (SP nr 12, 13 i 24 oraz Gimnazjum nr 12). Drugi etap konkurs zorganizowanego w dwóch kategoriach: I - uczniowie kl. I-IV; II - uczniowie kl. V-VI i gimnazjum odbył się 4 listopada br. w pomieszczeniach parafialnych.
Prowadzące konkurs Edyta Kowalczyk i Aleksandra Hytroś przywitały uczestników konkursu i gości oraz przedstawiły jury: ks. Adam Lewandowski, ks. Andrzej Bubicz, Danuta Schellenberg. Wprowadzeniem do konkursu była modlitwa różańcowa prowadzona przez ks. Andrzeja Juźko. W pierwszej części współzawodnictwa uczestnicy obu kategorii odpowiadali na zadawane pytania związane z tematyką różańcową. Przez eliminacje do drugiej części konkursu przeszło sześcioro dzieci młodszych i piątka starszych. Druga część konkursu poprzedzona układaniem przez wszystkich uczestników puzzli polegała na wyłonieniu z finalistów laureatów konkursu. Każdy uczestnik wybierał przygotowane w balonach pytania. Przed jury młodsze dzieci odpowiadały na bardziej szczegółowe niż w poprzednim etapie pytania o różańcu, starsze zaś referowały zagadnienia związane z Listem Jana Pawła II Rosarium Virginis Mariae. Po zakończeniu finałowej rozgrywki dzieci zostały zaangażowane w zabawy integracyjne.
Po krótkiej naradzie jury ogłosiło wyniki i zostały wręczone atrakcyjne nagrody, a każdy uczestnik otrzymał pamiątkowy kalendarz ukazujący piękno archikatedry lubelskiej (Wydawnictwo „Gaudium”). Przed zakończeniem proboszcz, ks. Adam Lewandowski pogratulował finalistom i podziękował na ręce współorganizatorce konkursu, s. Grażynie wszystkim zaangażowanym w przygotowanie i realizację tego przedsięwzięcia.

Laureaci konkursu:
Kategoria dzieci młodszych: I miejsce - Emil Derda; II miejsce - Aleksandra Błaszkiewicz; III miejsce - Ewelina Lubańska.

Kategoria dzieci starszych: I miejsce - Joanna Lier; II miejsce - Rafał Stachowski; III miejsce - Małgorzata Czerwonka.
Gratulujemy!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: chusta św. Weroniki będzie wystawiona w bazylice św. Piotra

2026-03-19 13:18

[ TEMATY ]

Watykan

św. Weronika

(© Fabbrica di San Pietro in Vaticano)Vatican News

Po raz kolejny w piątą niedzielę Wielkiego Postu w Watykanie będzie wystawiona chusta św. Weroniki. Według tradycji Weronika otarła twarz Chrystusa w czasie Drogi Krzyżowej, w zamian otrzymując odbicie jego wizerunku na chuście. Są na niej pociemniałe z upływem czasu ślady krwi Zbawiciela.

Wystawienie tej relikwii odbędzie się w niedzielę 22 marca w Bazylice św. Piotra. Ta watykańska świątynia będzie tego dnia wielkopostnym kościołem stacyjnym. W okresie przygotowania do Wielkanocy rzymscy katolicy gromadzą się co dzień w innej świątyni, w której czczone są relikwie świętych.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Ważny moment na drodze formacji do diakonatu

2026-03-20 10:16

[ TEMATY ]

diecezja zielonogórsko‑gorzowska

Kostrzyn nad Odrą

diakonat stały

Diecezjalny Ośrodek Formacji Diakonów Stałych w Zielonej Górze

Kandydatom towarzyszyły im ich żony, rodziny i przyjaciele.

Kandydatom towarzyszyły im ich żony, rodziny i przyjaciele.

W parafii pw. NMP Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą 19 marca odbyła się Msza św. z obrzędem kandydatury do święceń diakonatu. Liturgii przewodniczył bp Adrian Put.

Podczas liturgii czterech mężczyzn zostało oficjalnie przyjętych w poczet kandydatów do święceń diakonatu w obrzędzie admissio.
CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję