W Warszawskiej Operze Kameralnej do 19 grudnia odbywa się, zapowiadany już na tych łamach, III Festiwal Gioacchina Rossiniego. Impreza ta rozpoczęła się premierą Semiramidy, dzieła skomponowanego przez wielkiego włoskiego kompozytora w pierwszym okresie jego twórczości. Premiera opery odbyła się w 1823 r. w Wenecji, gdzie nie odniosła początkowo należnego jej sukcesu. Dopiero po jej skróceniu i premierze w Rzymie dzieło to zaczęto wykonywać w metropoliach europejskich. Po drugiej wojnie opera wróciła do repertuaru wielu teatrów w wykonaniu najwybitniejszych śpiewaków. W dorobku Cyrulika Sewilskiego Semiramida zajmuje szczególne miejsce jako przykład melodramatycznego dramatu muzycznego, nawiązującego do barokowych form scenicznych.
Przedstawienie w WOK oddaje mistrzostwo kunsztu muzycznego i wokalnego Rossiniego. Piękne kostiumy pozwalają wykreować atmosferę starożytnego Babilonu, gdzie rozgrywa się akcja. Królowa Semiramida musi stawić czoła rozmaitym dworskim intrygom, aby nie dopuścić do końcowej tragedii. Walka o władzę przeplata się tu z wątkami melodramatycznymi. Spektakl został zrealizowany w sposób nieco statyczny, lecz daje możliwość warszawskim śpiewakom ukazania wokalnego kunsztu. Semiramida wchodzi do repertuaru WOK.